Bόμβα από πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας

Επιλογή: Κυριακή Βουταρά

ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ: “Έτσι λαδώνουν οι γερμανοί τους δημοσιογράφους”… Να επέμβει τώρα ο εισαγγελέας!

ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ
“ΠΑΙΞΤΕ” ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ!
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΟΥ FOCUS ΕΚΒΙΑΣΑΝ ΤΟΝ ΕΟΤ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ!
“Το εξώφυλλο του Focus με την Αφροδίτη της Μήλου και το υψωμένο δάχτυλο, ήταν απλά εκβιασμός του περιοδικού για να πάρει διαφημιση από τον ΕΟΤ”!
Οι βαρώνο υμνούν την Τρόικα για να μένουν στο απυρόβλητο των ελέγχων και να εισπράττουν κανονικότατα κρατικό χρήμα!

Έτσι ελέγχονται τα συστημικά ΜΜ”Ε” όπου οι βασικοί μέτοχοι χαϊδεύουν την Τρόικα για να συνεχίσουν να επιχειρούν αλώβητοι. Οι μαύρες ημέρες της κατοχής όπου τα “Αθηναϊκά Νέα” και οι λοιπές φυλλάδες συνέχισαν ανενόχλητες το έργο τους υμνώντας το Ράιχ, επαναλαμβάνονται και σήμερα με τον πιο άθλιο τρόπο. Οι αποκαλύψεις που έκανε χθες ο Χατζημαρκάκης στον Τράγκα πρέπει οπωσδήποτε να προκαλέσουν παρέμβαση της δικαιοσύνης. 

Δείτε το Βίντεο:

- See more at: http://www.hellas-now.com/2014/03/blog-post_3119.html#sthash.wTSIburv.dpuf

Προκαλούν με δήλωση – ΣΟΚ οι Βρυξέλλες

στις Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014 - 4:16 μ.μ.

«Θα σας δανείζουμε λεφτά για να μοιράζετε εσείς χρήματα από το δήθεν πρωτογενές πλεόνασμα;», δήλωσε ανώτατος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Με μία δήλωση-σοκ σε εκπροσώπους των ξένων μέσων στις Βρυξέλλες, ανώτατος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, φροντίζει και πάλι να προκαλεί δίνοντας όμως και το στίγμα των όσων θα επακολουθήσουν για την Ελλάδα...

Ο δρόμος είναι ανηφορικός και οπως λένε οι καλά γνωρίζοντες "ό,τι δοθεί στην Ελλάδα, δεν θα δοθεί... αβρόχοις ποσί". Στην Ευρώπη καλλιεργείται το έδαφος για νέο πακέτο στήριξης προς την χώρα μας, ήτοι σημαίνει ότι το χρηματοδοτικό κενό ύψους περίπου 15δις ευρώ που θα προκύψει για την διετία 2015-2016 δεν θα καλυφθεί χωρίς ανταλλάγματα.

Η κυβέρνηση επιλέγει να μην το ονομάζει νέο Μνημόνιο, όμως αυτό έχει πολύ μικρή σημασία. Γιατί στην πραγματικότητα η χρηματοδοτική τρύπα που θα προκύψει στο ελληνικό πρόγραμμα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επίκληση του πρωτογενούς πλεονάσματος από μέρους της Ελλάδας. Η δήλωση του ανώτατου Ευρωπαίου αξιωματούχου είναι δηλωτική του κλίματος που θα κυριαρχήσει μετά τις Ευρωεκλογές, όταν θα αρχίσει το σκληρό παζάρι για τις τύχες της χώρας μας.

Το κλίμα αυτό έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται ως εξής: οι Ευρωπαίοι δεν ενδιαφέρονται για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013. Θα το απαξιώσουν όταν έρθει η ώρα, με το επιχείρημα ότι "μας ενδιαφέρει να δούμε πιο κομμάτι από αυτό το πλεόνασμα είναι συγκυριακό και πιο μόνιμο". Αυτή θα είναι και η πρώτη ψυχρολουσία που θα έρθει τον Απρίλιο για την ελληνική κυβέρνηση.

Σε δεύτερο στάδιο θα επιχειρηθεί να γίνει πράξη η απαγόρευση προς την κυβέρνηση να μοιράσει το πρωτογενές πλεόνασμα. Το επιχείρημα για να το πετύχουν αυτό; Η δήλωση του αξιωματούχου το αποκαλύπτει.

Ήδη οι Βρυξέλλες αρχίζουν να πλάθουν την "γραμμή" πάνω στην οποία θα κινηθούν: ότι όσο η Ελλάδα χρειάζεται χρηματοδοτική στήριξη με δανεικά από τους Ευρωπαίους, δεν είναι δυνατόν να αφήνεται ελεύθερη να μοιράζει δεξιά κι αριστερά τα λεφτά του πρωτογενούς πλεονάσματος.
Το συμπέρασμα; Δεν είναι τόσο απλοϊκά και απλά τα πράγματα όσο περιγράφονται...
Και ειδικά όταν στο ευρωπαϊκό πεδίο, επικρατεί πάντα ο νόμος της ζούγκλας, δηλαδή το δίκιο του ισχυρού...

newsbomb.gr

Η ανοησία της ημέρας...!!!

Vassilis Viliardos

Ως τη μεγαλύτερη ανοησία της ημέρας, πιθανότατα του αιώνα, θα μπορούσε εύλογα να χαρακτηρίσει κανείς τον ισχυρισμό κεντρικού παρουσιαστή ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού, σύμφωνα με τον οποίο, εάν η Ελλάδα είχε χρεοκοπήσει το 2010, θα είχε μηδενίσει (!) το χρέος της - αν και ενδεχομένως, όπως είπε, η χρεοκοπία θα είχε σοβαρές συνέπειες, μεταξύ άλλων την εκδίωξη της από την Ευρωζώνη.

Αν και ο παρουσιαστής μας είναι εξαιρετικά συμπαθής, ο ισχυρισμός του κάθε άλλο παρά «εξυψώνει» το επίπεδο της εγχώριας δημοσιογραφίας - ίσως μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες της πατρίδας μας, εάν δεχθούμε ότι, η σωστή πληροφόρηση είναι το θεμέλιο μίας «σωστά λειτουργούσας», ανεπτυγμένης και δημοκρατικής χώρας.

Περαιτέρω, το να θεωρεί κανείς ότι μηδενίζονται τα χρέη απλά και μόνο με τη δήλωση χρεοκοπίας, δεν είναι μόνο ανόητο αλλά, κυρίως, επικίνδυνο - αφού δίνει μία εντελώς λανθασμένη εικόνα στους Πολίτες της χώρας. Το ίδιο συμβαίνει και με το θέμα της εξόδου από το ευρώ, αφού η Ελλάδα θα μπορούσε να κηρύξει στάση ή αναβολή πληρωμών, χωρίς κανένας να έχει το δικαίωμα να την διώξει από την Ευρωζώνη.

Πόσο μάλλον όταν δεν μπορεί να φύγει ούτε καν εκούσια, αλλά μόνο εάν προηγουμένως ζητήσει η ίδια την έξοδο της από την Ευρωπαϊκή Ένωση - επειδή είναι αδύνατον για μία χώρα να αποτελεί μέλος της Ευρωζώνης, εάν δεν ανήκει στην ΕΕ.

Βέβαια, η απειλή της στάσης ή αναβολής πληρωμών το 2010 ήταν η σωστή κίνηση, επειδή οι ευρωπαϊκές και λοιπές τράπεζες ήταν σε μεγάλο βαθμό εκτεθειμένες στο ελληνικό χρέος, ενώ δεν υπήρχε ο μηχανισμός στήριξης - οπότε, η σχεδόν σίγουρη «μετάσταση» του προβλήματος σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, θα ανάγκαζε τους δανειστές μας να αποδεχθούν σοβαρότατους συμβιβασμούς.

Εκτός αυτού, η δυνατότητα τότε της Ελλάδας να μετατρέψει το 90% του εξωτερικού χρέους της σε δραχμές, η οποία χάθηκε (ξεπουλήθηκε) μετά την εγκληματική υπογραφή του PSI (2011), ήταν ένας ακόμη σοβαρός «μοχλός πίεσης» - τον οποίο επίσης δεν εκμεταλλεύτηκε η τότε κυβέρνηση.

Η πλέον λανθασμένη, εάν όχι προσχεδιασμένη και ενδοτική κίνηση, ήταν η «επιλογή» του ΔΝΤ - πολύ περισσότερο, η «εν λευκώ» και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος υπογραφή των αποικιοκρατικών δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων υποτέλειας από μία Βουλή, την οποία προτιμούμε να μην χαρακτηρίσουμε.

Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΥΠΕΡ ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ

 – ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΕΥΡΩΖΩΝΗ !

(Πεμπ. 13/2/14 - 21:48)

Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ

Σύμφωνα με τα ευρήματα της GPO, αλλά και όχι μόνο αυτής, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ (48%) τάσσεται υπέρ της μη αναγνώρισης τους χρέους, της εξάλειψης (διαγραφής) του και της εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη, ενώ σε άλλη ερώτηση η πλειοψηφία, επίσης, των ίδιων ψηφοφόρων (49,6%) τάχθηκε κατά τηςπάση θυσία παραμονής της χώρας στο ευρώ!

Τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν ότι η μεγάλη ραχοκοκαλιά της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ και το πλέον, ίσως, δυναμικό και αγωνιστικό κομμάτι της εκφράζει ριζοσπαστικές διαθέσεις και αποδέχεται ως ρεαλιστική δυνατότητα μια Ελλάδα σε ρήξη με τηνευρωζώνη και εκτός αυτής, προκειμένου η χώρα να αναζητήσει και να ακολουθήσει νέους προοδευτικούς δρόμους.

Ο μονόδρομος, τάχα, της ευρωζώνης αλλά και της ΕΕ ανήκει οριστικά στο παρελθόν για τον ελληνικό λαό.

http://www.iskra.gr

Επιλογή: Οικονομίδης Δημήτρης

To μεγάλο «μυστικό» του ελληνικού χρέους!

Η ευρωζώνη έχει λάβει τις αποφάσεις της για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους χωρίς το «κούρεμα» που προκρίνουν το ΔΝΤ και άλλοι. Πίσω από αυτήν την αμφισβητούμενη απόφαση κρύβεται κάτι άλλο που η Γερμανία κι όχι μόνο, δεν θέλει να δημοσιοποιηθεί.

Η απόφαση θα συμπεριλαμβάνει την επιμήκυνση των διμερών δανείων του α΄ μνημονίου, συνολικού ύψους 53 δισ. ευρώ, κατά 20 χρόνια, και τη μείωση του επιτοκίου κατά μισή μονάδα, σύμφωνα με ξένα δημοσιεύματα, π.χ. Bloomberg.Καλώς εχόντων των πραγμάτων, το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών των χωρών της ευρωζώνης (eurogroup) θα δώσει στις αρχές Μαΐου τη συγκατάθεσή του επί της αρχής σε ένα σχέδιο για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

Επομένως, η Ελλάδα θα πληρώνει επιτόκιο ίσο με το 3μηνο επιτόκιο Euribor γι' αυτά τα δάνεια.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι θετική, αλλά θα έχει μικρή έως αμελητέα επίδραση στον στόχο για μείωση του χρέους στο 124% του ΑΕΠ το 2020 και κάτω από το 110% το 2022, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Nomura.

Ένας λόγος για τη μικρή αυτή επίδραση είναι η συμπερίληψη της μείωσης του επιτοκίου κατά μισή μονάδα στην ανάλυση για τη φερεγγυότητα του ελληνικού χρέους (DSA) του ΔΝΤ που ενέκρινε το eurogroup τον Νοέμβριο του 2012.

Μεγαλύτερα οφέλη στο μέτωπο της φερεγγυότητας του χρέους προκύπτουν μελλοντικά μετά το 2022 με βάση τον ιαπωνικό οίκο. Aπό την άλλη, υπάρχει μείωση του ελληνικού χρέους σε όρους καθαρής τωρινής αξίας.

Για τους οπαδούς του «κουρέματος», η ανωτέρω λύση που προωθεί η Ε.Ε. είναι μεσοβέζικη και δεν επιλύει το πρόβλημα της υπερχρέωσης.

Όμως, το ερώτημα είναι το εξής: τι συνιστά υπερχρέωση; Μια χώρα που έχει υψηλό χρέος ως προς το ΑΕΠ είναι υπερχρεωμένη;

Η καταφατική απάντηση από μόνη της δεν είναι αρκετή, παρότι βάζει εμπόδια στην ανάπτυξη. Αν ήταν έτσι, τότε η Ιαπωνία της οποίας το δημόσιο χρέος ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ θα είχε βαρέσει κανόνι.

Προφανώς, παίζει σημαντικό ρόλο επίσης αν το χρέος είναι σε εθνικό νόμισμα ή σε ξένο και ποιος το κατέχει. Αν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους είναι σε εθνικό νόμισμα και σε ντόπια χέρια, ο κίνδυνος χρεοκοπίας λόγω του υψηλού χρέους ως προς το ΑΕΠ μειώνεται.

Για τη Γερμανία, την ευρωζώνη και γενικότερα τους υποστηρικτές της λύσης με επιμήκυνση και μειωμένα επιτόκια η τελευταία είναι πολιτικά πιο ανώδυνη.

Το βασικό επιχείρημά τους είναι οι σχετικά χαμηλές, ετήσιες τοκοχρεολυτικές δόσεις που θα πρέπει να πληρώνει η χώρα επί δεκαετίες.

Όμως, υπάρχει ένας ακόμη λόγος υπέρ της ήπιας λύσης.

Απλά δεν αρέσει σε πολιτικούς, κυρίως του ευρωπαϊκού Βορρά, να τον προβάλλουν γιατί δεν θα άρεσε στους ψηφοφόρους τους. Μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους έχει «παρκαριστεί» στην Ε.Ε. και η τελευταία δεν έχει καμία διάθεση να χρεοκοπήσει την Ελλάδα.

Οι χώρες-μέλη δεν θέλουν να υποστούν ζημίες από ενδεχόμενο κανόνι της χώρας και δεν θέλουν να τορπιλισθεί το πρότζεκτ του ευρώ.

Αν όμως ο υπερχρεωμένος δεν θέλει να βαρέσει κανόνι και οι δανειστές του δεν θέλουν να τον αφήσουν στη μοίρα του για δικούς τους λόγους, οι πιθανότητες χρεοκοπίας είναι μικρές έως πολύ μικρές. Ακόμη και αν η χώρα έχει υψηλό δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση της Ελλάδας. Το δημόσιο χρέος μεταφέρθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους ιδιώτες στα κράτη-μέλη μετά το PSI Plus.

Eπομένως, ο υψηλός ελληνικός λόγος χρέους προς ΑΕΠ δεν μεταφράζεται σε αφερεγγυότητα, όπως θα συνέβαινε υπό άλλες συνθήκες.

Ο τελικός κριτής για την ορθότητα του ανωτέρου επιχειρήματος θα είναι εκείνοι στους οποίους θα απευθυνθεί σε κάποιο σημείο η Ελλάδα για να καλύψει τις ανάγκες της.

Οι αγορές.

Μερικοί πιστεύουν ότι τα πράγματα θα ήταν πιο απλά αν πολιτικοί λόγοι δεν εμπόδιζαν τη γερμανική και άλλες κυβερνήσεις να αποκαλύψουν το «μυστικό τους» στους πολίτες τους.

Κοινώς, ότι έχουν ντε φάκτο αναλάβει μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους.

Dr. Money

http://www.euro2day.gr

Μια δημόσια απάντηση στην Diane D’Arras της Suez

SAVEGREEKWATER  Νέα ΕΥΑΘ  Μια δημόσια απάντηση στην Diane D’Arras της Suez

Προσθήκη λεζάντας

• Επιτέλους! “Το δικαίωμα στο νερό” στο Ευρωκοινοβούλιο

Posted by savegreekwater on Φεβρουαρίου 6, 2014 in ΕΥΑΘ, Νέα

(φωτό αναδημοσίευση από Εφημερίδα Σνυτακτών)

Μια απάντηση στην Diane D’Arras

Senior Executive Vice President Water

Western Europe της Suez Environnement

Αγαπητή Diane

Να διευκρινίσουμε ότι η παρακάτω επιστολή απαντά σε όσα φέρεσαι να δήλωσες κατά την συνέντευξη τύπου που παραχώρησες σε επιλεγμένα μέσα στην Θεσσαλονίκη που ελπίζουμε να μετέφεραν με ακρίβεια τα λεγόμενά σου.

Θα κρίναμε μάλλον αρνητικά το γεγονός ότι παρά τη δημοκρατική παράδοση της Γαλλίας και τη δήλωσή σου ότι η εταιρία θα λάβει σοβαρά υπόψη της το τοπικό όραμα για την πόλη, στην συνέντευξη τύπου που παραχώρησες στη Θεσσαλονίκη οι θύρες ήταν συμβολικά κλειστές για τους πολίτες της αλλά και μη προσκαλεσμένους δημοσιογράφους. Αυτή η στάση της εταιρίας που εκπροσωπείς δημιουργεί ερωτηματικά για τις δημοκρατικές ευαισθησίες που επέδειξες ως εκπρόσωπος της Suez, καλώντας τους αιρετούς εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, να συμμετέχουν ως ανεξάρτητα μέλη, στο νέο διοικητικό συμβούλιο που θα προκύψει. Μια διευκρινιστική ερώτηση θα χρειαζόταν για το ποια ακριβώς δικαιώματα θα είχε μια τέτοια συμμετοχή πέραν ενός άλλοθι «διαφάνειας», αλλά αυτή από ότι φαίνεται από τα σχετικά δημοσιεύματα δεν έγινε από τους παρόντες δημοσιογράφους, μερικοί εκ των οποίων βρίσκονται στο payroll των δημοσιογραφικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του εταίρου με τον οποίο η Suez κατεβαίνει στον διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ για την απόκτηση του 51 % των μετοχών της ΕΥΑΘ.

Διαβάζοντας το βιογραφικό σου πληροφορηθήκαμε ότι το 1993 πήρες διευθυντική θέση και κατόπιν προαγωγή στην Aguas Argentinas (Buenos Aires) που ιδιωτικοποιήθηκε το 1993 μεσούσης της οικονομικής κρίσης της Αργεντινής και που επαναδημοτικοποιήθηκε το 2006. Σημειώνεις στο βιογραφικό σου ότι η Αργεντινή ήταν μια σπουδαία εμπειρία που σου έδωσε την ευκαιρία να εξερευνήσεις καινούργιες οδούς σκέψης επαγγελματικά και προσωπικά.

Έκανες λόγο για τη ρύθμιση της τιμής από την ρυθμιστική αρχή. Να θυμίσουμε ότι ως ελληνική ρυθμιστική αρχή παρουσιάζεται η Γενική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, μια παλιά, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας υπηρεσία, που αναβαθμίστηκε θεσμικά κατόπιν της ανακοίνωσης για τις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις των ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ . Μια υπηρεσία που ίσως σου θυμίσει την αντίστοιχη της Αργεντινής που όπως αναφέρει η έκθεση των Alcázar, L.; Abdala, A.; Shirley, M Washington D.C.: The World Bank. Retrieved 2008-04-16 «υπολειπόταν σε εμπειρία καθώς δημιουργήθηκε στην διάρκεια της παραχώρησης» και της οποίας «οι αποφάσεις συνεχώς δεν λαμβάνονταν υπόψη». Παράδειγμα η σύμβαση του 1997 κατά την οποία η εταιρία στην οποία βρισκόσουν τότε σε διευθυντική θέση κατείχε συμβόλαιο που της επέτρεπε να ζητάει δολάρια σε αναλογία ένα προς ένα παρά την υποτίμηση που είχε υποστεί το πέσος. (Solanes, Miguel (2006). “Efficiency, Equity, and Liberalisation of Water Services in Buenos Aires, Argentina”. Industry, Services & Trade (Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD))

Τον Ιούλιο του 2010, μάλιστα το Διεθνές Κέντρο για την Επίλυση Επενδυτικών Διαφορών (ICSID), έκρινε ότι η κυβέρνηση της Αργεντινής αδίκως αρνήθηκε να επιτρέψει στους αδειούχους ιδιώτες την αύξηση των τιμολογίων κατά την περίοδο μετά την υποτίμηση του πέσο Αργεντινής το 2001 και ότι οι ιδιωτικές εταιρείες έχουν το δικαίωμα αποζημίωσης. Οι ιδιωτικές εταιρείες ανακοίνωσαν ότι θα επιδιώξουν 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ως αποζημίωση. Τελικά οι αποφάσεις της εκάστοτε ρυθμιστικής αρχής για την τιμή του νερού αλλά και για θέματα τήρησης συμβατικών υποχρεώσεων κλπ «είναι σεβαστές» όπως δήλωσες στη Θεσσαλονίκη, ή μήπως επί της ουσίας είναι ένα γραφειοκρατικό άλλοθι, επιρρεπές στην διαφθορά, χρήσιμο προς την νομιμοποίηση του ιδιωτικού μονοπωλίου υπό την σκέπη υπερεθνικών οργανισμών σαν αυτών που απαιτούν την ιδιωτικοποίηση εξαρχής;(1)

Είπες ότι βασική προτεραιότητα για τη «Suez» στη Θεσσαλονίκη είναι η προστασία του περιβάλλοντος και -μεταξύ άλλων- «η επαναφορά της ποιότητας στον Θερμαϊκό Κόλπο». Το ελπίζουμε, γιατί στην Χιλή, η Suez διατάχθηκε να καταβάλει στους πολίτες 5 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για τις δυσάρεστες οσμές που αναδίδονταν από τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων της. (έρευνα ομάδας PSIRU τού Πανεπιστημίου του Γκρίνουιτς)

Για τις ευχάριστες υποσχέσεις επενδύσεων 25-50 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως για πέντε χρόνια και μάλιστα σε υποδομές που δεν θα ανήκουν στον ιδιώτη, αν αυτές πραγματοποιηθούν,  τότε κατατάσσουν τη Suez στις μη κερδοσκοπικές φιλανθρωπικές εταιρίες, καθότι τα καθαρά κέρδη ανά έτος της ΕΥΑΘ κυμαίνονται στα 18 εκατομμύρια ευρώ. Εκτός βεβαίως αν η τιμολογιακή πολιτική πώλησης του νερού “αναπροσαρμοστεί” για να καλύψει τις επενδύσεις και το εύλογο κέρδος του διαχειριστή, οπότε η υπόσχεση ανήκει στον γενναιόδωρο καταναλωτή θεσσαλονικιό πολίτη.

Επιπροσθέτως, σε σχέση με το θέμα των επενδύσεων, στη Γαλλία το 2009, μια έγκριτη έκθεση ανέφερε ότι: «η χρηματοδότηση υπηρεσιών ύδρευσης εξακολουθεί να γίνεται κατεξοχήν από τον δημόσιο τομέα, αφού η συμμετοχή τού ιδιωτικού στις επενδύσεις ανέρχεται μόλις στο 12%». (έρευνα ομάδας PSIRU τού Πανεπιστημίου του Γκρίνουιτς). Δεν έγιναν λοιπόν σημαντικές επενδύσεις στην Γαλλία και θα γίνουν στην Ελλάδα;

Μήπως, μάλιστα, αυτός είναι ένας από τους λόγους που εκτός από το Παρίσι και άλλες πόλεις (Brest, Grenoble,  Cherbourg,  Varages, Durance-Luberon, Castres), επαναδημοτικοποίησαν τις υπηρεσίες τους ενώ σε διαδικασία επαναδημοτικοποίησης βρίσκονται και  άλλες (Toulouse, Ile-de-France, Montbeliard, Bordeaux, Lille);

Αλλά ακόμη κι αν είναι να γίνουν οι όποιες επενδύσεις, με τι χρήματα;

Η εικόνα της SUEZ δείχνει να έχει χρέη συνολικού ύψους 19.777 εκ Ευρώ και κεφάλαια 6.859 εκ ευρώ. Τώρα λόγω του ότι έχει στο Ενεργητικό της 3.264 φήμη και πελατεία, τα καθαρά της κεφάλαια προσδιορίζονται στα 6859-3264=3.595 εκ ευρώ. Τώρα από την ανάλυση του Ενεργητικού της βλέπουμε και άλλες άυλες παγιοποιήσεις ύψους 4.060 εκ ευρώ, εάν αφαιρεθούν και αυτές τότε τα καθαρά της κεφάλαια είναι αρνητικά 6.859-3.595-4.060=-465 εκ. Η δραστηριότητα της είναι ζημιογόνα κάθε χρόνο κατά 2.281 εκ ευρώ το 2009,1.158 το 2010,1.205 το 2011,1.314 το 2012.(2)

Από την άλλη, η μικρή ΕΥΑΘ, με την «υπερτιμημένη τιμή της μετοχής της» όπως είπες, είναι μία εταιρία με μονοπωλιακή θέση στην παροχή νερού που έχει κερδοφορία για το 2012 24 εκ ευρώ (18εκ καθαρά) ,διαθέσιμα μετρητά 33 εκ ευρώ (50 εκ. σήμερα) και ίδια κεφάλαια 135 εκ ευρώ και ετήσια έσοδα 74 εκ ευρώ. Η αξία η χρηματιστηριακή είναι 220 εκ ευρώ. (σύμφωνα με την ετήσια οικ. κατάσταση του 2012).

Ίσως λοιπόν να είναι καλύτερα να αποφεύγουμε τα περί αποτελεσματικότερου management του ιδιωτικού τομέα μέχρι τουλάχιστον αυτή η εικόνα να ανατραπεί.

Τέλος, μίλησες για 4000 (!) θέσεις εργασίας σε ένα εργασιακό περιβάλλον που εδώ και τρία χρόνια εξαφανίζονται οι θέσεις εργασίας με αδυσώπητους ρυθμούς. Με την μερική ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ πάντως και την απόκτηση μόνο του 5,46% από την Suez οι θέσεις εργασίας που δεν αναπληρώθηκαν μετά από συνταξιοδοτήσεις έφεραν τις σημερινές θέσεις εργασίας να έχουν πέσει από 700 σε 235. Με ποιο επενδυτικό σχέδιο και ποιο οργανόγραμμα θα χρειαστούν προσλήψεις  αυτής της τάξεως μεγέθους για να λειτουργήσει η ΕΥΑΘ δεδομένου του σταθερού αριθμού “πελατών” και αν διατηρηθεί η τιμή ανά κυβικό στα σημερινά επίπεδα; (Σήμερα η εταιρία πάντως για 2.330 χλμ. δικτύων και 510.000 υδρόμετρα απασχολεί 11 υδραυλικούς ενώ έχει 7 οδηγούς για τα 80 εταιρικά της οχήματα διαφόρων τύπων) Επίσης, από το 2001, τα τιμολόγια αυξήθηκαν μεταξύ 250% και 300% κι ωστόσο έκανες λόγο για το «αν η τιμή του νερού στην ΕΥΑΘ είναι βιώσιμη».

Το δημοψήφισμα, είπες «είναι μεν σημαντικό αλλά αποτελεί πράξη πολιτικής». Συμφωνούμε. Με ένα τέτοιο δημοψήφισμα μάλιστα πρόσφατα οι κάτοικοι του Βερολίνου έμαθαν ποιους ακριβώς όρους περιείχε η σύμβαση παραχώρησης της υπηρεσίας ύδρευσης προς την Veolia και την RWE και ύστερα από πολυετή αγώνα επαναδημοτικοποίησαν τις υπηρεσίες των οποίων τα τιμολόγια αυξάνονταν συνεχώς. Με ένα αντίστοιχο στην Ιταλία το ποσοστό των πολιτών που καταψήφισε την ιδιωτικοποίηση ήταν ένα συντριπτικό 95.4%, ενώ το ίδιο ποσοστό τάχθηκε αρνητικά και στην ιδέα του κέρδους από το νερό. Εδώ λέμε «una faccia, una razza» για τους γείτονές μας κι ένα αντίστοιχο δημοψήφισμα θα έδινε φωνή στη βούληση των Ελλήνων πολιτών που όπως έχουν δείξει δημοσιευμένες δημοσκοπήσεις είναι στην ευρεία πλειοψηφία τους αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση του μονοπωλίου του νερού.(3)

Και επειδή μίλησες για παρεξηγήσεις κι ότι «δεν ιδιωτικοποιείται το νερό αλλά περνάμε σε Σύμπραξη δημοσίου ιδιωτικού τομέα» μα και στο Βερολίνο ΣΔΙΤ υπήρξε και μάλιστα με κρυφούς τους όρους του συμβολαίου Σδιτ που οδήγησε σε αυξήσεις αλλά και απώλεια του κοινωνικού ελέγχου.

Είπες «Το χειρότερο για εμάς είναι να είμαστε σε μια χώρα που δεν σέβεται τον νόμο». Συμφωνούμε. Να σε ενημερώσουμε λοιπόν ότι, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπίας (4), διενεργείται κατεπείγουσα εισαγγελική έρευνα που παρήγγειλε ο εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς Θεσσαλονίκης, Αργύρης Δημόπουλος, μετά τη δημοσιοποίηση του καταλόγου σειράς έργων, ο προϋπολογισμός των οποίων ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ. Φορέας υλοποίησης των οποίων είναι η Ειδική Υπηρεσία Δημοσίων Έργων (ΕΥΔΕ) του ΥΠΕΚΑ με συγχρηματοδότηση από το Ταμείο Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα υλοποίησης, η κατασκευή των έργων αυτών θα συνεχίσει να γίνεται με εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους ως το 2016, δηλαδή ακόμη και μετά τη πώληση της ΕΥΑΘ σε ιδιώτες, την οποία κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ προγραμματίζουν να έχουν ολοκληρώσει ως τον ερχόμενο Μάρτιο. Σημαντικότατη παράμετρος της νέας εισαγγελικής έρευνας είναι ότι καλείται το ΤΑΙΠΕΔ να προσκομίσει τη σύμβαση παραχώρησης της ΕΥΑΘ στους ιδιώτες αγοραστές, ώστε να διερευνηθεί τι ακριβώς προβλέπεται σε αυτήν για τη χρήση των συγκεκριμένων έργων.

Χαιρόμαστε πάντως ιδιαιτέρως που μνημόνευσες το Συμβούλιο της Επικρατείας. Ύστατος νόμος είναι το Σύνταγμα και το χειρότερο και για μας τους πολίτες, – όπως και για σας- είναι να μην γίνεται το Σύνταγμα και οι αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου σεβαστές από κάθε πλευρά.

Τολμούμε να υποθέσουμε ότι η προσωπική σου παρουσία στην Θεσσαλονίκη παρά την υψηλή σου θέση του Αντιπροέδρου πλέον, είναι ενδεικτική του μεγάλου ενδιαφέροντος της εταιρίας για την απόκτηση της ΕΥΑΘ ως «εφαλτήριο» για την αγορά των Βαλκανίων. Αυτό το πιστεύουμε. Αν και θα σας συμβουλεύαμε να έχετε κατά νου ότι η τάση επαναδημοτικοποίησης είναι  πια παρούσα και στην περιοχή των Βαλκανίων.(5)

Με ειλικρίνεια

SAVEGREEKWATER Πρωτοβουλία για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα

και

SOSΤΕ ΤΟ ΝΕΡΟ, Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ, Κίνηση 136, Water Warriors

Υ.Γ. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε αλλά θέλουμε να σας θυμίσουμε ένα ιστορικό γεγονός. Tο 1917, στην πυρκαγιά που κατέστρεψε τη Θεσσαλονίκη, η εταιρεία ύδρευσης, που τότε ήταν γαλλικών συμφερόντων, αρνήθηκε να διαθέσει νερό για την πυρόσβεση, γιατί υδροδοτούσε τους στρατώνες των συμμάχων. (Από άρθρο της Εφημερίδας των συντακτών 10/05/2013). Βεβαίως και δεν υπονοούμε ανάλογες συμπεριφορές από την εταιρία που εκπροσωπείς προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

——————————————————————————————————————————————–

(1) Η ρυθμιστική αρχή OFWAT του Ηνωμένου Βασιλείου έχει κατ’ επανάληψη αποτύχει να αποτρέψει τις ιδιωτικές εταιρείες να απολαύουν μεγαλύτερα κέρδη μέσω ελλιπών δαπανών, ενώ παρότι έχει επιτύχει να εντοπίσει απάτες τις οποίες διέπραξαν οι εταιρείες, έχει δώσει στις εταιρείες το δικαίωμα 25ετούς ειδοποίησης πριν λήξουν οι άδειές τους —ουσιαστικά διασφαλίζοντάς τους παντοτινό μονοπώλιο.

Σύμφωνα με μια έκθεση του 1997 του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Γαλλίας («Cour des Comptes»), το σύστημα ιδιωτικοποίησης στο οποίο στήριξαν την εθνική τους κυριαρχία οι Suez και Veolia έπασχε από συστηματικά ελαττώματα: «Η έλλειψη επίβλεψης και ελέγχου των παραχωρημένων δημόσιων υπηρεσιών, επιβαρυμένη από την έλλειψη διαφάνειας αυτής της μορφής διοίκησης, έχει οδηγήσει σε καταχρήσεις». Στοιχεία από έρευνα ομάδας PSIRU τού Πανεπιστημίου του Γκρίνουιτς

(2) Στοιχεία που προκύπτουν από τα δημοσιευμένα οικ. στοιχεία της Suez Environnement στο site του Bloomberghttp://investing.businessweek.com/research/stocks/financials/financials.asp?ticker=SEV:FP

(3) Ως προς τη δρομολογούμενη πώληση της ΕΥΑΘ το 76% των πολιτών τάσσεται κατά.http://www.makthes.gr/news/reportage/115338/

(4) http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=31/12/2013&id=407368

(5) Το νερό στη Σόφια σε πορεία επαναδημοτικοποίησης μέσω τοπικού δημοψηφίσματος. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή πρόεδρο της Επιτροπής για την εμπορική πολιτική και τη δημοτική περιουσία τρεις είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους πρέπει να τερματιστεί το συμβόλαιο με την εταιρεία:1.δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη μείωση στις απώλειες νερού (διαρροές) 2. η τιμή του νερού είναι πολύ υψηλότερη από αυτό που συμφωνήθηκε 3. υψηλές δαπάνες της επιχείρησης πχ για συμβούλους. 27 August 2013 | 08:14 | FOCUS News Agency

Στην Ουγγαρία, η πόλη του Πεκς δημοτικοποίησε ξανά τις υπηρεσίες ύδρευσής της το 2010, διακόπτοντας την σύμβαση που είχε με μια θυγατρική της Suez· η πόλη τού Κάποσβαρ επίσης δημοτικοποίησε ξανά την δική της υπηρεσία ύδρευσης. Στην Ουγγαρία, ακόμη και σε πόλεις όπου η ύδρευση έχει ιδιωτικοποιηθεί, οι επενδύσεις χρηματοδοτούνται από την κεντρική διοίκηση. (Από έρευνα ομάδας PSIRU τού Πανεπιστημίου του Γκρίνουιτς)

http://www.savegreekwater.org

Οι φέροντες δώρα Δαναοί

Vassilis Viliardos

 

"Όλοι σχεδόν οι ειδικοί θεωρούν το κούρεμα αναγκαίο, επειδή ένα χρέος στο 176% του ΑΕΠ δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο - ούτε διαφαίνεται στον ορίζοντα η πολυπόθητη ανάπτυξη, η οποία θα μπορούσε να μειώσει το τεράστιο χρέος. Το αργότερο μετά τις ευρωεκλογές (!), το ζήτημα του χρέους θα πρέπει να επανέλθει στην ατζέντα".

Τα παραπάνω γράφτηκαν από γερμανική εφημερίδα η οποία, όπως όλοι σχεδόν οι Γερμανοί, επιμένει στην ανάγκη διαγραφής του ελληνικού χρέους. Προφανώς, με την ταυτόχρονη παροχή δυσανάλογων ανταλλαγμάτων και μνημονίων - τα οποία θα βυθίσουν ακόμη πιο πολύ την Ελλάδα στην ύφεση, θα εξαθλιώσουν εντελώς τους Έλληνες και θα οδηγήσουν τις τιμές των ιδιωτικών, καθώς επίσης των δημοσίων περιουσιακών της στοιχείων στο ναδίρ.

Το αποτέλεσμα θα είναι η εξαγορά (ξεπούλημα) των πάντων σε εξευτελιστικές τιμές, με τη χώρα να παραμένει χρεωμένη στο διηνεκές - οι Έλληνες σκλάβοι χρέους, χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο και χωρίς καμία μελλοντική προοπτική.

Άλλωστε, εάν πράγματι οι δανειστές μας ήθελαν το καλό μας, δεν θα διέγραφαν το όποιο χρέος αλλά, στη θέση του, θα επένδυαν ένα ανάλογο ποσόν - έτσι ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε πορεία ανάπτυξης, οπότε να μπορεί να πληρώνει τα χρέη της χωρίς κουρέματα και άλλες «εκ του πονηρού» παροτρύνσεις.

Αυτό που έπρεπε να μας ενδιαφέρει ανέκαθεν είναι ο παρανομαστής του κλάσματος Χρέος/ΑΕΠ και όχι ο αριθμητής - αφού από τον παρανομαστή εξαρτάται το ύψος της ανεργίας, τα εισοδήματα μας, η φοροδοτική μας ικανότητα και όλα τα υπόλοιπα.

Το χρέος αυξάνει και η καταστροφή επεκτείνεται. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε εμείς ως λαός;

Του Δημήτρη Καζάκη

στις Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013 - 11:40 μ.μ.

Δεν υπάρχει περίπτωση που να μην με ξαφνιάσει το θράσος και η κοροϊδία που εμπεριέχουν οι επίσημες δηλώσεις και εκθέσεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Ειλικρινά τα έχω χαμένα. Ποιον πάνε να κοροϊδέψουν δεν μπορώ να καταλάβω.
Ή τελικά τα έχουν τόσο πολύ χαμένα που τελικά πιστεύουν στα παραμύθια που οι ίδιοι πλάθουν. Όπως και να έχει είναι σαν να μιλάνε για άλλη χώρα όταν τους ακούς να διαπιστώνουν πώς όλα βαίνουν καλώς.

Το χρέος προς την εφορία αυξάνει με σκοπό την δήμευση της ιδιωτικής περιουσίας

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των οικονομικών δεδομένων, αρκεί να αναφέρουμε ότι τον Οκτώβριο φέτος οι συνολικές οφειλές των φορολογουμένων προς το ελληνικό δημόσιο έφτασαν αισίως τα 60,6 δις ευρώ συνολικά. Αν αφαιρέσουμε από αυτά τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από πτωχευμένες επιχειρήσεις παλαιότερων ετών που ανέρχεται στα 9 δις ευρώ, μένουν 40,5 δις ευρώ οφειλές φορολογουμένων που διαμορφώθηκαν κυρίως από το 2010 και μετά. Τα χρόνια δηλαδή της άγριας φοροεπιδρομής. 

Μέσα στο δεκάμηνο του 2013 προστέθηκαν άλλα 7,3 δις ευρώ νέες οφειλές των φορολογουμένων προς το δημόσιο ταμείο κι έτσι το σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών έφτασαν τα 47,8 δις ευρώ. Αν σκεφτεί κανείς ότι οι φορολογικές δηλώσεις ανέρχονται περίπου στις 5,7 εκατομμύρια, τότε οι τρέχουσες ληξιπρόθεσμες οφειλές ανά φορολογική δήλωση ανέρχονται σε πάνω από 8,3 χιλιάδες ευρώ. Με άλλα λόγια μέχρι τον Οκτώβριο του 2013 σε κάθε φορολογούμενο αντιστοιχεί ληξιπρόθεσμη οφειλή κατά μέσο όρο 8.300 ευρώ.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης θα πούμε ότι το αντίστοιχο ποσό των ληξιπρόθεσμων οφειλών των φορολογουμένων πέρυσι τον Οκτώβριο του 2012 ήταν 31,9 δις ευρώ από παλιά χρέη και 11,0 νέα, σύνολο 42,9 δις ευρώ. Κι επομένως το 2012 σε κάθε φορολογούμενο αντιστοιχούσε κατά μέσο όρο χρέος προς την εφορία της τάξης των 7.500 ευρώ. Με άλλα λόγια το χρέος ανά φορολογούμενο μέσα σ’ ένα χρόνο αυξήθηκε κατά 800 ευρώ.

Πίνακας 1: Η αγοραστική δύναμη της ελληνικής οικονομίας
	2008*	2009*	2010*	2011*	2012*	2013**
ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟ ΕΓΧΩΡΙΟ ΠΡΟΙΟΝ σε αγοραίες τιμές	233.198	231.081	222.151	208.532	193.749	182.911
ΚΑΘΑΡΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ	195.237	191.775	178.719	162.078	150.984	139.012
Σύνολο φόρων	51.085	49.723	51.266	48.952	47.179	44.403
Φορολογική επιβάρυνση (%)	26,2	25,9	28,7	30,2	31,2	32,0
Τελική καταναλωτική δαπάνη	210.982	214.646	203.803	191.812	177.154	166.449
ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ	-15.745	-22.871	-25.083	-29.733	-26.171	-27.437
% του ΑΕΠ	6,7	9,9	11,3	14,3	13,5	15,0
Έλλειμμα ΓΚΠ ως % του ΑΕΠ	- 6,3	-13,4	-10,0	-10,9	- 8,2	- 3,7
Ακαθάριστος Σχηματισμός Κεφαλαίου	55.996	42.923	38.955	33.591	26.339	22.315
% του ΑΕΠ	24,0	18,6	17,5	16,1	13,6	12,2
* Προσωρινά στοιχεία. ** Προβλέψεις.

 

Η κατάσταση πρόκειται να χειροτερέψει πολύ μέσα στο 2014, αφού σύμφωνα με τον κρατικό προϋπολογισμό αναμένεται να εισπραχθούν κατά 44,1% περισσότεροι φόροι από τα ακίνητα και κατά 137, 3% αύξηση στα έσοδα από τους φόρους στα νομικά πρόσωπα. Κι εδώ μπαίνει το πρώτο αποφασιστικό ερώτημα: Πώς είναι δυνατό να πηγαίνει καλύτερα η κατάσταση όταν οι Έλληνες πολίτες φορτώνονται με περισσότερα χρέη προς την εφορία; Και μάλιστα σε βαθμό απόγνωσης;

Η μεταφορά των ελλειμμάτων του κράτους στον ιδιωτικό τομέα

Για να πάρουμε μια εικόνα της αφαίμαξης των εισοδημάτων που παράγει η ελληνική οικονομία είναι χαρακτηριστικός ο πίνακας 1 όπου δείχνει πώς διαμορφώθηκε το καθαρό εθνικό διαθέσιμο εισόδημα την περίοδο 2008-2013, δηλαδή τις χρονιές του βαθέματος της ύφεσης και της μεγάλης λεηλασίας. Τι συμπεραίνουμε από τον εν λόγω πίνακα;

Πρώτο: Το καθαρό εθνικό διαθέσιμο εισόδημα υστερεί όλα αυτά τα χρόνια σημαντικά από την τελική καταναλωτική δαπάνη. Στην πραγματικότητα η υστέρηση αυτή ξεκίνησε ουσιαστικά από το 2000 μετά ακριβώς από την μεγάλη ληστεία του χρηματιστηρίου και κλιμακώνεται ολόκληρη την περίοδο. Το 2000 η αρνητική καθαρή αποταμίευση, δηλαδή το έλλειμμα του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος από την τελική καταναλωτική δαπάνη, ανερχόταν μόλις στο 0,1% του ΑΕΠ. Την πρώτη χρονιά του ευρώ το 2002 διαμορφώθηκε στα 1,8% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 έφτασε στο 3,1% του ΑΕΠ. Τα χρόνια της κρίσης εκτινάχθηκε και εκτιμάται ότι το 2013 θα φτάσει το 15,0% του ΑΕΠ.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Η αρνητική καθαρή αποταμίευση σημαίνει ότι το καθαρό διαθέσιμο εισόδημα δεν επαρκεί να καλύψει την τελική καταναλωτική δαπάνη. Αυτό σημαίνει ότι το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών δεν επαρκεί να καλύψει τις τρέχουσες καταναλωτικές δαπάνες τους κι επομένως δημιουργείται έλλειμμα στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Το έλλειμμα αυτό θα πρέπει αναγκαστικά να καλυφθεί είτε με δανεικά, είτε με χρησιμοποίηση των όποιων διαθέσιμων αποταμιεύσεων.

Δεύτερο: Η πολιτική περιορισμού του ελλείμματος του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού και της Γενικής Κυβέρνησης επιδείνωσε δραματικά το πρόβλημα. Στην πράξη η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να το μεταφέρει και μάλιστα με οξύτερη μορφή στον προϋπολογισμό του νοικοκυριού. Έτσι η μείωση κατά 9,7 ποσοστιαίες μονάδες του ελλείμματος του ΓΚΠ οδήγησε στην αύξηση κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες του ελλείμματος του μέσου νοικοκυριού την περίοδο 2009-2013. Κι αυτό συνέβη ταυτόχρονα με τον περιορισμό των τραπεζικού δανεισμού προς τα νοικοκυριά. Αποτέλεσμα ήταν η εισοδηματική ασφυξία των νοικοκυριών, η εξαφάνιση των αποταμιεύσεων και η εξώθηση στην εξαθλίωση.

Τρίτο: Ο συνδυασμός της αρνητικής καθαρής αποταμίευσης και της πολιτικής μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος που επιδείνωσε δραματικά την εισοδηματική κατάσταση στα νοικοκυριά, έφερε και την τρομακτική κατάπτωση των επενδύσεων. Προσέξτε πτώση. Από 24.0% του ΑΕΠ οι συνολικές επενδύσεις το 2008 κατρακύλησαν στο 13,6% του ΑΕΠ το 2012 και εκτιμάται ότι θα πέσουν στο 12,2% του ΑΕΠ το 2013. Αισίως η ελληνική οικονομία βιώνει την χειρότερη περίοδο αποεπένδυσης σ’ ολόκληρη την ιστορία της. Συμπεριλαμβανομένων και των πολέμων. Μέσα σε πέντε χρόνια το επίπεδο επενδύσεων στην ελληνική οικονομία μειώθηκε κατά 60% και χάθηκαν κοντά στα 34 δις ευρώ σε επενδύσεις.

Στον πάτο της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά το παραμύθι συνεχίζεται...

Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει την Ελλάδα στον πάτο της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς επενδύσεων. Χειρότερα από αυτήν σε παγκόσμιο επίπεδο είναι μόνο 6 χώρες: Η Ζουαζιλάνδη με 10,4%, η Υεμένη με 10,3%, η Ιρλανδία με 9,7%, η Εριθρέα με 8,7%, το Νότιο Σουδάν με 7,5% και η Γουινέα Μπισάου με 4,5%. Αν προσέξει κανείς όλες αυτές οι χώρες με εξαίρεση την Ιρλανδία βρίσκονται σε κατάσταση εσωτερικών εμφύλιων σπαραγμών ή πολεμικών αναμετρήσεων που έχουν δημιουργήσει τεράστια καταστροφή. Αυτό μας δίνει ένα μέτρο της πολιτικής που εφαρμόζεται τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ιρλανδία.

Η καταστροφή που έχουν υποστεί και οι δυο χώρες στην εισοδηματική διάρθρωση της οικονομίας τους από τις πολιτικές των μνημονίων και του ευρώ, ισοδυναμεί με πόλεμο. Όπως άλλωστε φαίνεται από την καταβαράθρωση του επιπέδου των επενδύσεων. Και χωρίς επενδύσεις δεν υπάρχει ούτε παρών, ούτε μέλλον για καμιά οικονομία.

Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν απολύτως τίποτε για την Ενδιάμεση Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τη Νομισματική Πολιτική 2013, που δημοσιεύτηκε στις 17 του μηνός και η οποία είναι μέσα στην καλή χαρά: «Τα μακροοικονομικά δεδομένα στηρίζουν την πρόβλεψη ανάκαμψης το 2014», μας λέει.

Και συνεχίζει: «Η ανάκαμψη θα στηριχθεί: (α) στην επιβράδυνση της πτώσης της κατανάλωσης, καθώς προβλέπεται ότι θα ανακοπεί η μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, (β) στη θετική συμβολή της εξωτερικής ζήτησης, που θα ενισχυθεί από τις εξαγωγές αγαθών και τουριστικών υπηρεσιών, (γ) στη μικρή άνοδο των επιχειρηματικών επενδύσεων σε κατασκευές, πλην των κατοικιών, όπως προκύπτει από τη σχετική βελτίωση των δεικτών επενδυτικής ζήτησης, (δ) στην ταχύτερη αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων και πόρων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη χρηματοδότηση αφενός των επενδύσεων στις υποδομές και αφετέρου των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και (ε) στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων.» 

Και το κλου έρχεται με την εξής εκτίμηση: «Η ανάκαμψη θα επηρεάσει θετικά την απασχόληση, ενώ το μέσο ετήσιο επίπεδο της ανεργίας του 2014 αναμένεται να υποχωρήσει.» Δεν θα άξιζε ούτε καν να σχολιάσει κανείς αυτή την πρόβλεψη μιας και δεν είναι τίποτε περισσότερο από ευχές χωρίς κανένα αντίκρισμα στην πραγματικότητα.

Κι ο νοών νοείτο...

Επειδή όμως μιλάμε για πρωτογενές πλεόνασμα κι άλλα τέτοια παραμύθια, ας δούμε τι λέει η Τράπεζα της Ελλάδας για το ενδεκάμηνο Ιανουάριος-Νοέμβριος 2013. Την περίοδο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2013 το ταμειακό αποτέλεσμα της κεντρικής διοίκησης παρουσίασε έλλειμμα 9.964 εκατ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 7.672 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2012.

Κατά την περίοδο αυτή, τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού, στα οποία δεν περιλαμβάνονται έσοδα ύψους 1,5 δισεκ. ευρώ από τη μεταφορά των αποδόσεων ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου από τις κεντρικές τράπεζες του Ευρωσυστήματος, διαμορφώθηκαν σε 41.638 εκατ. ευρώ, από 42.919 εκατ. ευρώ πέρυσι. Όσον αφορά τις δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού, στις οποίες περιλαμβάνονται και δαπάνες ύψους περίπου 5.638 εκατ. ευρώ που αφορούν την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών, διαμορφώθηκαν σε 52.080 εκατ. ευρώ, από 48.830 εκατ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2012.
Το ταμειακό πρωτογενές αποτέλεσμα του κρατικού προϋπολογισμού (-4.007 εκατ. ευρώ) διαμορφώνεται σε πλεόνασμα 3.131 εκατ. ευρώ εάν συμπεριληφθούν έσοδα ύψους 1,5 δισεκ. ευρώ από τη μεταφορά των αποδόσεων ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου από τις κεντρικές τράπεζες του Ευρωσυστήματος και αφαιρεθούν δαπάνες ύψους περίπου 5.638 εκατ. ευρώ που αφορούν την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών. 

Προσέξτε πώς βγάζει πλεόνασμα η καλή μας Τράπεζα. Αν προσθέσουμε το εισόδημα που δεν ανήκει στον κρατικό προϋπολογισμό και αφαιρέσουμε τις δαπάνες για τις ληξιπρόθεσμες πληρωμές στις οποίες οφείλει να προβεί το δημόσιο, τότε ναι, είναι αλήθεια, βγαίνει πρωτογενές πλεόνασμα. Δηλαδή αν προσθέσετε το εισόδημα του γείτονα στο δικό σας και αφαιρέσετε τις δαπάνες σας, τότε είναι σίγουρο ότι θα βγάλετε πλεόνασμα. Μας δουλεύουν ψιλό γαζί και εμείς τους κοιτάμε.

Ακόμη κι έτσι. Πόσο λέτε να υπολογίζει η Τράπεζα της Ελλάδας το πρωτογενές έλλειμμα του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2013; Σύμφωνα με το Στατιστικό Δελτίο Οικονομικής Συγκυρίας τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2013 (Νο 153) εκτιμάται σε -708 εκατ. ευρώ, ή 0,4% του ΑΕΠ. Επομένως τζίφος το πολυδιαφημισμένο πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά μην ανησυχείτε. Δεν θα το μάθετε παρά μόνο όταν γύρω στον Απρίλη δοθούν οι τελικές εκτιμήσεις στη δημοσιότητα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με την τρόικα θα έχουν καταλήξει στο τι θα κάνουν με την ελληνική οικονομία.

Το χρέος για μια ακόμη φορά εκτινάσεται...

 

Τέλος ο Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός προβλέπει για το 2013 έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης της τάξης των 23 δις ευρώ ή το 12,6% του ΑΕΠ. Το έλλειμμα αυτό είναι το υψηλότερο από το 2009 όταν το μαγείρεμα των στοιχείων έδωσε 15,4% έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης. Το έλλειμμα αυτό της Γενικής Κυβέρνησης επιβαρύνεται από τα 19,1 δις ευρώ που δόθηκαν για την υποστήριξη των γνωστών 4 τραπεζών. Κι όπως είναι αναμενόμενο τα 23 αυτά δις ευρώ θα πρέπει να καλυφθούν με νέο δανεισμό.

Αν προσθέσουμε σ’ αυτά κι άλλα 40 δις ευρώ ληξιπρόθεσμα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και πληρωμές τόκων μέσα στο 2014, τότε οι ανάγκες για νέο δανεισμό του κράτους ανέρχεται σε τουλάχιστον 63 δις ευρώ. Για την ακρίβεια προβλέπεται 63,5 δις ευρώ νέος δανεισμός του δημοσίου εντός του 2014. Κι επομένως αναμένεται να αυξηθεί το χρέος τουλάχιστον κατά 33 δις ευρώ έως το τέλος του 2014.

Πράγμα που σημαίνει ότι το δημόσιο χρέος της χώρας θα βρεθεί στα 354 δις ευρώ το 2014, δηλαδή στο 187% του προβλεπόμενου ΑΕΠ αν όντως επαληθευθεί η εκτίμηση για το δημόσιο χρέος το 2013 στα 321 δις ευρώ. Τώρα πώς γίνεται να εκτιμάται από την κυβέρνηση το χρέος στο τέλος του 2013 στα 321 δις ευρώ, όταν στα τέλη Σεπτεμβρίου είχε εκτιμηθεί στα 321,8 δις ευρώ και μόνο στους δυο επόμενους μήνες οι τόκοι που πληρώθηκαν με δανεικά από το ελληνικό δημόσιο ανέρχονται σε 641 εκατ. ευρώ. Επομένως κατ’ ελάχιστο το δημόσιο χρέος θα πρέπει να κλίσει στα 322,5 δις ευρώ.

Ακόμη μεγαλύτερο αίνιγμα αποτελεί η πρόβλεψη του προϋπολογισμού για 321 δις ευρώ δημόσιο χρέος το 2014. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με το μαγείρεμα του ελλείμματος και με την προσμονή υψηλού αντίτιμου από τις σχεδιαζόμενες ιδιωτικοποιήσεις, που φυσικά θα πάνε στην εξυπηρέτηση του χρέους.   

Όμως ακόμη κι έτσι. Ας υποθέσουμε ότι με αιματηρές οικονομίες, εξοντώνοντας το ελληνικό νοικοκυριό, διαλύοντας τον επιχειρηματικό τομέα, καταστρέφοντας τους ελευθεροεπαγγελματίες, οδηγώντας στην απελπισία τα λαϊκά στρώματα τι έχουμε να περιμένουμε; Μόνο τον όλεθρο, όσο συνεχίζουμε στην ίδια στενωπό που επιβάλλουν τα συμφέροντα των δανειστών και η ανάγκη στήριξης του ευρώ.

Τι πρέπει να γίνει ταυτόχρονα με την διαγραφή του χρέους;

Θα πρέπει το ταχύτερο δυνατό να λυτρωθούμε από το κηνύγι του χρέους και του πλεονάσματος. Διαφορετικά θα καταλήξουμε κυριολεκτικά στον πάτο της παγκόσμιας οικονομίας χωρλις δυνατότητα διαφυγής.

Η άποψή μου είναι ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και την εφορία που δημιουργήθηκαν από την αδυναμία των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων να πληρώσουν λόγω των πολιτικών και των φοροεπιδρομών που επέβαλε η τρόικα, θα πρέπει να διαγραφούν. Αφενός, είναι ζήτημα ηθικής τάξης. Δεν μπορείς να ζητάς από τον Έλληνα πολίτη να πληρώσει τις τοκογλυφικές πρακτικές της τρόικας και των ντόπιων δωσίλογων. Αφετέρου, έτσι ή αλλιώς είναι αδύνατο να εισπραχθούν εκτός κι αν συνεχιστεί η πολιτική δήμευσης των ιδιωτικών περιουσιών, όπως ακριβώς είχε σχεδιαστεί εξαρχής από την τρόικα και τους δανειστές.

Όποιος ζητά να πληρωθούν αυτά τα λύτρα της τρόικας από τον Έλληνα φορολογούμενο δεν διαφέρει σε τίποτε από τους δωσίλογους κυβερνώντες. Άλλωστε αυτό που επείγει είναι να υπάρξει αγοραστική δύναμη για να στηριχθεί η καταρρέουσα εσωτερική αγορά και παραγωγή.

Επομένως το πρώτο και βασικό μέλημα μιας ριζικά διαφορετικής πολιτικής είναι να απαλλάξει απ’ όλα τα βάρη το εισόδημα του λαού και να το αποκαταστήσει στα επίπεδα που ήταν πριν την 6η Μαίου 2010, δηλαδή πριν την επιβολή του πρώτου μνημονίου. Διαφορετικά ανάκαμψη δεν πρόκειται να υπάρξει, ή τουλάχιστον δεν πρόκειται να υπάρξει προς το συμφέρον του ελληνικού λαού.

Η άντληση εσόδων για το κράτος απαιτεί μια ριζικά διαφορετική φιλοσοφία. Θα πρέπει να περιοριστούν σταδιακά και με αποφασιστικά βήματα ο ΦΠΑ και γενικά οι έμμεσοι φόροι. Στη θέση τους θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο σύστημα προοδευτικής άμεσης φορολογίας με βάση την αληθινή φοροδοτική ικανότητα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, η οποία θα πρέπει να είναι απλή, προσαρμοσμένη στις πραγματικές εισοδηματικές και περιουσιακές συνθήκες των φυσικών και νομικών προσώπων. Ταυτόχρονα θα πρέπει το κράτος να αναπτύξει αυτοτελή επιχειρηματική δραστηριότητα με σκοπό όχι μόνο την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, αλλά και την όλο και μεγαλύτερη εισροή μη φορολογικών εσόδων στον κρατικό προϋπολογισμό.

Σταδιακά και με σχέδιο θα πρέπει τα κρατικά μη φορολογικά έσοδα να αποτελέσουν την κύρια πηγή τακτικών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ώστε θα περιοριστούν στο ελάχιστο οι έμμεσοι φόροι με την κατάργηση του ΦΠΑ και την διατήρηση μόνο των φόρων πολυτελείας και των δασμών. Τέλος, είμαι υπέρ της καθιέρωσης πρακτικών άϋλου χρήματος στην οικονομία, αρκεί οι τράπεζες να είναι κρατικές υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, να λειτουργούν υπό καθεστώς πλήρους διαφάνειας και να έχουν χαρακτήρα «ειδικού σκοπού».     
dimitriskazakis.blogspot.gr

http://www.freepen.gr