Εργαζόμενος των Praktiker εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και αυτοκτόνησε

Μια τραγική ιστορία, που κρατήθηκε για πολλές μέρες κρυφή, υπενθυμίζει σε εκείνους που χειροκροτούν τα προγράμματα λιτότητας και τους αντεργατικούς νόμους, ότι πίσω από τους αριθμούς, υπάρχουν άνθρωποι…

Ο 49χρονος ΣΒ, υπάλληλος του πολυκαταστήματος Praktiker στο Αιγάλεω, εξαναγκάστηκε να υπογράψει την παραίτησή του, ώστε να μη φανεί ως απόλυση, σύμφωνα με μαρτυρίες συναδέλφων του. Δύο μέρες μετά, βρέθηκε απαγχονισμένος στο διαμέρισμά του.

Όπως τόνισαν, η αναγκαστική παραίτηση ήταν ο τρόπος να τιμωρηθεί ο άτυχος εργαζόμενος για μια… ανοιχτή συσκευασία που βρέθηκε στο χώρο ευθύνης του. Η ομάδα σεκιούριτι τον οδήγησε στο γραφείο της διεύθυνσης, αφήνοντας υπόνοια ότι μπορεί και να έκλεψε.

Ο ΣΒ ένιωσε ότι θίγεται η αξιοπρέπειά του, έπειτα από 12 χρόνια εργασίας, στη διάρκεια των οποίων δεν είχε δώσει καμία αφορμή να τον κατηγορήσουν.

Η παραίτηση, κάτω από πιεστικές και αδιευκρίνιστες συνθήκες, υπεγράφη την 1η Φεβρουαρίου. Στις 3 Φεβρουαρίου οι γείτονες ειδοποίησαν την αστυνομία, γιατί από το διαμέρισμά τους αναδυόταν δυσοσμία.

Ο ΣΒ, πρώην ναυτικός, ζούσε μόνος του, ενώ οι μόνοι συγγενείς που είχε ήταν δύο αδέλφια. Η αδελφή είναι καρκινοπαθής και ο αδελφός τετραπληγικός. Τον χαρακτήριζαν μοναχικό και  ευαίσθητο, ενώ σε όλους έκαναν εντύπωση τα φιλοζωικά του αισθήματα. Ωστόσο, κανείς δεν περίμενε ότι η απόγνωσή του ήταν τόσο βαθιά, που τον οδήγησε στην αυτοκτονία.

Η κηδεία του έγινε με χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τους συναδέλφους του. H διοίκηση απέφυγε να καλύψει τα έξοδα (ζήτησε  από το σωματείο να υποβάλει επίσημο αίτημα), για να μην φανεί ότι αισθάνεται τύψεις για την εξέλιξη της υπόθεσης.

Οι συνάδελφοί του και κυρίως η ομάδα σεκιούριτι περιμένουν να κληθούν για κατάθεση από τους αστυνομικούς του ΑΤ Κορυδαλλού, που έχουν αναλάβει την υπόθεση.

Με αφορμή την αυτοκτονία, εκπρόσωποι σωματείων στον ιδιωτικό τομέα καταγγέλλουν ότι το σκηνικό στη συγκεκριμένη πολυεθνική εταιρεία θυμίζει κάτεργο, στο οποίο μοχθούν οι  εργαζόμενοι έναντι 600 και 700 ευρώ. Πολλές φορές δουλεύουν με ημιαπασχόληση, με αποτέλεσμα να εισπράττουν τα μισά.

Εργαζόμενοι καταγγέλλουν την Praktiker Hellas για τις αντεργατικές της πρακτικές, την ώρα που η μητρική Praktiker Γερμανίας βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης, λόγω έλλειψης ρευστότητας και υψηλών χρεών.

Η ελληνική διοίκηση απολύει με το παραμικρό (γιατί κάποιος μίλησε, γιατί κάποιος δεν ήξερε με λεπτομέρειες όλες τις προσφορές…), καθώς απ” έξω περιμένουν στρατιές ανέργων.

Μάλιστα, πρόσφατα προχώρησε σε μονομερή μείωση μισθών κατά 7%, στις περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι δεν υπέγραψαν ατομικές συμβάσεις με την προβλεπόμενη μείωση. 

Οι συνάδελφοι του άτυχου εργαζόμενου επισημαίνουν -και αυτό έχει τη σημασία του- ότι ο ΣΒ υπέγραψε την ατομική σύμβαση, κάτι που αποδεικνύει ότι ο υπάλληλος δεν ήθελε να φύγει από την εταιρεία, αλλά εξαναγκάστηκε. 

- See more at: http://arouraios.gr

Τα εργασιακά με απλές πράξεις. Εύκολοι υπολογισμοί

Υπολογίστε, επιδόματα, δώρα, άδειες κλπ χωρίς κόπο, εύκολα και γρήγορα, με απλά μαθηματικά 

Υπολογισμός ωρομισθίου από μισθό

Πλήρης μισθός Χ 0,006

Παράδειγμα:

Πλήρης μισθός  (40ωρο/εβδομάδα): 1.000,00 €

Ωρομίσθιο: 1.000,00 Χ 0,006 = 6 €

Υπολογισμός ωρομισθίου από ημερομίσθιο

Πλήρες ημερομίσθιο Χ 0,15

Παράδειγμα:

Πλήρες ημερομίσθιο (6 ωρών και 40 λεπτών) : 35,00 €

Ωρομίσθιο: 35,00 Χ 0,15 = 5,6 €

Συνέχεια στον παρακάτω σύνδεσμο...
πηγή: http://www.ergasiaka-gr.net

Καταγγελία – ΣΟΚ απολυμένης:

”Μου είπαν κάνε έκτρωση ή απολύεσαι”

Μια πολύ σοβαρή καταγγελία έκανε μια μητέρα τεσσάρων παιδιών η οποία ήταν πωλήτρια σε κατάστημα στην Κυψέλη και υποστηρίζει πως όταν έμεινε έγκυος στο τέταρτο της παιδί, το αφεντικό του καταστήματος της ζήτησε να κάνει έκτρωση για να μην αυξήσει τον μισθό της.

Η 50χρονη η οποία είναι άνεργη εδώ και 16 μήνες, και εξασφαλίζει τα απαραίτητα μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων, είπε στο Star: “Ήμουν πωλήτρια σε ένα κατάστημα στην Κυψέλη. Εφόσον έκανα τέταρτο παιδί το κατάστημα με απέλυσε για να μην αυξηθεί ο μισθός μου. Μου είπαν ή κάνετε έκτρωση ή σας απολύουμε”.

Από τότε δεν μπορεί να βρει δουλειά, πέρα από κάποια μεροκάματα περιστασιακά.

Η Ευγενία παίρνει οικογενειακό επίδομα, 67 ευρώ το μήνα, ενώ οι λογαριασμοί ρεύματος είναι απλήρωτοι εδώ και ένα χρόνοι…

http://www.makeleio.gr

Απίστευτες καταγγελίες για πασίγνωστη αλυσίδα σούπερ μάρκετ

Εγινε σχετική καταγγελία από το Σωματείο εργαζομένων στην επιχείρηση

Περικοπές επιδομάτων στους εργαζομένους του Μαρινόπουλου

Σε περικοπές των επιδομάτων από τους μισθούς αρχής γενομένης από το Δώρο των Χριστουγέννων προχώρησε η Εταιρεία Μαρινόπουλος. Η εταιρεία είχε απασχολήσει και με καταγγελίες πολιτών στο παρελθόν (δείτε εδώ περισσότερα).

Αυτό καταγγέλει το Σωματείο εργαζομένων στις επιχειρήσεις Καρφούρ-Μαρινόπουλος θυμίζοντας ότι «η εταιρεία πρωτοστάτησε μέχρι σήμερα, στην εφαρμογή όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης, στην κατάργηση της Κυριακής αργίας, στη μείωση των αποδοχών, πέραν της μείωσης 6,7% που προβλεπόταν στη Συλλογική Σύμβαση της Ο.Ι.Υ.Ε. για το εμπόριο».

Το Βήμα
http://www.prismanews.gr

ΧΑΝΙΑ: “ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ”:

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑΤΡΟΥ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

“Το αποτέλεσμα της -δικτατορικού τύπου- εντολής να καλυφθεί η απουσία γιατρού στη Γαύδο, είναι να μείνω ο μοναδικός δημόσιος γιατρός σε όλη την περιοχή του Ακρωτηρίου, τη στιγμή που ακόμα και με βάση τις εισηγήσεις των διάφορων επιτροπών για την ΠΦΥ, απαιτούνται τουλάχιστον 6 
μόνιμοι γιατροί, με σταθερή καθημερινή παρουσία και γνώση του πληθυσμού ευθύνης”.

Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για το γιατρό Δημήτρη Μακρέα, που εργάζεται ως γιατρός Γενικής ιατρικής στο Περιφερειακό Ιατρείο Αρωνίου .

Η επιστολή, στην οποία ο ίδιος δίνει το όνομα “σημείωμα αυτοκτονίας”, έχει ως εξής:

Ίσως δεν είναι ο καλύτερος χώρος για να δημοσιευτούν τόσο προσωπικές και φορτισμένες στιγμές. Προβληματίζομαι αν πρέπει να το ανεβάσω.Από την άλλη αν δε δημοσιοποιηθούν αυτή η σελίδα δε θα είναι παρά ένα σώμα χωρίς ψυχή… ένα καθόλα ψεύτικο προφίλ που δε θα είχε καμία σχέση με μένα. Σε στιγμές πολύ έντονης φόρτισης έγραψα το παρακάτω κείμενο που θα μοιραστεί στους κατοίκους του Ακρωτηρίου….

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

Δυστυχώς δεν υπάρχει κανένας εύκολος τρόπος να γράψεις ένα σημείωμα “αυτοκτονίας”. Στην προκειμένη περίπτωση -ευτυχώς- όχι βιολογικής , αλλά “επαγγελματικής αυτοκτονίας”. Έρχονται όμως στιγμές που ο άνθρωπος αδυνατεί να διαχειριστεί το συναισθηματικό του φορτίο, την πίεση που συσσωρεύεται από μια εξαιρετικά απαιτητική εργασία σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες.

Στα εννέα χρόνια που εργάζομαι ως γιατρός Γενικής ιατρικής στο Περιφερειακό Ιατρείο Αρωνίου προσπάθησα και έχω την εντύπωση ότι, με τη βοήθεια και την ανοχή του κόσμου, κατάφερα το ιατρείο να ανταποκρίνεται στις ανάγκες κάθε ανθρώπου ξεχωριστά, αλλά και των κοινοτήτων του ακρωτηρίου, συνολικά. Χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποκλεισμός.

Με αγωνιώδη προσπάθεια να χτιστούν στέρεες θεραπευτικές σχέσεις με κάθε άνθρωπο που με εμπιστεύτηκε. Ίσως πολλά να μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά και ακόμα καλύτερα , ίσως οι γνώσεις και δεξιότητές μου ως θεραπευτή να μπορούσαν να είναι περισσότερες, ίσως τα λάθη μου να μπορούσαν να είναι λιγότερα.

Πιστεύω όμως ,ότι προσπάθησα και μόχθησα. Ότι τίμησα την ευθύνη που μου ανατέθηκε με όλες μου τις δυνάμεις, πιθανώς και με ένταση μεγαλύτερη από όση μπορούσα να αντέξω.

Από τη χρονική περίοδο που ξεκίνησε η “κρίση” αισθάνθηκα την υποχρέωση να προσπαθήσω ακόμα περισσότερο, να μην υπολογίσω ψυχική, πνευματική και σωματική κόπωση, προκειμένου να ανταποκριθώ σε ολοένα και αυξανόμενες απαιτήσεις σε παροχή ιατρικών υπηρεσιών, αλλά και να στηρίξω ανθρώπους που εκτός την αρρώστια βίωναν τη ματαίωση κάθε ελπίδας και προσδοκίας τους. Θεώρησα και εξακολουθώ να θεωρώ ότι αυτή είναι η ιστορική ευθύνη ενός “δημόσιου γιατρού” , ενός επαγγελματία που προσπαθεί να αφουγκραστεί τις ανάγκες των συνανθρώπων του και να υποστηρίξει τη φιλοσοφία και ιδεολογία του με την ίδια τη στάση ζωής του.

Με πολύ περηφάνια, πιθανώς και με μια δόση αλαζονείας, πιστεύω ότι υπήρξα μέλος του αθέατου, αλλά ευτυχώς καθόλου αμελητέου κομματιού της κοινωνίας, που κατόρθωσε να αποτρέψει την ολοκληρωτική κοινωνική καταστροφή. Αν δεν έχουμε οριστικά καταρρεύσει, αν εξακολουθεί να υπάρχει μια στοιχειώδης κοινωνική συνοχή, συμβαίνει χάρη στην προσπάθεια ανθρώπων που σε σχολεία και νοσοκομεία, σε πόλεις και χωριά, σε ενορίες και γειτονιές, σε δημόσιους αλλά και ιδιωτικούς χώρους, αρνήθηκαν να παραδοθούν στη δίνη της κρίσης , στηρίζοντας τους συνανθρώπους τους και δεχόμενοι στήριξη από αυτούς. Αυτή ήταν και η μοναδική, αλλά συνάμα τεράστια νίκη του κοινωνικού κινήματος.

Όσο διάστημα εργάζομαι στο ΠΙ Αρωνίου δεν ένιωσα ποτέ στερημένος από την αγάπη και τη στοργή των ανθρώπων. Ίσως ο περισσότερο ωφελημένος από την εννιάχρονη σχέση μου με τους κατοίκους του Ακρωτηρίου να είμαι εγώ ο ίδιος. Ωρίμασα και μέστωσα ως θεραπευτής, έγινα καλύτερος ως άνθρωπος, έμαθα να δομώ υγιείς, λειτουργικές και πάνω από όλα ειλικρινείς σχέσεις, θεραπευτικές αλλά και ανθρώπινες, έμαθα να κάνω τον ιδεαλισμό μου πράξη…

Είμαι απολύτως βέβαιος ότι η προσπάθειά μου και η λειτουργία του ΠΙ Αρωνίου έχει αξιολογηθεί θετικά από τους ίδιους τους ανθρώπους που με τίμησαν με την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους. Ευχαριστώ με όλη μου την ψυχή κάθε έναν ξεχωριστά.
Σε πλήρη αντιδιαστολή με τους ανθρώπους βρίσκεται ο κρατικός μηχανισμός και η πολιτική ηγεσία. Θα περίμενε κανείς , ότι σε μια περίοδο που εργαζόμαστε στα όρια της ψυχικής ,σωματικής και επαγγελματικής εξουθένωσης, να έχουμε τουλάχιστον την ηθική υποστήριξη της πολιτείας.

Αντί αυτού, βιώνουμε τον καθημερινό εξευτελισμό, τη συκοφάντηση και την παρεμπόδιση κάθε προσπάθειας να παρέχουμε υψηλού επιπέδου φροντίδα υγείας. Θα μπορούσα να απαριθμήσω έναν ατελείωτο κατάλογο με τα προβλήματα των υγειονομικών δομών, την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού και την αδιαφορία για τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά και των επαγγελματιών που δουλεύουμε στο ΕΣΥ. Θα σταθώ μόνο στη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το αποτέλεσμα της -δικτατορικού τύπου- εντολής να καλυφθεί η απουσία γιατρού στη Γαύδο, είναι να μείνω ο μοναδικός δημόσιος γιατρός σε όλη την περιοχή του Ακρωτηρίου, τη στιγμή που ακόμα και με βάση τις εισηγήσεις των διάφορων επιτροπών για την ΠΦΥ, απαιτούνται τουλάχιστον 6 μόνιμοι γιατροί, με σταθερή καθημερινή παρουσία και γνώση του πληθυσμού ευθύνης.

Προσωπικά, δε μπορώ να συναινέσω στον εξευτελισμό κάθε έννοιας ιατρικής φροντίδας, αλλά και στην προσωπική μου εξόντωση. Με μεγάλη περηφάνια θεωρώ ότι έχω δώσει τον καλύτερο μου εαυτό για να μην αποκλειστεί κανένας άνθρωπος από το ιατρείο. Κριτήρια αποκλεισμού δεν εφάρμοσα ποτέ και δε σκοπεύω να εφαρμόσω. Όσοι από τον κρατικό μηχανισμό με περίσσια ευκολία αφήνουν μια περιοχή με περισσότερους από 13.000 κατοίκους, αλλά και με μετακινούμενο από τα Χανιά πληθυσμό, με έναν μόνο δημόσιο γιατρό, οφείλουν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεων τους και να αναλάβουν την ευθύνη για τον τυχόν αποκλεισμό ανθρώπων από το ΠΙ Αρωνίου.

Υπό τις παρούσες συνθήκες είναι αδύνατον να συνεχίσω να εργάζομαι. Ελπίζω ότι το διάστημα που θα κάνω χρήση της άδειας μου θα βρεθεί οριστική και μόνιμη λύση στο δραματικό πρόβλημα υποστελέχωσης των δημόσιων ιατρείων στην περιοχή του Ακρωτηρίου, μακριά από λογικές περιφερόμενων γιατρών που κατά περίπτωση και ανάλογα με την κοινωνική κατακραυγή καλύπτουν για περιορισμένη χρονική διάρκεια πολύ περιορισμένες ανάγκες, κύρια σε συνταγογραφία.

Σε διαφορετική περίπτωση δε βλέπω άλλο δρόμο από την “επαγγελματική αυτοκτονία” και τη παραίτηση μου, ως τον ύστατο και πλέον οδυνηρό τρόπο αντίστασης. Με την ειλικρίνεια και την εντιμότητα με την οποία πορεύτηκα όλα αυτά τα χρόνια σας δηλώνω ότι το μοναδικό που επιθυμώ, είναι να συνεχίσω εργάζομαι ως δημόσιος γιατρός στο Ακρωτήρι.

Αυτή τη στιγμή όμως, νιώθω τσακισμένος και εξευτελισμένος…

Πρέπει να αισθανθώ ξανά ικανός να δουλέψω, να σκεφτώ και κυρίως να νιώσω αν μπορώ να συνεχίσω..

Θέλω ξανά να ευχαριστήσω κάθε έναν ξεχωριστά για την αγνή και άδοληαγάπη με την οποία με περιβάλλετε και την εμπιστοσύνη που μου δείξατε.
Δημήτρης Μακρέας,
Γιατρός στο Ακρωτήρι
http://www.makeleio.gr/

http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.gr

"Αργοπεθαίνει" η ελληνική βιομηχανία

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

"Αργοπεθαίνει" η ελληνική βιομηχανία

Ένα στα τέσσερα από τα εργοστάσια που λειτουργούσαν το 2008 έπεσε θύμα της χρηματοπιστωτικής και της δημοσιονομικής κρίσης την τριετία 2009-2011 θα μπορούσε να πει κανείς, συνεκτιμώντας τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή για την εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής το περασμένο έτος, με αυτά των αμέσως προηγουμένων ετών.



Κατά 23,7% μειώθηκε σωρευτικά στο διάστημα αυτό η ελληνική μεταποιητική παραγωγή. Σαν να τέθηκε εκτός λειτουργίας, σε αυτή την τριετία, ένα στα τέσσερα εργοστάσια της χώρας.

Ελάχιστοι είναι οι κλάδοι που μπόρεσαν να αντέξουν με ελεγχόμενη πτώση τις συνέπειες της ύφεσης την τριετία 2009-2011.

Αναλυτικά κατά κλάδο, όπως προκύπτει από επεξεργασία στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, την τριετία 2009-2011 σημειώθηκε, σε σχέση με το 2008, πτώση παραγωγής:

* 10,6% στον κλάδο των τροφίμων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 18,2% της συνολικής παραγωγής.

* 20,2% στον κλάδο των ποτών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 6,0% της συνολικής παραγωγής.

* 11,2% στον κλάδο του καπνού, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,9% της συνολικής παραγωγής.

* 55,3% στον κλάδο των κλωστοϋφαντουργικών υλών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,1% της συνολικής παραγωγής.

* 56,3% στον κλάδο των ειδών ενδυμασίας, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,4% της συνολικής παραγωγής.

* 53,9 στον κλάδο του δέρματος και της υπόδησης, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,6% της συνολικής παραγωγής.

* 18,2% στον κλάδο των ξύλου, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,2% της συνολικής παραγωγής.

* 14,2% στον κλάδο των χαρτικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 2,3% της συνολικής παραγωγής.

* 42,6% στον κλάδο των εκτυπώσεων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,9% της συνολικής παραγωγής.

* 9,8% στον κλάδο των πετρελαιοειδών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 11,3% της συνολικής παραγωγής.

* 17,4% στον κλάδο των χημικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 5,3% της συνολικής παραγωγής.

* 25,6% στον κλάδο των πλαστικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 4,2% της συνολικής παραγωγής.

* 58,3% στον κλάδο των μη μεταλλικών ορυκτών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 10,3% της συνολικής παραγωγής.

* 2,2% στον κλάδο των βασικών μετάλλων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 8,0% της συνολικής παραγωγής.

* 22,1% στον κλάδο των αντικειμένων από μέταλλο, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 5,1% της συνολικής παραγωγής.

* 64,8% στον κλάδο των ηλεκτρονικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,2% της συνολικής παραγωγής.

* 33,8% τον κλάδο του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,0% της συνολικής παραγωγής.

* 46,0% στον κλάδο των μηχανών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 2,1% της συνολικής παραγωγής.

* 39,2% στον κλάδο των μηχανοκίνητων οχημάτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,8% της συνολικής παραγωγής.

* 66,8% στον κλάδο του λοιπού εξοπλισμού μεταφορών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,6% της συνολικής παραγωγής.

* 47,0% στον κλάδο των επίπλων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,5% της συνολικής παραγωγής.

* 31,8% στον κλάδο των λοιπών μεταποιητικών δραστηριοτήτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,5% της συνολικής παραγωγής.

* 36,3% στον κλάδο των επισκευών μηχανών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 4,1% της συνολικής παραγωγής.

Αντιθέτως, σημειώθηκε αύξηση της παραγωγής κατά 20,4% στον κλάδο των φαρμακευτικών προϊόντων, τον μόνο που κατέγραψε αυξημένη παραγωγική δραστηριότητα, χάρη σε διεύρυνση των εξαγωγών του, αν και τον χρόνο που πέρασε εμφάνισε και αυτός μείωση παραγωγής, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Ο εν λόγω κλάδος αντιπροσωπεύει το 2,5% της συνολικής παραγωγής.

Οι 16 από τους 24 βιομηχανικούς κλάδους, δηλαδή τρεις στους τέσσερις, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, παρουσίασαν κατά την τριετία 2009-2011 μείωση της παραγωγής άνω του 20%.

Η μείωση των θέσεων εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία της χώρας μεταξύ 2008-2011, βάσει των στοιχείων που αφορούν το τρίτο τρίμηνο του 2011 και το αντίστοιχο του 2008, ανήλθε σε 22,8%.

Πολύ μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, σε σχέση με την προ της κρίσης περίοδο (τρίτο τρίμηνο του 2008), παρουσίασαν κατά το τρίτο τρίμηνο του 2011 οι κλάδοι των μη μεταλλικών ορυκτών (-31,6%), κλωστοϋφαντουργικών υλών (-65,9%), ενδυμάτων (-39,6%), δέρματος/υποδημάτων (-53,8%), εκτυπώσεων και προεγγεγραμμένων μέσων (-49,6% εν μέρει και λόγω αλλαγών στη στατιστική απεικόνιση του κλάδου), χημικών (-24,4%), ηλεκτρονικών και οπτικών (-61,8%), μεταλλικών προϊόντων (-18,1%), μηχανών (-23,7%) και επίπλων (-31,8%).

Πηγή : www.on-news.gr

Σας θυμίζει κάτι....;;;

Θεμα: Πιο καλό μου φαίνεται από άλλες δουλειές. Γιατίιιιι;

Η οικονομική κρίση οδηγεί Έλληνες και αλλοδαπούς στις Τράπεζες Σπέρματος, για να εξασφαλίσουν ένα μικρό εισόδημα! Φαινόταν απίστευτο μέχρι και πριν από λίγο καιρό, να όμως που συμβαίνει. «Υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από άτομα που θέλουν να γίνουν δότες λόγω οικονομικής κρίσης», λένε οι υπεύθυνοι αυτών Τραπεζών, και τονίζουν ότι η μεγαλύτερη κίνηση σημειώνεται παραμονές των μεγάλων εορτών και πριν από το καλοκαίρι.

Τα χρήματα δεν είναι πολλά -συνήθως 30 ή 50 ευρώ κάθε φορά- και υπάρχει περιορισμός, η διάθεση σπέρματος να γίνεται μόνο μια φορά την εβδομάδα, ώστε να μη καταστεί επαγγελματίας ο δότης. Και φυσικά, το αρμόδιο υπουργείο αποφάσισε να φορολογήσει… το εμπόρευμα και πρόσθεσε ΦΠΑ 13%, αν και υπάρχει οδηγία ότι τα προϊόντα του ανθρώπινου σώματος δεν υπόκεινται σε καθεστώς φορολόγησης.

Περιττό να πούμε ότι το κράτος δεν γνωρίζει πόσες τέτοιες Τράπεζες λειτουργούν στη χώρα μας, πάντως από δημοσιογραφική έρευνα διαπιστώθηκε ότι υπάρχει Τράπεζα που αγοράζει εμπόρευμα από τους ίδιους δότες εδώ και 10 χρόνια. Να σημειωθεί ότι παρόμοια είναι η κατάσταση και με επαγγελματίες αιμοδότες.

Επιλογή : ΚΒ

Δεν ξεχνάμε τον Αλέκο ΠαναγούληΕργατική Πρωτομαγιά στον καιρό του Μνημονίου

Σοφία Βούλτεψη
30/04/2011

Δεν είναι ούτε αργία, ούτε απεργία. Όχι μόνο επειδή φέτος η πρωτομαγιά «πέφτει» Κυριακή – λες και συνωμότησαν και επ’ αυτού όλες οι δυνάμεις της… τρόικας – αλλά και επειδή ουδείς δείχνει να έχει διάθεση να γιορτάσει και να διεκδικήσει οτιδήποτε. 

Αβεβαιότητα και ανησυχία για το μέλλον, απογοήτευση για το παρόν, βαθιά ύφεση και υψηλή ανεργία, συνθέτουν το φετινό πρωτομαγιάτικο μνημονιακό σκηνικό. 

Γράμμα κενό οι εργατικές διεκδικήσεις, καθώς οι επιχειρησιακές και οι ατομικές συμβάσεις βρίσκονται πλέον στην ημερήσια διάταξη και το επίπεδο ζωής υποβαθμίζεται συνεχώς. 

Εργατική Πρωτομαγιά υπό τις διαρκείς απειλές για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και με τον γερμανικό Τύπο να υπογραμμίζει και χθες ότι τα επίπεδα ρεκόρ των spread καθιστούν επικίνδυνη την καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης, καθώς «μια καθυστερημένη μείωση του δημοσίου χρέους της Ελλάδας θα κοστίσει ακόμη πιο ακριβά». 

Μέσα σ’ αυτό το ζοφερό οικονομικό κλίμα επωάζεται και μια δυσώδης ατμόσφαιρα σχετικά με παλαιά σκάνδαλα με το κλίμα να φορτίζεται επικίνδυνα λόγω της ξαφνικής σύγκρουσης μεταξύ του Γ. Καρατζαφέρη και του Β. Μεϊμαράκη. 

Δημιουργήθηκε έτσι ένα θέμα εκ του μηδενός, ενώ ήταν γνωστό και δημοσιευμένο ξανά και ξανά πως επί Ν.Δ. τα υποβρύχια που έγερναν  δεν παραλαμβάνονταν πεισματικά. 

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να λύσει το δύσκολο σταυρόλεξο της ΔΕΗ, έχοντας ήδη κάνει άλλη μια κολοτούμπα, αυτή τη φορά στην υπόθεση της Κερατέας. 

Σχεδόν απαρατήρητη πέρασε χθες και μια τροπολογία του υπουργείου των Οικονομικών, με την οποία προβλέπεται τα έσοδα τα αποκρατικοποιήσεων να διατεθούν αποκλειστικά για τη μείωση του δημοσίου χρέους, ενώ στην Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων θα μετέχουν και οι υπουργοί Περιβάλλοντος και Μεταφορών. 

Παράλληλα, με την τροπολογία ορίζεται και ειδική διαδικασία για την πρόσληψη χρηματοοικονομικών συμβούλων. Ο λόγος, για μια τριμελή επιτροπή που θα παρακολουθεί την εκτέλεση της σύμβασης και για μια πενταμελή επιτροπή που θα αναλάβει τον έλεγχο της νομιμότητας των διαδικασιών. 

Και μέσα στη σύγχυση κατατέθηκε και τροπολογία για την παράταση της κάλυψης των δαπανών λειτουργίας της ΕΛΣΤΑΤ από τον τακτικό προϋπολογισμό. Μιλούμε για την ΕΛΣΤΑΤ που πλέον λειτουργεί ως εξουσία που επικοινωνεί μόνο με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, χωρίς καν να ενημερώνει τον αρμόδιο υπουργό ή τη Βουλή. 

Καλή Πρωτομαγιά και ας μην ξεχνάμε τους εκτελεσμένους από τους Γερμανούς στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Αλλά και εκείνο το παλικάρι, τον Αλέκο τον Παναγούλη, που «μέρα Μαγιού μας μίσεψε…». Εκείνος έφυγε νωρίς. Πριν δει την κατάντια της πατρίδας για την οποία πάλεψε με νύχια και με δόντια και γράφοντας συνθήματα με το αίμα του στους τοίχους της φυλακής. 

Πηγή : http://www.elzoni.gr

Οι «δεητζήδες» έχουν δίκιο. Ζήτω οι «μπούκες»!

30/04/2011

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Να μου το θυμηθείτε. Κάθε μέρα που περνάει οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ θα γίνονται όλο και πιο συμπαθείς.  Μέχρι που για να τους συμπαρασταθούμε θα αρχίσουμε να κατεβάζουμε τους διακόπτες μόνοι μας! 

Οι άνθρωποι έχουν εξαπατηθεί. Ίσως και να είναι οι πλέον εξαπατημένοι των Ελλήνων. Στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου έδωσαν και τις αποδείξεις: Επαναστατικές φωτογραφίες και βίντεο από ένα πολύ πρόσφατο παρελθόν (μόλις στις αρχές του 2008) όταν είχαν στο πλευρό τους τον σημερινό υπουργό Οικονομικών και τότε εκπρόσωπο Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπακωνσταντίνου και τον σημερινό υφυπουργό Οικονομικών κ. Σαχινίδη. 

Μαζί μπουκάρανε, είπε ο κ. Φωτόπουλος, στο γραφείο του τότε διοικητή. «Στις μπούκες μας ήταν παρόντες», είπε. «Και μας εκθείαζαν και ήμασταν οι καλύτεροι φίλοι». 

Ε, αφού ήσαν μαζί στις «μπούκες», έχουν δίκιο οι δεητζήδες. Πάει και τελείωσε. Άλλωστε, ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει (είχε, για την ακρίβεια) μια ευαισθησία στο θέμα της ΔΕΗ. Σε μια «αγιογραφία» του Απριλίου 2008, πληροφορηθήκαμε πως και οι δύο γονείς του εργάζονταν στην Επιχείρηση και εκδιώχθηκαν επί χούντας λόγω του θείου του Μ. Παπακωνσταντίνου και της Ένωσης Κέντρου. Οπότε, ας πάει και το παλιάμπελο – συγγνώμη, η «μπούκα».  (Αν δεν κάνω λάθος, μ’ εκείνη την «μπούκα» χάλασε το μνημόνιο συνεργασίας ΔΕΗ, RWE και Χαλυβουργικής). 

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η «ευαισθησία» του υπουργού είχε κι’ άλλες συνέπειες: Τον Δεκέμβριο του 2009, όταν ακόμη κορόιδευαν πως «θα τα καταφέρουμε με τις δικές μας δυνάμεις», εκτός από τους δύο συνδικαλιστές που επισήμως και με τον νόμο μετέχουν στο Δ.Σ. της ΔΕΗ, η κυβέρνηση διόρισε και τρίτο συνδικαλιστή στο διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης! 

Τους έστειλαν δηλαδή το μήνυμα – και ενώ η χώρα όδευε ολοταχώς προς την υποδούλωση – ότι τους έχουν κορώνα στο κεφάλι τους. Ότι τους θέλουν να συνδιοικούν. Ότι χωρίς αυτούς δεν ζουν! 

Αν τώρα αυτοί δεν θέλουν να καταλάβουν ότι σε όποια χώρα παρενέβη το ΔΝΤ ζήτησε πλήρη απελευθέρωση της αγοράς από τις κρατικές ρυθμίσεις, κακό του κεφαλιού της (της κυβέρνησης). 

Αυτοί το μήνυμα το είχαν πάρει και από τις «επαναστατικές ημέρες» και από τον διορισμό τριών μελών τους στο Δ.Σ. της επιχείρησης που θέλουν να διοικούν. Γι’ αυτό και τον Φεβρουάριο του 2010, απαντώντας στις «Είκοσι Ερωτήσεις» της εφημερίδας τα «Νέα», ο κ. Φωτόπουλος έπλεξε το εγκώμιο των προστατών του. 

«Η ΝΔ κατάντησε τη ΔΕΗ υπηρέτρια των ιδιωτών», δηλώνει στη συνέντευξη του Φεβρουαρίου 2010. «Η νέα διοίκηση θέλει να τη βγάλει (σ.σ. τη ΔΕΗ) από το τέλμα και αυτό βλέπουν όλοι οι εργαζόμενοι, που άρχισαν να ξαναελπίζουν. Μένει να αποδειχθεί ότι το μπορεί».  (Είχε ξανααπαντήσει στις 20 Ερωτήσεις ο κ. Φωτόπουλος, τον Οκτώβριο του 2007, πριν… ξαναβρεί λόγους για να ελπίζει). 

Ο νόμος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ 

Είχε κάθε λόγο να… ελπίζει ο κ. Φωτόπουλος. Μόλις έναν μήνα νωρίτερα, είχε επιβάλει ακόμη και κατάργηση νόμου (3429/ 2005 που προβλέπει ότι οι συμβάσεις των νεοπροσλαμβανόμενων, κατά παρέκκλιση των εσωτερικών κανονισμών των ΔΕΚΟ, διέπονται από τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας που ισχύουν στον ιδιωτικό τομέα).  

Για να μην τους κακοκαρδίσει (προφανώς με εντολή της κυβέρνησης) ο Πρόεδρος της εταιρίας Αρθούρος Ζερβός ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2010 πως οι 2.035 προσλήψεις στην επιχείρηση θα γίνονταν με βάση τον Κανονισμό της ΔΕΗ και όχι με βάση τον νόμο. Επικράτησε δηλαδή ο… νόμος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. 

Είχε κι’ άλλους λόγους να… ελπίζει εκείνον τον Φεβρουάριο του 2010 ο κ. Φωτόπουλος. Το Δ.Σ. της ΔΕΗ (αυτό με τις «μπούκες») μόλις είχε εγκρίνει κονδύλι 10.000 ευρώ για το κέτερινγκ της κεντρικής εφορευτικής επιτροπής που ανέλαβε το θεάρεστο έργο της προετοιμασίας της «μπούκας» - την εκλογή των δύο εκπροσώπων στο Δ.Σ. της Επιχείρησης. 

Φθάσαμε στον Αύγουστο του 2010, με τους εκπροσώπους της τρόικας να λένε – σε μια από εκείνες τις συνεντεύξεις Τύπου που η κυβέρνηση λάτρευε να διαψεύδει – πως έχουν συζητήσει το θέμα της ιδιωτικοποίησης των ΔΕΚΟ με τις ελληνικές αρχές. Ο κ. Παπακωνσταντίνου έσπευσε να διαψεύσει τους (αποκλειστικούς) συνομιλητές του – μην τα χαλάσει και με τις «μπούκες»! 

Ένα από τα 5 ΔΕΝ ήταν για τη ΔΕΗ 

Και τι διάψευση. Κολοκοτρώνης και Νικηταράς μαζί. Προβλήθηκε με πηχυαίους τίτλους: Τα 5 ΔΕΝ του Παπακωνσταντίνου. Ένα από τα πέντε ΔΕΝ (ένα άλλο ήταν το ΔΕΝ σχεδιάζεται η λήψη νέων μέτρων) ακούστηκε σαν μουσική στ’ αυτιά των συνδικαλιστών της ΔΕΗ: ΔΕΝ πωλούνται μονάδες της ΔΕΗ, το Δημόσιο θα διατηρήσει το 51% της επιχείρησης. 

Έχουν ή δεν έχουν δίκιο οι δεητζήδες; Δεν μιλάμε πια για το 2008. Μιλάμε για το 2010. Μετά το μνημόνιο! Με την τρόικα πάνω από το κεφάλι μας!

Ήταν κατηγορηματικός ο άνθρωπος. Διαβάζουμε στα ρεπορτάζ της (όχι και μακρινής) εποχής: Για το μέτωπο της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαίωσε πως «παραμένει η θέση της κυβέρνησης για μια ΔΕΗ στην οποία το Δημόσιο θα έχει το πλειοψηφικό πακέτο του 51% όπως και η θέση μας ότι δεν υπάρχει πρόθεση πώλησης λιγνιτικών ή άλλων μονάδων». 

Και άλλο ρεπορτάζ, υπό τον τίτλο «Όχι, δεν πουλάμε!» (Νέα, 5 Αυγούστου 2010, Βούλα Κεχαγιά): «Η ΔΕΗ δεν πωλείται, ξεκαθαρίζει η κυβέρνηση μετά τον σάλο που προκάλεσαν οι σχετικές αξιώσεις της τρόικας συνδέοντας την προοπτική πώλησης τμήματος της δημόσιας επιχείρησης με την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας. Ωστόσο η κυβέρνηση διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι η απελευθέρωση θα προχωρήσει με όποιον τρόπο και σε χρόνο που εκείνη επιλέξει χωρίς να φοβηθεί το πολιτικό κόστος που πιθανόν θα επιφέρει ενδεχόμενη σύγκρουσή της με τις συντεχνίες. Η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Τίνα Μπιρμπίλη, η οποία συναντήθηκε προχθές με τους εκπροσώπους της τρόικας, μιλώντας στα «ΝΕΑ» απέκλεισε το ενδεχόμενο πώλησης ενός κομματιού της ΔΕΗ και δη το 40% των λιγνιτικών μονάδων, επισημαίνοντας ότι δεν τίθεται πλέον τέτοιο θέμα. «Βεβαίως και αποκλείουμε πώληση τμήματος της ΔΕΗ», είπε η υπουργός, η οποία κατά τη συνάντησή της με τους ελεγκτές της τρόικας παρουσίασε το πρόγραμμα της κυβέρνησης σε σχέση με την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και τις σχετικές πρωτοβουλίες στις οποίες θα προβεί το τελευταίο διάστημα στην κατεύθυνση αυτή. Κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών έλεγαν πάντως ότι «πήραμε παράταση από την τρόικα ως τον Δεκέμβριο για να δούμε τι θα κάνουμε με τη ΔΕΗ». Να σημειωθεί ότι κυβερνητικοί κύκλοι τις τελευταίες ημέρες επαναλάμβαναν ότι ενώ στο Μνημόνιο γίνεται αναφορά στην υποχρέωση της χώρας μας για απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, δεν υπάρχει η ελάχιστη μνεία σε πώληση λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων. Μάλιστα οι ίδιοι κύκλοι τόνιζαν ότι δεν μπορεί να επιβληθεί κάτι «τόσο βίαιο» σε σχέση με τη ΔΕΗ που αποτελεί εθνικό πυλώνα και μάλιστα είναι και κερδοφόρος επιχείρηση. Το θέμα ανέκυψε όταν εκπρόσωποι της Ε.Ε. έθεσαν προφορικά το αίτημα για πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων και επιπλέον υδροηλεκτρικών σταθμών στον γενικό γραμματέα του υπουργείου και παράλληλα στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το θέμα δεν τέθηκε από τους εκπροσώπους της τρόικας κατά τη συνάντησή τους με την κ. Μπιρμπίλη. Η υπουργός επρόκειτο να ενημερώσει για τις εξελίξεις τη Διυπουργική Επιτροπή που θα συνεδρίαζε σήμερα το μεσημέρι στην αντιπροεδρία της κυβέρνησης με τη συμμετοχή και των κ.κ. Πάγκαλου, Παμπούκη και Παπακωνσταντίνου, ωστόσο η σύσκεψη μέχρι αργά το βράδυ ήταν μετέωρη λόγω κωλύματος κάποιων εξ αυτών. Η σύσκεψη ήταν προγραμματισμένη εδώ και καιρό προκειμένου η κ. Μπιρμπίλη να ενημερώσει για θέματα ενέργειας και συνέπεσε με τις εξελίξεις που αφορούν τη ΔΕΗ». 

Το sms των συντρόφων 

Σαφές; Προφανώς. Είχε άλλωστε προηγηθεί το περίφημο sms που την προηγουμένη έφτασε στα κινητά υπουργών και βουλευτών με αποστολέα τον κ. Φωτόπουλο. Το θυμάστε; Συγκλονιστικό κείμενο: 

 «Σύντροφοι βουλευτές. Όταν πριν από 32 χρόνια μπήκα στο ΠΑΣΟΚ για να αλλάξουμε τον κόσμο άκουγα τότε στις γιορτές της νεολαίας που κάναμε πότε στη Ν. Σμύρνη, πότε στη Ν. Φιλαδέλφεια, πότε στου Ζωγράφου ένα πολύ ωραίο καταγγελτικό τραγούδι του Θωμά Μπακαλάκου για την αγροτιά που έλεγε «καημένη, αγροτιά, θα κερδοσκοπήσουν οι μεσάζοντες…». Ελπίζω, σύντροφοι βουλευτές, 32 χρόνια μετά να μην το κάνετε επίκαιρο (και στον χώρο της χονδρικής της ενέργειας) επιτρέποντας στον κάθε αεριτζή να θησαυρίζει σε βάρος της επιχείρησης του ελληνικού λαού. Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ ούτε εργοστάσια πουλάμε, ούτε ενέργεια στην τιμή κόστους στους αεριτζήδες. Καθαρές κουβέντες. Σε όλα υπάρχουν όρια. Ο αγώνας μας δεν είναι για μας, είναι για τον καταναλωτή, γι’ αυτό θα φτάσουμε στα άκρα. Θα ματώσουμε. Και αυτό που σας λέω εκφράζει το σύνολο των εργαζομένων και πρωτίστως των συντρόφων μας». 

Αμέσως, σύμφωνα με τον Τύπο, ο κ. Παπανδρέου έδωσε εντολή να πάψουν οι επιθέσεις κατά της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. 

Ο κ. Παπουτσής, ως γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, τους είχε προλάβει όλους. Στις 28 Ιουλίου (2010, μην ξεχνιόμαστε), από το βήμα της Βουλής, αναφέρθηκε τουλάχιστον τέσσερις φορές στους «υπαλλήλους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ», μερικές φορές προσθέτοντας και τον χαρακτηρισμό «χαμηλόβαθμοι». Τους κατηγόρησε ότι υποστηρίζονται από αντίστοιχα επικοινωνιακά προγράμματα και τους κάλεσε να συνειδητοποιήσουν ότι εδώ είναι μια χώρα η οποία βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ. 

Αναφερόμενος ειδικά στην πληροφορία περί πώλησης του 40% της ΔΕΗ, είπε: «Δεν αντιλαμβάνομαι για ποιο λόγο η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει το πειραματόζωο για τις οποιεσδήποτε ιδεολογικές αγκυλώσεις και τους δογματισμούς των οποιωνδήποτε χαμηλόβαθμων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μακριά και πέραν από το συμφέρον του ελληνικού λαού και από το δημόσιο συμφέρον». 

Και επίσης: «Η ΔΕΗ είναι μια μεγάλη επένδυση του κράτους για πάνω από 50 χρόνια, και, σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν μπορεί να επιβάλει αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς και κυρίως σε έναν τόσο μεγάλο οργανισμό όπως είναι η ΔΕΗ». 

Από κοντά και όλοι οι άλλοι εν χορώ: «Η ΔΕΗ δεν περιλαμβάνεται στο Μνημόνιο». «Κόκκινη γραμμή κυβέρνησης – ΔΕΗ – ΡΑΕ εν όψει τρόικας»! 

Της Κομισιόν της άναψαν τα λαμπάκια. Τον περασμένο Σεπτέμβριο διεμήνυσε την ενόχλησή της για την ολιγωρία στο θέμα της ΔΕΗ, διότι, όπως είπαν, όλα είχαν συμφωνηθεί στο πλαίσιο  των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στον τομέα της ενέργειας. 

Αλλά το θέμα εξακολουθούσε να κάνει τζιζ. Οι δεητζήδες ξέρουν από μπούκες – και τον Μάρτιο του 2006 είχαν διακόψει συνεδρίαση του Δ.Σ. με θέμα εθελουσία έξοδο 4.000 εργαζομένων. Και τον Ιούλιο του 2009 είχαν ξαναμπουκάρει, κρατώντας τον Πρόεδρο της επιχείρησης όμηρο στο γραφείο του για τέσσερις ώρες. 

Τους είπε κανείς από τους μέντορές τους ότι δεν είναι καλό πράγμα οι «μπούκες»; Όχι, βέβαια. Αντίθετα τους παρότρυναν και τους χειροκροτούσαν. 

Φυσικά, οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης αδιαφορούν για τις «μπούκες». Τον περασμένο Απρίλιο, η Standard & Poor's, τράβηξε μια υποβάθμιση στη ΔΕΗ που ήταν όλη δική της. Πολύ συνδεδεμένη με το παραπαίον ελληνικό κράτος, είπαν. 

Τους καθησύχαζαν μέχρι προχθές 

Έτσι, ακόμη και τον περασμένο Μάρτιο (2011), δόθηκαν οι αναγκαίες διαβεβαιώσεις. Στις 14 του μήνα το είπε ξεκάθαρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής: «Κανείς δεν ενέταξε τη ΔΕΗ στη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων», είπε στον ραδιοσταθμό Flash. Πρόκειται για «απειλές», που «γίνονται προκαταβολικά χωρίς λόγο και μάλιστα με έναν τρόπο που δεν αρμόζει σε συνδικαλιστές οι οποίοι έχουν άλλο ρόλο και άλλο λόγο». 

Και βέβαια, υπάρχει το θέμα του ασφαλιστικού, όπου και πάλι έχουν δίκιο: Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ είναι οι μόνοι ασφαλισμένοι στη χώρα που με νόμο (4491/66) είχαν ασφαλιστεί από τον ίδιο τον εργοδότη τους. Η περιουσία του Ταμείου τους (ΟΑΠ-ΔΕΗ) ενσωματώθηκε με νόμο του 1999 στην περιουσία της ΔΕΗ, προκειμένου η επιχείρηση να μπει στο Χρηματιστήριο και τώρα ξεπερνά το 70% της αξίας της επιχείρησης. 

Μέχρι το 2001, λοιπόν,  οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ ασφαλίζονταν στον εργοδότη. Δηλαδή η ΔΕΗ κρατούσε τις ασφαλιστικές τους εισφορές και αναλάμβανε συντάξεις και περίθαλψη. 

Όταν η ΔΕΗ μετετράπη σε ανώνυμη εταιρία, διαχώρισε τον εργοδότη από την ασφάλιση και συνέστησε ένα χωριστό Νομικό Πρόσωπο, αλλά άρρηκτα συνδεδεμένο θεσμικά, οργανωτικά και οικονομικά με την επιχείρηση.  Και η κάλυψη του ασφαλιστικού τους μεταφέρθηκε στον προϋπολογισμό. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, στα τέλη του 2003 (και μέσα σε τρία χρόνια) η ΔΕΗ είχε λάβει δάνεια 18 δις ευρώ με εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. 

Το 2001, η περίφημη ρύθμιση του ασφαλιστικού επιβάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό με 3,3 τρις παλαιές ωραίες δραχμούλες! Όταν έγινε η μετοχοποίησή της, υπήρξαν έσοδα 1,22 δις ευρώ, αλλά στο Ταμείο έγιναν πληρωμές της τάξης του 1,4 δις ευρώ. Κοντολογίς, πουλήθηκε η μισή ΔΕΗ (48,88%) και τα χρήματα δεν έφτασαν καν για υποχρεώσεις τριετίας στο ασφαλιστικό! 

Έχουν ή δεν έχουν δίκιο με τέτοιο μπέρδεμα και τέτοιο χάιδεμα; 

Δεν τους ενόχλησαν ποτέ 

Μήπως τους ζήτησε κανείς τον λόγο όταν αποκαλύφθηκε ότι το Ταμείο τους (σύμφωνα με έρευνα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής), είχε το 82% της περιουσίας του σε μετοχές της Σοφοκλέους, κάτι που απαγορεύεται; 

Μήπως τους ενόχλησε κανείς όταν, το 2006, αποκαλύφθηκε ότι τα συνδικαλιστικά στελέχη που μετείχαν στο Δ.Σ. της Επιχείρησης στήριξαν με την ψήφο τους τον συνεταιρισμό της ΔΕΗ με την εταιρία Contour Global, συμφερόντων του Τζον Σονούνου, προσωπάρχη του Λευκού Οίκου επί Μπους πατρός, με επίσημο σκοπό την δημιουργία ηλεκτρικών μονάδων στην Βαλκανική; 

Μια επεισοδιακή συνεδρίαση της ΠΑΣΚΕ – ΔΕΗ έγινε και άλλη μια της ΓΕΝΟΠ. Ίσα-ίσα για να πληροφορηθούμε πως και οι δύο εργαζόμενοι που μετείχαν στο Δ.Σ. της Επιχείρησης ανήκαν στην ΠΑΣΚΕ (σήμερα έχουν γίνει τρεις, όπως είπαμε). 

Μήπως τους επέπληξε κανείς όταν (τον Μάρτιο του 2008), λίγο μετά από την γνωστή επεισοδιακή «μπούκα», απλώς απείχαν (χωρίς να αποχωρήσουν) οι εκπρόσωποί τους από εξαιρετικά κρίσιμη συνεδρίαση του  Δ.Σ.; Ήταν τότε που αποφασίστηκε χαριστική ρύθμιση υπέρ της Ζήμενς, όταν αυτή κατέθεσε αίτημα παράτασης υλοποίησης των έργων ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και ΑΗΣ Αμυνταίου μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 και ενώ είχε διαπιστωθεί ένα απίστευτο μπάχαλο με αστοχίες υλικού και απίστευτες καθυστερήσεις.  Εκεί ήσαν και ο κ. Αθανασόπουλος και ο τότε γενικός διευθυντής κ. Μιζάν, αλλά οι συνδικαλιστές δεν «μπούκαραν». (Όταν με το αιτιολογικό των καθυστερήσεων ζητήθηκε η παραίτηση Μιζάν και εκείνος απάντησε ότι τις αποφάσεις τις λαμβάνει ο Πρόεδρος, ο κ. Φωτόπουλος διαφώνησε με την απομάκρυνση Μιζάν). 

Έχουν ή δεν έχουν δίκιο οι άνθρωποι; Τώρα που το καλοσκέφτομαι, δίκιο είχαν και όταν, τον Μάρτιο του 2008, στις προηγούμενες κινητοποιήσεις τους, μας κατηγόρησαν που… γιορτάσαμε το Καρναβάλι, αντί να συμπάσχουμε μαζί τους!
Πηγή: http://www.elzoni.gr

1η ΜΑΙΟΥ 1886 ΣΙΚΑΓΟ

-ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΤΕΡΟΙ
-ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΩΡΟΥΣΑΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΠΟΚΤΗΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ.

1η ΜΑΙΟΥ 1886 ΣΙΚΑΓΟ

Τα γεγονότα του Σικάγου

Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886 για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των Καναδών συντρόφων τους. Την περίοδο εκείνη το κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές.

Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς, η γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους.

Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο Μακ Κόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισε πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης.

Την επομένη αποφασίστηκε συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας στην Πλατεία Χεϊμάρκετ, με πρωτοστατούντες τους αναρχικούς. Η συγκέντρωση ήταν πολυπληθής και ειρηνική. Το κακό, όμως, δεν άργησε να γίνει. Οι αστυνομικές δυνάμεις πήραν εντολή να διαλύσουν δια της βίας τη συγκέντρωση και τότε από το πλήθος των απωθούμενων διαδηλωτών ρίφθηκε μια χειροβομβίδα προς το μέρος τους, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες. Η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά βούληση κατά των συγκεντρωμένων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον τέσσερις διαδηλωτές και να τραυματιστεί απροσδιόριστος αριθμός, ενώ έξι αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από πυρά (φίλια ή των διαδηλωτών παραμένει ανεξακρίβωτο), ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε επτά.

Για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού, κατηγορήθηκαν οι αναρχοσυνδικαλιστές Άουγκουστ Σπις, Γκέοργκ Έγκελ, Άντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Μίκαελ Σβαμπ, Σάμουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς, που ήταν από τους οργανωτές της διαδήλωσης. Όλοι, εκτός του Πάρσονς και του Φίλντεν, ήταν Γερμανοί μετανάστες. Η δίκη των οκτώ ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886. Ο εισαγγελέας Τζούλιους Γκρίνελ ζήτησε τη θανατική ποινή και για τους οκτώ κατηγορουμένους, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τη βομβιστική επίθεση. Απλώς, είπε ότι οι κατηγορούμενοι ενθάρρυναν με τους λόγους τους τον άγνωστο βομβιστή να πραγματοποιήσει την αποτρόπαια πράξη του, γι' αυτό κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας.

Από την πλευρά της, η υπεράσπιση έκανε λόγο για προβοκάτσια και συνέδεσε τη βομβιστική επίθεση με το διαβόητο πρακτορείο ντετέκτιβ «Πίνκερτον», που συχνά χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. Οι ένορκοι εξέδωσαν την ετυμηγορία τους στις 20 Αυγούστου 1886 κι έκριναν ενόχους και τους οκτώ κατηγορούμενους. Οι Σπις, Έγκελ, Φίσερ, Λινγκ, Σβαμπ, Φίλντεν και Πάρσονς καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ ο Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά την εξάντληση και του τελευταίου ενδίκου μέσου, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις, Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι, μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν, ενώ ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του. Έτσι, στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα». Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς αμερικανούς νομικούς ως μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις κακοδικίας στην ιστορία των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ παραδέχθηκε ότι και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι και κατηγόρησε τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον». Ως μια ύστατη πράξη δικαίωσης έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ. Αυτό ήταν και το πολιτικό του τέλος. Αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, καταδικάσθηκε για διαφθορά. Μέχρι σήμερα παραμένει ανεξακρίβωτο ποιος ήταν ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης.

ΓΚΡΑΒΟΥΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΠΟΥ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Πηγή:http://zoo-m.blogspot.com/2011/04/1-1886.html#ixzz1L02ztHKF