Ποιος Γερμανικός κολοσσός με τζίρο 1,5 δισ. στη χώρα μας, είναι ...Ο.Ε.

Αν σας έλεγαν ότι μια γερμανική Ομόρρυθμη Εταιρία (Ο.Ε.) λειτουργεί στην Ελλάδα 17 χρόνια και ο τζίρος της ξεπερνά το 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ θα το πιστεύατε;

Και όμως είναι αλήθεια και μάλιστα πριν λίγες εβδομάδες εγκαινίασε επένδυση 130 εκατομμύριων ευρώ. Θα πείτε πειράζει που είναι Ο.Ε και όχι Α.Ε. ή κάτι άλλο; Μάλλον ναι γιατί θα πρέπει να ξέρουμε πόσα χρήματα Ελλήνων καταναλωτών ταξιδεύουν κάθε χρόνο για Βερολίνο. Γιατί όπως θα διαβάσετε παρακάτω οι Ο.Ε΅. δεν υποχρεούνται να δημοσιέυουν ισολογισμό.

Πρόκειται για την Lidl η οποία σε κάθε περίπτωση, είναι η μεγάλη ωφελημένη της ελληνικής κρίσης. Με τις χαμηλές τιμές και τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας έχει αποσπάσει πολύ μεγάλο μερίδιο της αγοράς, καθώς το εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώνεται τα τελευταία χρόνια.

Το τι μπορεί να σημαίνει όμως η ανάπτυξη αυτού του τύπου για καταναλωτές και εργαζομένους είναι μια άλλη υπόθεση. Και αυτό γιατί η εταιρία έχει καταγγελθεί για αισχροκέρδεια σε βάρος των Ελλήνων πριν από τρία χρόνια, με τον τότε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ν. Παντελή (εποπτεύοντα του οικονομικού εγκλήματος), να έχει παραγγείλει έρευνα με αφορμή διαπιστώσεις του τότε αναπληρωτή υφυπουργού Ανάπτυξης, Σωκράτη Ξυνίδη, για προϊόντα που διαθέτει η Lidl ακριβότερα στην Ελλάδα απ" ό,τι σε άλλες χώρες. H αναφορά Ξυνίδη κατέγραφε 51 προϊόντα που διακινούνταν από τα Lidl σε υψηλότερες τιμές από εκείνες που διατίθενται σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Βουλγαρία. Το γεγονός είχε καταγγελθεί και παλιότερα από καταναλωτικές οργανώσεις αλλά ήταν η πρώτη φορά που έγινε επίσημη παρέμβαση.

Η Lidl ήταν η εταιρία που «πιάστηκε» να «καρπώνεται» τη διαφορά μεταξύ του κανονικού ΦΠΑ και του μειωμένου που ισχύει για την παραμεθόριο. Η υπόθεση βγήκε στη δημοσιότητα αρχικά με δύο αποδείξεις, ενός καταστήματος στην Αθήνα και ενός στη Σάμο, που χρέωναν κανονικά τον ίδιο (αυξημένο) ΦΠΑ στα ίδια προϊόντα. Έτσι, ο μειωμένος ΦΠΑ για τους ακρίτες έγινε κέρδος στις τσέπες των ομόρρυθμων εταίρων... Γερμανών και μάλιστα με τη συγκατάθεση του ελληνικού κράτους, που δεν έκανε τίποτα για το περιστατικό.

Αρκετές είναι οι καταγγελίες και οι ποινές που έχουν επιβληθεί κατά καιρούς στη Lidl για κακή ποιότητα έως και ακαταλληλότητα προϊόντων της. Πρόστιμα πολλών χιλιάδων ευρώ για επιβλαβή τρόφιμα, παραπλάνηση του καταναλωτή (ακόμη και παραπλανητικές διαφημίσεις αναφορικά με τις τιμές) και μη τήρηση των απαιτήσεων της νομοθεσίας. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση για μολυσμένο βοδινό κρέας σε κατάστημα της Β. Ελλάδας, στο οποίο ανιχνεύτηκε το παθογόνο στέλεχος e-coli O157.
Από την πλευρά της εταιρίας ακολούθησε επιχείρηση σύγχυσης των καταναλωτών, με επαναλαμβανόμενες ανακοινώσεις, ενώ σημειώθηκε και καθυστέρηση (κάποιοι αναφέρθηκαν σε μη ολοκλήρωση) των διαδικασιών καταστροφής των οριστικώς και ανεκκλήτως κατασχεμένων τροφίμων. Επίσης, ο ΕΦΕΤ στο παρελθόν ζήτησε την ανάκληση μανιταριών, τα οποία δεν είχαν υποστεί επαρκή θερμική επεξεργασία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποκλειστεί η ανάπτυξη μικροοργανισμών και κατά συνέπεια να υφίσταται πιθανός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.

17 χρόνια χωρίς ισολογισμό

Τα τελευταία 17 χρόνια που δραστηριοποιείται στη χώρα μας δεν δημοσιεύει ισολογισμό. Σαν συνέπεια δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για τον τζίρο, τα κέρδη και κυρίως τους φόρους που έχει πληρώσει η γερμανική αλυσίδα χαμηλού κόστους. Ο λόγος που δεν δημοσιεύει ισολογισμό είναι ότι η νομική της μορφή παραμένει... Ο.Ε. Αυτό βέβαια δεν την αποτρέπει από το να έχει ένα από τα μεγαλύτερα «ταμεία» στη χώρα, ένα δίκτυο με 222 σημεία πώλησης και να απασχολεί περίπου 4.000 εργαζόμενους.

πρώτη και ίσως η απλούστερη αφορά τα οικονομικά της Lidl. Τα τελευταία 17 χρόνια που δραστηριοποιείται στη χώρα μας δεν δημοσιεύει ισολογισμό. Σαν συνέπεια δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για τον τζίρο, τα κέρδη και κυρίως τους φόρους που έχει πληρώσει η γερμανική αλυσίδα χαμηλού κόστους. Ο λόγος που δεν δημοσιεύει ισολογισμό είναι ότι η νομική της μορφή παραμένει... Ο.Ε. Αυτό βέβαια δεν την αποτρέπει από το να έχει ένα από τα μεγαλύτερα «ταμεία» στη χώρα, ένα δίκτυο με 222 σημεία πώλησης και να απασχολεί περίπου 4.000 εργαζόμενους.

arouraios.gr

Επιλογή: Αγάθη Αρμακά από ΒΑΛΣΑΜΟΣ ΜΑΚΗΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Πηγή: http://www.toxwni.gr

Στα δίχτυα έβαλε την κυβέρνηση με ανακοίνωσή του ο Κώστας Πηλαδάκης

στις Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 - 5:29 μ.μ.

"Πέρασα όπως προβλέπει ο νόμος της επίπονης αυτόφωρων διαδικασία για ρυθμισμένες όμως -τονίζω-υποχρεώσεις προς το ελληνικό δημόσιο.
Η μοναδική αιτία αυτών των υποχρεώσεων είναι ότι εργοδοτώ 600 περίπου άτομα 5 συναπτά ζημιογόνα έτη, με πτώση τζίρου 60-70%, χωρίς να έχει απολυθεί ούτε ένας υπάλληλος! Εάν απολύονταν ή απολυθούν αύριο 140 άτομα και διασωθούν οι υπόλοιποι θα πάψουν οι οφειλές και η ταλαιπωρία μου! Και όλα αυτά στην ελληνική περιφέρεια που μαστίζεται από ανεργία!

Εγώ πλήρωσα το τίμημα της παραπάνω απόφασής μου, ποιος από το ελληνικό κράτος θα πληρώσει το αντίστοιχο τίμημα για το πιστοποιημένο ΦΠΑ που μου οφείλεται σε άλλη εταιρεία ιδιοκτησίας μου από το 2009 ύψους 6.250.000 πλέον τόκων (άνω του 1.500.000 ευρώ οι τόκοι), ενώ αντίστοιχα έχω πληρώσει και χρεωθεί τόκους και προσαυξήσεις για το αντίστοιχο διάστημα άνω των 3.000.000!! Δηλαδή σχεδόν το σύνολο των ποσών που με ταλαιπώρησαν! Πού είναι το κράτος δικαίου; Πόσοι Έλληνες επιχειρηματίες θα μείνουν στη χώρα;".

http://www.freepen.gr

Ποιοι είναι οι κατώτατοι μισθοί και τα κατώτατα ημερομίσθια στην Ευρώπη

 (Λίστες)

Σε Λουξεμβούργο και Βέλγιο θα ήθελαν να εργάζονται οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αφού εκεί οι κατώτατοι μισθοί ξεπερνούν τα 1.900 και τα 1.500 ευρώ αντίστοιχα. Την ίδια ώρα στην Πολωνία και την Πορτογαλία οι κατώτατοι μισθοί κυμαίνονται στα 383 και τα 485 αντίστοιχα. Στην Ελλάδα οι κατώτατες μηνιαίες είναι στα 586 ευρώ, ενώ το κατώτατο ημερομίσθιο είναι στα 2,85. Την ίδια ώρα στη Βουλγαρία το κατώτατο ωρομίσθιο είναι τα 0,95. 

Οπως αναφέρουν και τα ΝΕΑ οι μηνιαίες αποδοχές και τα κατώτατα ημερομίσθια διαμορφώνονται ως εξής:

Μηνιαίες αποδοχές

• Λουξεμβούργο 1.921 €
• Βέλγιο 1.502 €
• Ολλανδία 1.478 €
• Ιρλανδία 1.462 €
• Γαλλία 1.430 €
• Βρετανία 1.190 €
• Ισπανία 645 €
• Ελλάδα 586 €
• Πορτογαλία 485 €
• Πολωνία 383 €

Τα κατώτατα ωρομίσθια στην Ευρώπη

• Λουξεμβούργο 11,10 €
• Βέλγιο 9,10 €
• Γαλλία 9,43 €
• Ολλανδία 9,07 €
• Ιρλανδία 8,65 €
• Γερμανία 8,50 €
• Βρετανία 7,78 €
• Σλοβενία 4,53 €
• Μάλτα 4,06 €
• Ισπανία 3,91 €
• Πορτογαλία 2,92 €
• Ελλάδα 2,85 €
• Κροατία 2,29 €
• Πολωνία 2,21 €
• Τσεχία 2,01 €
• Ουγγαρία 1,97 €
• Σλοβακία 1,94 €
• Εσθονία 1,90 €
• Λιθουανία 1,76 €
• Λετονία 1,71 €
• Ρουμανία 1,06 €
• Βουλγαρία 0,95 €

* στην Ιταλία δεν υπάρχει κατοχυρωμένος κατώτατος μισθός

http://svourastanea.blogspot.gr

Βαρουφάκης: Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πλέον τον Σαμαρά και τον Στουρνάρα

- Τους διαψεύδει η ΕΛΣΤΑΤ

Σε σφοδρή κριτική κατά της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής προχωρά ο γνωστός οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης ο οποίος τονίζει πως υπάρχει έλλειμμα πολιτικής αξιοπιστίας.
Σε κείμενο του στο protagon με τίτλο «Δάκρυα, Αίμα, Αξιοπρέπεια», ο κ. Βαρουφάκης υποστηρίζει πως «όταν ξέσπασε η Κρίση ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε πει κάτι πολύ σωστό: Το μέγιστο έλλειμμα του ελληνικού κράτους είναι το έλλειμμα αξιοπιστίας. Ο τ. υπουργός αναφερόταν βέβαια στα στατιστικά στοιχεία του κράτους και στην αδυναμία της κυβέρνησης να πείσει τους εταίρους μας ότι εννοούσαμε αυτά που λέγαμε».

Στη συνέχεια, ο Γιάννης Βαρουφάκης σημειώνει πως οι πολίτες πλέον δεν πιστεύουν στα λεγόμενα του Γιάννη Στουρνάρα και του Αντώνη Σαμαρά γράφοντας: «Ακούει ο πολίτης για Grecovery από τις αρχές του έτους και μόλις χτες διαβάζει ως η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε πως η ήδη νωχελική βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε (από τον Αύγουστο του 2012 στον Αύγουστο του 2013) κατά 7,2%. Πώς είναι δυνατόν να ξαναπιστέψει τον πρωθυπουργό; Πώς θα ανασάνει όταν ακούσει ξανά τον υπουργό Οικονομικών να λέει ότι το τέλος της Κρίσης είναι δίπλα μας;».

«Κάνει λάθη και ο ΣΥΡΙΖΑ»

Ωστόσο, ο Γιάννης Βαρουφάκης ασκεί κριτική και στον ΣΥΡΙΖΑ τονίζοντας πως «το ίδιο λάθος κάνει και η αντιπολίτευση υποσχόμενη πως, με την εκλογή της, η χώρα θα απελευθερωθεί από το Μνημόνιο, θα δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, θα σταματήσει η ύφεση. Κάπως έτσι κυβέρνηση και αντιπολίτευση απλά χάνουν τη δυνατότητά τους να επηρεάζουν την κοινή γνώμη. Εξαναγκάζουν την κοινή γνώμη, τους πολίτες, να αγνοούν τους πολιτικούς τους οποίους μπορεί και να ψηφίζουν», με αποτέλεσμα όπως τονίζει να χάνει η Δημοκρατία με αποτέλεσμα την άνοδο της Χρυσής Αυγής, λόγω της απαξίωσης προς τα δημοκρατικά κόμματα.

Κλείνοντας, ο Γιάννης Βαορυφάκης προτείνει την μοναδική λύση κατά την γνώμη του, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα να σταματήσει η απαξίωση στους δημοκρατικούς θεσμούς και τα δημοκρατικά κόμματα: «Ολα τα κόμματα, της συγκυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, να υποσχεθούν μόνο τρία πράγματα στον ελληνικό λαό. Κατ’ αρχάς »Δάκρυα και Αίμα» (όπως έκανε ο Winston Churchill στο διάγγελμα με το οποίο προετοίμαζε τον βρετανικό λαό για τον μακρύ δρόμο του πολέμου). Στη συνέχεια, να υποσχεθούν «Επιστροφή στην Αξιοπρέπεια». Και να κονταροχτυπηθούν παρουσιάζοντας τις πολιτικές με τις οποίες θα επιστρέψουν στον μέσο Έλληνα τη χαμένη του αξιοπρέπεια», κλείνει το κείμενο του κ. Βαορυφάκη στο protagon.gr

http://on-news.gr

Λ.ΚΑΤΣΕΛΗ:"ΕΡΧΕΤΑΙ ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ"! ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ.....

.....ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ! 

ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ-ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ, ΟΠOΤΕ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ! ΘΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ...ΝΟΜΙΜΑ!   Πλησιάζει η μέρα που θα δημευτούν οι καταθέσεις των Ελλήνων σύμφωνα με την πρόεδρο της Κοινωνικής Συμφωνίας αλλά και οικονομολόγου Λούκα Κατσέλη. Η Λούκα Κατσέλη, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας: «Με βάσει τις εκτιμήσεις, οι τράπεζες θα χρειαστούν περίπου 30 δισεκ. πέραν της ανακεφαλαιοποίησης που ήδη έχει δρομολογηθεί. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν αποκλείω να υπάρξει πρόβλημα και να λάβουν μέτρα κουρέματος των καταθέσεων». Η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας, με την πλούσια διεθνή εμπειρία, επισημαίνει ότι«όσο συνεχίζεται η ίδια πολιτική, η οποία προσωπικά πιστεύω πως θα είναι πολύ πιο σκληρή και εφόσον... δεν λαμβάνονται μέτρα ρύθμισης των δανείων, τόσο μεγαλύτερο πρόβλημα θα έχουν μέσα στους επόμενους μήνες οι τράπεζες. «Η "Black Rock" είναι εδώ και ξεσκονίζει τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών»,προσθέτοντας: «Tα κόκκινα δάνεια έχουν αυξηθεί πολύ, λόγω της ύφεσης και της υπερχρέωσης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Όπως συχνά λέω, έχουμε μετατρέψει το εξωτερικό δημόσιο χρέος σε ένα εσωτερικό χρέος, γιατί με την μείωση των μισθών, των συντάξεων, των εισοδημάτων, κανείς δεν μπορεί να πληρώσει ούτε εφορία, ούτε τα ασφαλιστικά ταμεία, ούτε τις τράπεζες, άρα αν οι τράπεζες μετά τη νέα τους αξιολόγηση εμφανιστούν να έχουν πρόβλημα στα κεφάλαιά τους, νομίζω ότι υπάρχει η πιθανότητα για ένα κούρεμα». Η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας, είναι κατηγορηματική: «Όσο η μνημονιακή συγκυβέρνηση συναινεί στη λήψη υφεσιακών μέτρων, όπως είναι και η διαθεσιμότητα με τον τρόπο που γίνεται, όσο η οικονομική δραστηριότητα καταρρέει, τόσο μεγαλώνει η δυσχέρια των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων να πληρώσουν τις οφειλές τους και τόσο μεγαλύτερη γίνεται η πιθανότητα τραπεζικά ιδρύματα να βρεθούν πραγματικά στο κόκκινο και θα αναγκαστούν να προβούν σε αυτό που λέμε διάσωση με ίδια μέσα, δηλαδή να μετατρέψουν σε ίδιο κεφάλαιο τις απαιτήσεις μετόχων, πιστωτών, καταθετών». Αυτά που λέει η πρώην υπουργός είναι τα αυτονόητα που στηρίζονται στους κανόνες της απλής λογικής και της αλήθειας των αριθμών. Ένας από τους λόγους που οι κυβερνώντες φροντίζουν την παροχή κάκιστης εκπαίδευσης, και τρισάθλιας τηλεοπτικής ψυχαγωγίας είναι για να μην μπορέι ο κόσμος να καταλάβει τις απλές αυτές αλήθειες. Οι τράπεζες δεν μπορούν να εισπράξουν τα δάνεια τους πίσω, συνεπώς αυτόματα δνε μπορούν να στηρίξουν τις διαθέσιμες καταθέσεις, οπότε θα αναγκαστούν, όπως θα διαγράψουν "κόκκινα" δάνεια, να διαγράψουν και καταθέσεις, καθιστώντας όλους εμάς, επενδυτές που αναλμβάνουν το ρίσκο και την αποτυχία των τραπεζών. Μόνο που όταν οι τράπεζες δάνειζαν τον οποιονδήποτε χωρίς κριτήρια, δεν μας ρώτησε κανείς.

http://forza-grecia.pblogs.gr

"Αργοπεθαίνει" η ελληνική βιομηχανία

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

"Αργοπεθαίνει" η ελληνική βιομηχανία

Ένα στα τέσσερα από τα εργοστάσια που λειτουργούσαν το 2008 έπεσε θύμα της χρηματοπιστωτικής και της δημοσιονομικής κρίσης την τριετία 2009-2011 θα μπορούσε να πει κανείς, συνεκτιμώντας τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή για την εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής το περασμένο έτος, με αυτά των αμέσως προηγουμένων ετών.



Κατά 23,7% μειώθηκε σωρευτικά στο διάστημα αυτό η ελληνική μεταποιητική παραγωγή. Σαν να τέθηκε εκτός λειτουργίας, σε αυτή την τριετία, ένα στα τέσσερα εργοστάσια της χώρας.

Ελάχιστοι είναι οι κλάδοι που μπόρεσαν να αντέξουν με ελεγχόμενη πτώση τις συνέπειες της ύφεσης την τριετία 2009-2011.

Αναλυτικά κατά κλάδο, όπως προκύπτει από επεξεργασία στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, την τριετία 2009-2011 σημειώθηκε, σε σχέση με το 2008, πτώση παραγωγής:

* 10,6% στον κλάδο των τροφίμων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 18,2% της συνολικής παραγωγής.

* 20,2% στον κλάδο των ποτών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 6,0% της συνολικής παραγωγής.

* 11,2% στον κλάδο του καπνού, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,9% της συνολικής παραγωγής.

* 55,3% στον κλάδο των κλωστοϋφαντουργικών υλών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,1% της συνολικής παραγωγής.

* 56,3% στον κλάδο των ειδών ενδυμασίας, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,4% της συνολικής παραγωγής.

* 53,9 στον κλάδο του δέρματος και της υπόδησης, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,6% της συνολικής παραγωγής.

* 18,2% στον κλάδο των ξύλου, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,2% της συνολικής παραγωγής.

* 14,2% στον κλάδο των χαρτικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 2,3% της συνολικής παραγωγής.

* 42,6% στον κλάδο των εκτυπώσεων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,9% της συνολικής παραγωγής.

* 9,8% στον κλάδο των πετρελαιοειδών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 11,3% της συνολικής παραγωγής.

* 17,4% στον κλάδο των χημικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 5,3% της συνολικής παραγωγής.

* 25,6% στον κλάδο των πλαστικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 4,2% της συνολικής παραγωγής.

* 58,3% στον κλάδο των μη μεταλλικών ορυκτών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 10,3% της συνολικής παραγωγής.

* 2,2% στον κλάδο των βασικών μετάλλων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 8,0% της συνολικής παραγωγής.

* 22,1% στον κλάδο των αντικειμένων από μέταλλο, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 5,1% της συνολικής παραγωγής.

* 64,8% στον κλάδο των ηλεκτρονικών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,2% της συνολικής παραγωγής.

* 33,8% τον κλάδο του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 3,0% της συνολικής παραγωγής.

* 46,0% στον κλάδο των μηχανών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 2,1% της συνολικής παραγωγής.

* 39,2% στον κλάδο των μηχανοκίνητων οχημάτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,8% της συνολικής παραγωγής.

* 66,8% στον κλάδο του λοιπού εξοπλισμού μεταφορών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,6% της συνολικής παραγωγής.

* 47,0% στον κλάδο των επίπλων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 1,5% της συνολικής παραγωγής.

* 31,8% στον κλάδο των λοιπών μεταποιητικών δραστηριοτήτων, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 0,5% της συνολικής παραγωγής.

* 36,3% στον κλάδο των επισκευών μηχανών, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 4,1% της συνολικής παραγωγής.

Αντιθέτως, σημειώθηκε αύξηση της παραγωγής κατά 20,4% στον κλάδο των φαρμακευτικών προϊόντων, τον μόνο που κατέγραψε αυξημένη παραγωγική δραστηριότητα, χάρη σε διεύρυνση των εξαγωγών του, αν και τον χρόνο που πέρασε εμφάνισε και αυτός μείωση παραγωγής, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Ο εν λόγω κλάδος αντιπροσωπεύει το 2,5% της συνολικής παραγωγής.

Οι 16 από τους 24 βιομηχανικούς κλάδους, δηλαδή τρεις στους τέσσερις, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, παρουσίασαν κατά την τριετία 2009-2011 μείωση της παραγωγής άνω του 20%.

Η μείωση των θέσεων εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία της χώρας μεταξύ 2008-2011, βάσει των στοιχείων που αφορούν το τρίτο τρίμηνο του 2011 και το αντίστοιχο του 2008, ανήλθε σε 22,8%.

Πολύ μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, σε σχέση με την προ της κρίσης περίοδο (τρίτο τρίμηνο του 2008), παρουσίασαν κατά το τρίτο τρίμηνο του 2011 οι κλάδοι των μη μεταλλικών ορυκτών (-31,6%), κλωστοϋφαντουργικών υλών (-65,9%), ενδυμάτων (-39,6%), δέρματος/υποδημάτων (-53,8%), εκτυπώσεων και προεγγεγραμμένων μέσων (-49,6% εν μέρει και λόγω αλλαγών στη στατιστική απεικόνιση του κλάδου), χημικών (-24,4%), ηλεκτρονικών και οπτικών (-61,8%), μεταλλικών προϊόντων (-18,1%), μηχανών (-23,7%) και επίπλων (-31,8%).

Πηγή : www.on-news.gr

Το τέλος παιχνιδιού στην παγκόσμια «φούσκα»

Wednesday, 01 June 2011 01:17

Το κακόγουστο θέατρο με την εκταμίευση της πέμπτης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα τελείωσε χθες και απομένουν μόνο οι επίσημες ανακοινώσεις, όχι μόνο για αυτή τη δόση, αλλά και για το νέο «πακέτο», που θα αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας για άλλα δύο χρόνια τουλάχιστον. Τίποτε από όλα αυτά δεν αποτέλεσε έκπληξη στους τραπεζικούς κύκλους: όλοι γνώριζαν ότι η ευρωζώνη δεν αντέχει τη χρεοκοπία της Ελλάδας και ήταν θέμα χρόνου και εκχωρήσεων εθνικής κυριαρχίας από πλευράς μας (βλ. ιδιωτικοποιήσεις από «ξένα χέρια» κ.α.) για να «ανάψει πράσινο» στα χρηματοδοτικά «πακέτα». 

Πηγή:http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/2810------lr

Επιλογή : ΚΒ 

Το βίντεο για την Ελλάδα που κάνει το γύρο του κόσμου !!

http://www.polispress.gr/lang/gr/archives/75523

7' λεπτά περίπου
Επιλογή : Αντ. Π.

Σσσσσς..!!!


Η Ελλάδα κοιμάααταιιι

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ Η ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ;
http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2383.aspx

Τι πραγματικά σημαίνει «επιλεκτική χρεοκοπία»;

Wednesday, 13 July 2011 12:02

Με την άνεση που έχει στο χειρισμό της ελληνικής γλώσσας (ενσωματώνοντας εσχάτως και αγγλικές λέξεις στο λόγο του, παρότι σπούδασε στη Γαλλία), ο Β. Βενιζέλος θέλησε χθες να καθησυχάσει τους Έλληνες, σε ό,τι αφορά τη λεγόμενη «επιλεκτική χρεοκοπία» και τις συνέπειές της. «Δεν είναι αυτό που νομίζετε», ήταν το πνεύμα των δηλώσεων του κ. Βενιζέλου, «γιατί η επιλεκτική χρεοκοπία δεν είναι στην πραγματικότητα... χρεοκοπία».

Ας παρακολουθήσουμε για λίγο τις λεκτικές ακροβασίες του υπουργού Οικονομικών, στην προσπάθεια του να μετριάσει τους φόβους των Ελλήνων για την αναπόφευκτη κατάταξη των ελληνικών ομολόγων από τους οίκους αξιολόγησης στην κατηγορία του “selective default”, καθώς, όπως ανακοίνωσε ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Όλι Ρεν, οι υπουργοί Οικονομικών οριστικοποίησαν την Δευτέρα την απόφασή τους να μετάσχουν και οι ιδιώτες πιστωτές στη νέα χρηματοδότηση της Ελλάδας:

n  «Είναι σαφές ότι δεν πρέπει να συγχέουμε και δεν συγχέουμε στο Eurogroup προσλήψεις, δηλαδή αξιολογήσεις με πραγματικά οικονομικά γεγονότα», τόνισε ο κ. Βενιζέλος. «Τώρα δεν είμαστε στα πραγματικά οικονομικά γεγονότα. Τώρα είμαστε σε προσλήψεις που κάνουν διάφορες οντότητες, όπως για παράδειγμα οι οίκοι αξιολόγησης ή οι εκτιμητικές εταιρείες».

n  «Το selective default δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός», πρόσθεσε. «Είναι στην πραγματικότητα μία αξιολόγηση. Είναι ένα επίπεδο αξιολόγησης το οποίο βεβαίως τοποθετείται κάτω από τα επίπεδα τα οποία συνήθως χρησιμοποιούνται, αλλά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μετατρέπουμε μία πρόσληψη -μία perception αν μου συγχωρέσετε την έκφραση- με μια πραγματικότητα και δεν πρέπει να μετατρέπουμε την εκτίμηση ή την πρόσληψη σε αυτοτροφοδοτούμενη προφητεία».

Αν θελήσουμε να αποδώσουμε σε απλά ελληνικά όσα είπε ο κ. Βενιζέλος, η επιχειρηματολογία του είναι απλή: χρεοκοπία της Ελλάδας δεν θα υπάρξει και ας λένε ότι θέλουν οι οίκοι αξιολόγησης! Αυτοί ζουν και λειτουργούν σε κάποιο δικό τους, παράλληλο σύμπαν. Η... πραγματική πραγματικότητα είναι αυτή που βλέπουν οι υπουργοί Οικονομικών και αυτή -και μόνο αυτή!- καλούνται να δουν και οι πολίτες.

Αυτά τα επιχειρήματα, όπως και άλλα που διατυπώνουν δημόσια Ευρωπαίοι ομόλογοί του, για να μην αδικήσουμε τον κ. Βενιζέλο, είναι θαυμάσια για να «χρυσώσουν το χάπι» της επιλεκτικής χρεοκοπίας για τους πολίτες -και, κυρίως, για τους καταθέτες. Ας μην αυταπατόμαστε, όμως: η «επιλεκτική χρεοκοπία» είναι μια μορφή πραγματικής χρεοκοπίας, με πραγματικές συνέπειες, στον πραγματικό κόσμο!

Στον κόσμο των αγορών, αυτό που μπορεί να φαίνεται σαν εφεύρημα των οίκων αξιολόγησης ή των αναλυτών κάποιων μεγάλων τραπεζών, αποτελεί, δυστυχώς για τον κ. Βενιζέλο, μια πραγματικότητα, με την οποία όλοι θα πρέπει να ζήσουμε. Ας μην ξεχνάμε ποια είναι η βάση στην οποία στηρίζεται όλο το οικονομικό σύστημα της ευρωζώνης: τα κράτη υποχρεούνται να δανείζονται από τις αγορές (δεν μπορούν να δανεισθούν από την κεντρική τράπεζα, τυπώνοντας «φρέσκο» χρήμα). Και οι απρόσωπες αγορές, με τη σειρά τους, έχουν συμφωνήσει να αξιολογούν τα χρέη με βάση τα κριτήρια και τις βαθμολογίες τριών μεγάλων οίκων αξιολόγησης.

Έτσι, οι θεωρητικές αξιολογήσεις των οίκων (τα perceptions, κατά τον κ. Βενιζέλο) δημιουργούν απολύτως πραγματικές κινήσεις κεφαλαίων, ανεβάζουν ή μειώνουν κόστη δανεισμού και δίνουν τη βάση για «στοιχήματα» στη δευτερογενή αγορά χρέους και στις αγορές παραγώγων.

Ακόμη και η ΕΚΤ, όταν αξιολογεί ομόλογα για να αποφασίσει πόσα θα δανείσει στις τράπεζες που τα προσκομίζουν ως εγγυήσεις δανεισμού, στις αξιολογήσεις των οίκων αυτών στηρίζεται. Γι’ αυτό και αποτελεί μεγάλη είδηση, όταν αποφασίζει, όπως έκανε ήδη για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, να σταματήσει να λαμβάνει υπόψη τις βαθμολογίες των οίκων και να δέχεται τα ομόλογα αυτών των τριών (χρεοκοπημένων) χωρών της ευρωζώνης ως εγγυήσεις για δανεισμό των τραπεζών.

Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ακόμη και οι μηχανισμοί διάσωσης κρατών της ευρωζώνης, όπως τοEFSF, δανείζονται από τις αγορές για να δώσουν δάνεια και το πετυχαίνουν με χαμηλά επιτόκια χάρη στις αξιολογήσεις «τριπλού» Α που παίρνουν από τους ίδιους οίκους αξιολόγησης, που η Ευρώπη κατακεραυνώνει, όταν υποβαθμίζουν άλλα κρατικά ομόλογα.

Συνεπώς, η αξιολόγηση της Ελλάδας σε βαθμίδα «επιλεκτικής αθέτησης υποχρεώσεων (χρεοκοπίας)» θα είναι ένα πραγματικό γεγονός, με πραγματικές συνέπειες για τη χώρα, γιατί οι ίδιες οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης έχουν τοποθετήσει τους οίκους αξιολόγησης στο κέντρο του οικονομικού σύμπαντος της Γηραιάς Ηπείρου, ασπαζόμενες τις θεωρίες περί ελεύθερης αγοράς, που τα πάντα ρυθμίζει σωστά εν τη σοφία της.

Η αξιολόγηση της Ελλάδας σε βαθμίδα «επιλεκτικής χρεοκοπίας» τυπικά θα είναι ορθή, ό,τι και αν λένε οι υπουργοί της ευρωζώνης: όταν μια χώρα υποχρεώνει τους πιστωτές της να πάρουν νέα ομόλογα, αντί για ομόλογα που λήγουν, αυτό αποτελεί τον ορισμό της επιλεκτικής χρεοκοπίας.

Το “selective default” θα έχει δύο σοβαρές παρενέργειες, μία βραχυπρόθεσμη και μία μακροπρόθεσμη για την Ελλάδα:

n  Βραχυπρόθεσμα, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να βρουν μια λύση για τη χρηματοδότηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Ή θα πρέπει να δανείσει τις τράπεζες η ΕΚΤ με εγγύηση ομόλογα που οι οίκοι αξιολόγησης θα λένε ότι έχουν χάσει την αξία τους, ή θα πρέπει να βρεθεί μια άλλη λύση χρηματοδότησης. Αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα της οικονομικής και της νομισματικής πολιτικής, με σοβαρές αντανακλάσεις για τους καταθέτες και την πραγματική οικονομία, αν κάτι πάει στραβά. Και προς το παρόν η ευρωζώνη δεν έχει αποφασίσει πώς θα το λύσει.

n  Μακροπρόθεσμα, αυτή η αξιολόγηση της Ελλάδας θα απομακρύνει ακόμη περισσότερο το χρόνο επιστροφής της χώρας στις αγορές. Για να «σκαρφαλώσει» η πιστοληπτική αξιολόγηση ενός εκδότη από το “selective default” στο “investment grade” (επενδυτική βαθμίδα, που επιτρέπει σε σοβαρούς επενδυτές να αγοράσουν χρέος), συνήθως χρειάζονται αρκετά χρόνια. Εκτός αν, στο μεταξύ, οι Ευρωπαίοι δημιουργήσουν ένα δικό τους οίκο αξιολόγησης, που οι βαθμολογίες του θα λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από τους επενδυτές, και αυτός θα αποδώσει στην Ελλάδα βαθμολογία «τριπλού Α», ώστε η ζωή να συνεχισθεί κανονικά! Επειδή, όμως, τέτοια θαύματα δεν γίνονται, ας μην περιμένουμε γρήγορα επιστροφή της χώρας στις αγορές...

Πηγή : www.banksnews.gr 

MAX KEIZER ΠΩΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΚΟ ΜΑΣ 

Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι.

Επιλογή : ΘΜ

Φτωχοί... τραπεζίτες λένε στο κράτος: «Δεν πληρώνω»!

Όταν ένα κράτος σταματά να πληρώνει τα χρέη του στις τράπεζες λέμε ότι προχώρησε σε στάση πληρωμών. Και βρίσκεται αντιμέτωπο με την μήνι των αγορών, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το ίδιο το κράτος, τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Όταν οι... φτωχές τράπεζες της Ελλάδας αποφασίζουν η μία μετά την άλλη να πουν στο κράτος: «Δεν πληρώνω!», αυτό απλώς ονομάζεται... «ερμηνεία» (βλ. «παράθυρο») του νόμου! Όταν το φθινόπωρο του 2008, ο Γιώργος Αλογοσκούφης περνούσε από τη Βουλή το νόμο 3723, με τον οποίο δόθηκαν συνολικά ενισχύσεις κεφαλαίων και ρευστότητας 28 δισ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες, ο τότε υπουργός Οικονομικών διαβεβαίωνε με κάθε κατηγορηματικότητα ότι οι ενισχύσεις αυτές δεν θα ήταν... "money for nothing". Ότι, δηλαδή, οι τράπεζες θα πλήρωναν σημαντικά ποσά στο Δημόσιο για τις ενισχύσεις που τους πρόσφερε. Μάλιστα, στο σχετικό νόμο τα ποσά που θα πλήρωναν οι τράπεζες ειδικά για τις κεφαλαιακές ενισχύσεις, που θα μπορούσαν να φθάσουν μέχρι και τα 5 δισ. ευρώ, δεν ονομάσθηκαν «μερίσματα» ή «τόκοι». Ο νομοθέτης τα βάφτισε μεγαλοπρεπώς «σταθερή απόδοση», για να ξεκαθαρίσει άπαξ δια παντός ότι βρέξει ή χιονίσει οι τράπεζες θα πλήρωναν μια απόδοση 10% για τα κεφάλαια που θα έπαιρναν. Τελικά, όμως, οι αποδόσεις αυτές αποδεικνύεται ότι δεν ήταν ούτε «σταθερές», ούτε «αποδόσεις», παρότι οι τράπεζες έλαβαν τα... δέοντα, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα που περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό του 2011 (ποσά σε ευρώ): Τράπεζα Πειραιώς 370.000.000 Attica Bank 100.200.000 ATE 675.000.000 Alpha Bank 940.000.000 Proton Bank 80.000.000 Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο 224.960.000 EFG Eurobank 950.125.000 ETE 350.000.000 FBB 50.000.000 Πανελλήνια Τράπεζα 28.300.000 Σύνολο 3.768.585.000 Αν όλα πήγαιναν όπως είχε προβλέψει ο νομοθέτης, το Δημόσιο θα είχε φέτος λαμβάνειν 376,8 εκατ. ευρώ. Πλην όμως, οι τραπεζίτες, μέσα στη φτώχεια και τη δυσπραγία που τους έχει ρίξει η κρίση, αλλιώς αποφάσισαν: - Η Εθνική Τράπεζα αποφάσισε να ζητήσει από τους μετόχους της να εγκρίνουν τη μη καταβολή «μερίσματος» ( πού πήγε, άραγε, η «σταθερή απόδοση»;) στο Δημόσιο. Επικαλέσθηκε για αυτή την πρόταση προς τους μετόχους τις διατάξεις του νόμου 2190 περί Α.Ε., ο οποίος δεν είναι καθόλου σαφές ότι έχει ισχύ στην προκειμένη περίπτωση, αφού δεν πρόκειται για «μέρισμα» ή για «πληρωμή τόκων» στους μετόχους ή δανειστές, αλλά για πληρωμή «σταθερής απόδοσης» στο Δημόσιο, η οποία επιβλήθηκε με ειδικό νόμο. Σύμφωνα με τις διατάξεις που επικαλείται η Εθνική, όταν μια εταιρεία δεν έχει επαρκή αποθεματικά προς διανομή δεν μπορεί να μοιράσει μερίσματα. Και επειδή η τράπεζα εμφάνισε ζημιές το 2010 από τη δραστηριότητά της στην Ελλάδα, δηλώνει ουσιαστικά και στο Δημόσιο... ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. - Την ίδια ερμηνεία του νόμου 3723/20008, τον οποίο «καπελώνουν» με τις διατάξεις του νόμου 2190, αξιοποιούν και άλλες τράπεζες για να πουν στο Δημόσιο «Δεν πληρώνω!»: πρόκειται για την Τράπεζα Πειραιώς και την Αγροτική, που εμφάνισαν επίσης ζημιές και επικαλούνται την έλλειψη επαρκών αποθεματικών για να πληρώσουν τη «σταθερή απόδοση». - Η Alpha και η Eurobank, που έχουν πάρει και τις μεγαλύτερες ενισχύσεις κεφαλαίου, επικρίνουν έμμεσα τους... κακοπληρωτές. Όπως δήλωσαν εκπρόσωποί τους (στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, σχετικό ρεπορτάζ εδώ: http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=283700), οι δύο κορυφαίες ιδιωτικές τράπεζες «θεωρούν ότι ο νόμος είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείες είτε υπάρχουν τα κέρδη σε επίπεδο μητρικής είτε όχι». Μπορεί κανείς να πάρει... τοις μετρητοίς αυτές τις διαβεβαιώσεις; Φαίνεται πως όχι! Το "Badmoney" αποκαλύπτει σήμερα, για παράδειγμα, ότι η Eurobank ακολουθεί μια αρκετά έξυπνη, δική της ερμηνεία του ν. 3723/2008 και ουσιαστικά αποφεύγει και αυτή να πληρώσει το Δημόσιο! Στις οικονομικές καταστάσεις α' τριμήνου 2011 της Eurobank, ο προσεκτικός αναγνώστης διαβάζει ότι η τράπεζα θεωρεί τη σταθερή απόδοση προς το Δημόσιο όχι ως μια μορφή μερίσματος, αλλά σαν μια πληρωμή τόκων, που ενσωματώνεται στο κόστος λειτουργίας της τράπεζας και φορολογικά αποτελεί εκπιπτόμενη δαπάνη! Τι σημαίνει αυτό; Ότι η Eurobank πληρώνει το Δημόσιο, αλλά παίρνει τα... λεφτά της πίσω μέσω της φορολογικής οδού, αφαιρώντας τα ποσά από το εισόδημα που δηλώνει στην εφορία! Αναφέρεται, ειδικότερα, στις οικονομικές καταστάσεις της Eurobank ότι: «Την 12 Ιανουαρίου 2009, η Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων ενέκρινε την έκδοση 345.500.000 προνομιούχων μετοχών χωρίς δικαίωμα ψήφου, μη διαπραγματεύσιμων, μη μεταβιβάσιμων, μη σωρευτικής σταθερής απόδοσης 10% φορολογικά εκπιπτόμενης, με ονομαστική αξία € 2,75 έκαστη, σύμφωνα με το Νόμο 3723/2008 «Πρόγραμμα Ενίσχυσης της Ρευστότητας της Ελληνικής Οικονομίας», οι οποίες καλύπτονται από το Ελληνικό Δημόσιο με ομόλογα ίσης αξίας. Η έκδοση ανέρχεται σε € 940 εκατ., μετά από έξοδα, και ολοκληρώθηκε την 21 Μαΐου 2009. Σύμφωνα με το τρέχον νομικό και εποπτικό πλαίσιο, οι εκδοθείσες μετοχές περιλαμβάνονται για εποπτικούς σκοπούς στα Tier I κεφάλαια». Το χειρότερο συμπέρασμα που προκύπτει από τα παραπάνω δεν είναι μόνο ότι οι τραπεζίτες δίνουν «μάχη» για να γλιτώσουν και το τελευταίο ευρώ που θα έπρεπε να αποδώσουν στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα αυτά τα χαμένα έσοδα να αναπληρώνονται με φόρους που πέφτουν στις κεφαλές όλων μας. Αλλά ότι το υπουργείο Οικονομικών, που εκδίδει χιλιάδες εγκυκλίους κάθε χρόνο για να ερμηνεύσει τους φορολογικούς νόμους, έχει επιτρέψει στις τράπεζες να εκμεταλλεύονται κατά το δοκούν τις ασάφειες του νόμου Αλογοσκούφη, πολλές από τις οποίες είχαν ήδη επισημανθεί από το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, όταν είχε συζητηθεί το σχετικό νομοσχέδιο στην Εθνική Αντιπροσωπεία. «Κερασάκι στην τούρτα» είναι ότι το υπουργείο επιτρέπει στις τράπεζες να υιοθετούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ερμηνείες για τον ίδιο νόμο: οι μεν (Εθνική κ.α.) να θεωρούν τη «σταθερή απόδοση» μέρισμα και να μην την πληρώνουν, η δε Eurobank να τη θεωρεί στοιχείο του κόστους παροχής των υπηρεσιών της και να εξασφαλίζει έκπτωση από την εφορία. Νόμος, τελικά, φαίνεται ότι είναι ό,τι εξυπηρετεί κάθε φορά τους τραπεζίτες!

http://www.badmoney.gr

ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Αρκετός λόγος γίνεται τελευταία για τους άδικους και επαχθείς φορολογικούς συντελεστές στην Ελλάδα οι οποίοι λειτουργούν σε βάρος της ανάπτυξης της οικονομίας. Αν εξετάσουμε τη σχέση ανάμεσα στη φορολογία και την ανάπτυξη με τη χρήση μακροοικονομικών μοντέλων θα δούμε ότι τα δύο αυτά στοιχεία είναι άρρητα συνδεδεμένα, αλλά όχι άμεσα. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών – με την προϋπόθεση ότι οι κρατικές δαπάνες δεν επηρεάζονται αρνητικά, δηλαδή ότι το κράτος διατηρεί τη δυνατότητά του να ξοδεύει – οδηγεί στην αύξηση της κατανάλωση, η οποία με τη σειρά της τονώνει την οικονομία και ενισχύει σχεδόν όλους τους αναπτυξιακούς δείκτες. Στην περίπτωση της Ελλάδας βέβαια, όπου οι κρατικές δαπάνες έχουν μειωθεί δραματικά, τα μοντέλα αυτά δεν έχουν άμεση εφαρμογή. Πηγαίνοντας 3 χρόνια πίσω, το Ηνωμένο Βασίλειο μείωσε προσωρινά το ΦΠΑ από 17,5% σε 15% για να τονώσει την κατανάλωση στην περίοδο της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ταλάνιζε την Παγκόσμια οικονομία. Βέβαια αυτό έγινε, αφενός γιατί υπήρχε κρατικό απόθεμα για να στηρίξει μία τέτοια προσπάθεια, αφετέρου γιατί ακόμα και αν δεν υπήρχε, η Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας μπορούσε να διαθέσει κεφάλαια για το σκοπό αυτό. Το ΦΠΑ ξαναγύρισε σύντομα στο 17,5% μέσα στο 2009 και από τις αρχές του 2011 αυξήθηκε στο 20% προκειμένου να τονωθούν τα κρατικά έσοδα. Ακούγοντας τις συζητήσεις που γίνονται από τους επιχειρηματικούς και κοινωνικούς φορείς αναφορικά με τους «υψηλούς» φορολογικούς συντελεστές στην Ελλάδα, αξίζει να δούμε ποια είναι πραγματικά η κατάσταση στην Ευρώπη. Παρακάτω σας παραθέτουμε στοιχεία που έχουμε συλλέξει για τα 3 σημαντικότερα είδη φορολογίας για όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες. Χώρα Εταιρική Φορολογία Ανώτερη Κλίμακα Φορολογίας Φ.Π. ΦΠΑ Αυστρία 25,00% 50,00% 20,00% Μολδαβία 24,00% 30,00% 18,00% Βέλγιο 33.99% 50,00% 21,00% Βοσνία 10,00% 20,00% 17,00% Βουλγαρία 10,00% 15,00% 20,00% Κροατία 20,00% 45,00% 23,00% Κύπρος 10,00% 30,00% 15,00% Τσεχία 21,00% 15,00% 20,00% Δανία 25,00% 51.5% 25,00% Εσθονία 0,00% 21,00% 20,00% Φιλανδία 26,00% 53,00% 23,00% Γαλλία 33.33% 41,00% 19.6% Γερμανία 30,00% 45,00% 19,00% Γεωργία 20,00% 12,00% 18,00% Ελλάδα 20,00% 45,00% 23,00% Ουγγαρία 10,00% 16,00% 25,00% Γροιλανδία 18,00% 46.28% 25.5% Ισλανδία 12.50% 41,00% 21,00% Ιταλία 31.4% 45,00% 20,00% Λετονία 15,00% 23,00% 22,00% Λιθουανία 20,00% 21,00% 21,00% Λουξεμβούργο 28.59% 38.95% 15,00% Σκόπια 10,00% 10,00% 18,00% Μάλτα 35,00% 35,00% 18,00% Μοντενέγκρο 9,00% 9,00% 17,00% Ολλανδία 25,00% 52,00% 19,00% Νορβηγία 28,00% 54.3% 25,00% Πολωνία 19,00% 32,00% 23,00% Πορτογαλία 15,00% 42,00% 23,00% Ρουμανία 16,00% 16,00% 24,00% Ρωσία 20,00% 13,00% 18,00% Σερβία 10,00% 14,00% 18,00% Σλοβακία 19,00% 19,00% 20,00% Σλοβενία 20,00% 41,00% 20,00% Ισπανία 30,00% 45,00% 18,00% Σουηδία 26.3% 56.6% 25,00% Ελβετία 25,00% 45.5% 8.0% Τουρκία 20,00% 40,00% 18,00% Ουκρανία 23,00% 15,00% 20,00% Αγγλία 27,00% 50,00% 20,00% Μέσος Όρος 18,68% 31,48% 20,12% Όπως βλέπουμε σε σύγκριση με το μέσο όρο, η Ελλάδα είναι ελαφρώς υψηλότερα σε όλους τους τύπους φορολογίας. Στην εταιρική φορολογία μάλιστα για την οποία πολλά έχουν ειπωθεί η διαφορά είναι πολύ μικρή, αφού ο μέσος όρος αγγίζει το 19%, ενώ οι Ελληνικές Ανώνυμες και ΕΠΕ φορολογούνται με 20% από το 2011. Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι η Ελλάδα εκσυγχρονίστηκε με την πάγια τακτική των περισσοτέρων χωρών, όπου το εισόδημα από μερίσματα συμψηφίζεται σε επίπεδο φυσικού προσώπου. Αν δούμε αναλυτικότερα τον πίνακα θα παρατηρήσουμε ότι όλες οι χώρες υστερούν σε κάποια κατηγορία. Για παράδειγμα η Ουγγαρία μπορεί να έχει εταιρικό συντελεστή 10%, αλλά το ΦΠΑ βρίσκεται στο 25%, ενώ η Ισπανία με ΦΠΑ 18% έχει εταιρικό συντελεστή 30%. Το ζήτημα της ανταποδοτικότητας των φόρων είναι φυσικά πολύ σημαντικό. Όταν μία χώρα με εταιρικό συντελεστή παρόμοιο με της Ελλάδας αλλά καλύτερες υποδομές, δικαιωματικά μπορεί να κάνει τους Έλληνες επιχειρηματίες να αισθάνονται αδικημένοι. Το ίδιο ισχύει για τα φυσικά πρόσωπα σε σχέση με τις κοινωνικές παροχές που τους προσφέρει το κράτος. Αξίζει όμως να τονίσουμε ότι αν συγκρίνουμε τα βιοτικά επίπεδα των χωρών του πίνακα, θα δούμε ότι όλες οι χώρες με υψηλότερο βιοτικό επίπεδο έχουν ταυτόχρονα και σημαντικά υψηλότερο φορολογικό συντελεστή. Βέβαια, εδώ γεννάται το ερώτημα τι έρχεται πρώτο και κατά πόσο η αύξηση της φορολογίας μπορεί – έστω και μακροπρόθεσμα – να οδηγήσει σε καλύτερη αξιοποίηση των εσόδων. Τα στοιχεία πάντως δείχνουν ότι όλες οι βόρειες χώρες με άριστες κρατικές υποδομές όπως η Φιλανδία, η Σουηδία, η Νορβηγία και η Δανία έχουν συνολικά πολύ υψηλότερους συντελεστές από τις υπόλοιπες χώρες. Συνεπώς η σχέση ανάμεσα στη φορολογία και την ανταποδοτικότητα του κράτους είναι άμεση, ενώ από την άλλη η χαμηλή φορολογία δεν αποτελεί εχέγγυο κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας. Για παράδειγμα όλες οι χώρες με πολύ χαμηλούς συντελεστές όπως τη Βοσνία, η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Ουκρανία και τα Σκόπια έχουν σημαντικά χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με την Ελλάδα, ακόμα και εν καιρώ κρίσης. Το επιχείρημα της χρήσης των φορολογικών συντελεστών ως τρόπο προσέλκυσης επενδυτικών κεφαλαίων είναι ισχυρό, αλλά ταυτόχρονα παραπλανητικό. Η πολύ χαμηλή φορολογία μπορεί να αποτελεί κίνητρο για όσους θέλουν να «κρύψουν» εισοδήματα, αλλά όπως δείχνουν και τα στοιχεία του πίνακα, δεν καταλήγουν τελικά στην αύξηση του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας, αφού τελικά οι επενδυτές αναζητούν και τελικά τοποθετούνται βάσει της πραγματικής δυναμικής της οικονομίας. Σε κάθε περίπτωση πάντως το ασταθές φορολογικό καθεστώς – που είναι μία πραγματικότητα στην Ελλάδα – λειτουργεί αρνητικά σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Συμπερασματικά, η άποψή μας είναι ότι η χαμηλή φορολόγηση δεν αποτελεί πανάκεια για τις αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας. Είναι μία μεταβλητή την οποία σίγουρα λαμβάνουμε υπόψη στις προσωπικές και επιχειρηματικές μας αποφάσεις, αλλά αν δούμε τα παραδείγματα των άλλων Ευρωπαϊκών και ιδιαίτερα των μεσογειακών χωρών, καταλήγουμε ότι η Ελλάδα σε γενικές γραμμές δεν υπολείπεται στους βασικούς φορολογικούς συντελεστές. Νανόπουλος Κωνσταντίνος http://www.taxexperts.gr Tax Consulting