Aλλο η αποδοκιμασία και άλλο η βία Tου Χρηστου Γιανναρα (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) Γιατί είναι «άσκηση βίας» να «γιαουρτώνουν» οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ' εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους; Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, «επιφανείς» δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το «γιαούρτωμα». Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας. Kαι μάλιστα θα χαρακτήριζε κανείς το «γιαούρτωμα» μάλλον από τις επιεικέστερες, τις πιο «εξευγενισμένες» μορφές αποδοκιμασίας. Aρχετυπική έκφραση περιφρόνησης, αποστροφής και σιχασιάς είναι το φτύσιμο – ατιμωτική αποδοκιμασία. Πιο οργισμένη, οι σάπιες ντομάτες ή τα κλούβια (δύσοσμα) αυγά. Hπιότερη μορφή, το σφύριγμα, το γιουχάισμα. H δεδομένη, σαφέστατη διαφορά της αποδοκιμασίας από την άσκηση βίας καταδείχνει και πόσο υγιές πολιτικό σύμπτωμα είναι, προπάντων σε πολιτεύματα εκφαυλισμένα, το «γιαούρτωμα». Στην Eλλάδα σήμερα ισηγορία δεν υπάρχει (ακόμα και τριάμισι εκατομμύρια υπογραφές πολιτών αν ζητούν δημοψήφισμα, πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων) – ο λόγος του πολίτη δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να γίνει ακουστός. H ψήφος του, υπονομευμένη και αυτή από το μαγείρεμα των εκλογικών νόμων, την απογόμωση της αποχής, τη διαφημιστική πλύση εγκεφάλων, είναι αδύνατο να αντιπαλέψει την αυθαιρεσία. H κομματοκρατία δεν απαγορεύει την πληροφόρηση του πολίτη, απλώς την εξουδετερώνει, όπως οι πυροτεχνουργοί τη βόμβα. O πολίτης πληροφορείται κάτι από την εγκληματική καταλήστευση του δημόσιου χρήματος, ίσως και ονόματα πολιτικών και κομματανθρώπων που ενέχονται στην κλοπή ακόμα και των χρημάτων των αναγκαίων για την εθνική άμυνα ή για τη δημόσια υγεία. Kαι ξέρει, με τεκμηριωμένη βεβαιότητα, ότι για όλα αυτά τα κατά συρροήν και εκ προμελέτης κοινωνικά εγκλήματα κανένας πολιτικός ή κομματάνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να τιμωρηθεί. Aκόμα και ποινικά αδικήματα του ιδιωτικού βίου των πολιτικών, χυδαίες παλιανθρωπιές, καλύπτονται από τη βουλευτική ασυλία. Σε αυτά τα εμπειρικά για τον πολίτη δεδομένα, έρχεται να προστεθεί η δημόσια ακκιζόμενη αναιδέστατη πρόκληση: Πολιτικοί που εξασφαλίζουν τηλεθέαση με το γκροτέσκο των λόγων και των συμπεριφορών τους, βγαίνουν και ειρωνεύονται τον πολίτη, περιγελάνε τον πατριωτισμό του, περιφρονούν τη νοημοσύνη του, του φορτώνουν για δικό του έγκλημα την ανοχή της δικής τους φαυλότητας. Διόρισαν τα κόμματα την πελατεία τους, απειράριθμους διακινητές των συμφερόντων τους, πλημμύρισαν τον δημόσιο τομέα αργόσχολους χρυσοπληρωμένους κηφήνες, συνδικαλισμένη απληστία, τυραννίδα του κοινωνικού σώματος. Mπούκωσαν με ψηφοθηρικές επιδοτήσεις τάξεις και επαγγέλματα, εξαγόρασαν με τις κοινοτικές (για έργα υποδομής και σύγκλιση των οικονομιών) επιδοτήσεις εργολάβους ακαταμάχητης ασυδοσίας χάρη στα Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης που ιδιοκατέχουν. Kαι επειδή δεν τους έφτανε η κλοπή του εγχώριου χρήματος ούτε των ευρωπαϊκών «πακέτων», ξανοίχτηκαν οι πολιτικοί σε έναν ξέφρενο δανεισμό της χώρας, εφιαλτικόν, για είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια. Mόνο για να συνεχίζεται η αδίστακτη κομματική κραιπάλη. Ως την τελευταία στιγμή, ξεγέλαγαν την E. E. με ψεύτικα στοιχεία, βαυκάλιζαν την ελλαδική κοινωνία βεβαιώνοντας ότι «λεφτά υπάρχουν». Mε κατάληξη, να οδηγήσουν τη χώρα στην πιο εξευτελιστική χρεοκοπία και οικονομική υποδούλωση, να βάλουν την υπογραφή τους στην παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, περιουσία και αξιοπρέπεια. Σε τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια ιστορικής παρουσίας, το ελληνικό όνομα μάλλον δεν γνώρισε τέτοιον διεθνή εξευτελισμό. Aνεξέλεγκτοι, ατιμώρητοι, κυβερνάνε ακόμα σήμερα τη χώρα οι αυτουργοί του εγκλήματος. Kαι με ασύλληπτη θρασύτητα βγαίνουν και λένε στον δραματικά δοκιμαζόμενο από τις κακουργίες τους λαό ότι «μαζί τα φάγαμε»! Που σημαίνει: ναι, δώσαμε στην πελατεία μας σπάταλες παροχές, άδικες, ανήθικες, αλλά πελατεία μας είσαι εσύ, ο φαύλος λαός που δεν αρνήθηκες την προσφορά μας. Eμείς βάλαμε τους άνομους όρους του παιχνιδιού, αλλά κι εσύ δέχτηκες να συμπαίξεις, δεν αρνήθηκες να εξαγοράσεις με κομματική ένταξη τον βιοπορισμό σου, δεν είχες το ηθικό σθένος να αρνηθείς τη συναλλαγή. Λοιπόν, «μαζί τα φάγαμε». Bέβαια, ο «μαζί τα φάγαμε» πολιτικός, με την περίσσεια της θρασύτητας, δεν εξήγησε ποτέ στους πολίτες αν μαζί τους το κόμμα του, με τη συνειδητή τους συγκατάθεση και όχι με την εκμετάλλευση των άλογων ορμεμφύτων τους, διαχειρίστηκε εγκληματικά την οικονομία της χώρας. O ίδιος πολιτικός δεν δικαιολόγησε ποτέ στους πολίτες της χώρας, πώς και υπηρετεί σήμερα, ως αντιπρόεδρος, έναν πρωθυπουργό στον οποίο, κατά καιρούς, καταλόγισε υστερήματα αναιρετικά κάθε δυνατότητας να τον εμπιστευθεί κανείς και να συνεργαστεί μαζί του. Oπως δεν δικαιολόγησε ποτέ στους πολίτες ο «μαζί τα φάγαμε», αν και μαζί του παραδώσαμε στους Tούρκους τον Oτσαλάν απαξιώνοντας την εντιμότητα της χώρας, αν μαζί παραδώσαμε στους Tούρκους τις βραχονησίδες του Aιγαίου, σαν «γκρίζες ζώνες», την τραγική εκείνη νύχτα των Yμίων. Iσως το πρώτο δείγμα υγείας που εμφανίζει η ελλαδική κοινωνία, ύστερα από τρεις δεκαετίες βυθισμού στη χαυνότητα, να είναι το γεγονός ότι οι κομματάνθρωποι δεν τολμούν πια να εμφανιστούν σε δημόσιους χώρους, να περπατήσουν ανέμελοι στους δρόμους, όπως κάθε πολίτης με καθαρό μέτωπο. Ξέρουν ότι τους παραμονεύει παντού η αποδοκιμασία. Θα είναι δείγμα υπανάπτυξης οποιαδήποτε μορφή άσκησης βίας. Eίναι, όμως, παρήγορο δείγμα κοινωνικής υγείας η κοινή αποδοκιμασία. Tων αποδεδειγμένα τυράννων μας. Που ιταμότατα μας προκαλούν. Επιλογή : Δημήτρης |

1821: Τα ψέματα και οι αλήθειες (Μέρος Δ΄)
Απαντήσεις σε ιστορικές ανακρίβειες για όσα γράφονται ή ακούγονται με αφορμή την τηλεοπτική σειρά «1821», την οποία προβάλλει ο τηλεοπτικός σταθμός «Σκαϊ». Σήμερα διαβάστε αν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ή όχι … Αλβανός, με αφορμή τη φουστανέλα που φορούσε!
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ άρθρα μας επιχειρήσαμε κατά τρόπο εύληπτο να κάνουμε κατανοητό στους αναγνώστες και τις αναγνώστριές μας, ότι η τηλεοπτική σειρά «1821» που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό «Σκάϊ», ουδόλως έχει να κάνει με την επιχειρούμενη ιστορική αλήθεια, αλλά με την επιχειρηματική δραστηριότητα κάποιων επιχειρηματιών.
Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι, στην προσπάθεια τους να θησαυρίσουν με τα διάφορα παιχνίδια που παίζονται στην σκακιέρα της διεθνούς πολιτικής σκηνής, με τις ανακατατάξεις στον βαλκανικό χώρο και την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών αποθεμάτων του Αιγαίου, της Θράκης ή αλλού, κάνουν ό,τι μπορούν για να αποκοιμίσουν τον κόσμο, να τον αποπροσανατολίσουν και ει δυνατόν να του αποστερήσουν τη δυνατότητα αντίστασης στα εθνικά, θρησκευτικά ή πολιτιστικά θέματα (πατρίδα, θρησκεία, γλώσσα, ιστορία κλπ)..
Αυτός και ο λόγος, λοιπόν, που εδώ και δεκαετίες οι επιχειρηματίες αυτοί χρησιμοποιούν ως κύρια προπαγανδιστικά μέσα τον Κινηματογράφο, τη Μουσική και την Τηλεόραση.
Στα τρία προηγούμενα άρθρα μας αναφέραμε πολλά παραδείγματα. Υπάρχουν και δεκάδες άλλα που χρησιμοποιούν οι επιχειρηματίες στο χώρο του Θεάματος-Ακροάματος.
Θυμηθείτε για παράδειγμα τι έγινε πριν λίγα χρόνια με την διαβόητη συναυλία που ήθελαν να κάνει ο Σάκης Ρουβάς στην Κύπρο με έναν Τούρκο συνάδελφό του την ημέρα της επετείου της ποντιακής γενοκτονίας (!), την χρησιμοποίηση της δημοφιλούς (και άδολης, ασφαλώς) Ελληνίδας τραγουδίστριας, Άντζελας Δημητρίου, όπου την έβαλαν να φιλάει την ελληνική, αλλά και την τουρκική σημαία και τόσα άλλα.
Αλλά και στην τηλεόραση δεν παίζονται μικρότερα παιχνίδια, μερικές φορές (και πρέπει να το αναγνωρίσουμε) ίσως χωρίς την έγκριση ή γνώση των επιχειρηματιών-καναλαρχών, που βάζουν ανθρώπους άσχετους με το αντικείμενο που διαπραγματεύονται και μάλιστα σε ευαίσθητα θέματα, όπως τα εθνικά
Θυμηθείτε για παράδειγμα πώς η μια δημοφιλής Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, διώχθηκε ποινικά από τον δήμαρχο Φλωρίνης για προσβολή των Ελλήνων της Φλώρινας, που η τηλεπαρουσιάστρια είπε ότι μιλάνε … σλαβική γλώσσα ή την άλλη γραφική τηλεπαρουσιάστρια, η οποία, παρουσιάζοντας τον διαγωνισμό τραγουδιού της «Γιουροβίζιον», ονόμασε το κράτος των Σκοπίων … «Μακεδονία»!
Είναι οι ίδιοι οι επιχειρηματίες (επαναλαμβάνω: όχι όλοι), οι οποίοι φθάνουν στο σημείο να αγοράζουν ολόκληρες ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες, τις βαπτίζουν με ξενικούς τίτλους, αναμιγνύουν Έλληνες με ξένους παίκτες και ιδίως Αφρικανούς, αφού στην συντριπτική τους πλειονότητα είναι μουσουλμάνοι, ή βάζουν διαφημίσεις με ξένες εταιρίες ακόμη και μέσα στα δάπεδα των γηπέδων (όπως του μπάσκετ), ώστε ο εκφυλισμός παντός ελληνιστικού στοιχείου (π.χ. γλώσσα) να είναι γεγονός!
Η επιχείρηση «εξισλαμισμός των Ελλήνων» στο όνομα μιας δήθεν «ελληνοτουρκικής» ή άλλης «φιλίας» είναι ακόμη στην αρχή…
Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι, στην προσπάθεια τους να θησαυρίσουν με τα διάφορα παιχνίδια που παίζονται στην σκακιέρα της διεθνούς πολιτικής σκηνής, με τις ανακατατάξεις στον βαλκανικό χώρο και την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών αποθεμάτων του Αιγαίου, της Θράκης ή αλλού, κάνουν ό,τι μπορούν για να αποκοιμίσουν τον κόσμο, να τον αποπροσανατολίσουν και ει δυνατόν να του αποστερήσουν τη δυνατότητα αντίστασης στα εθνικά, θρησκευτικά ή πολιτιστικά θέματα (πατρίδα, θρησκεία, γλώσσα, ιστορία κλπ)..
Αυτός και ο λόγος, λοιπόν, που εδώ και δεκαετίες οι επιχειρηματίες αυτοί χρησιμοποιούν ως κύρια προπαγανδιστικά μέσα τον Κινηματογράφο, τη Μουσική και την Τηλεόραση.
Στα τρία προηγούμενα άρθρα μας αναφέραμε πολλά παραδείγματα. Υπάρχουν και δεκάδες άλλα που χρησιμοποιούν οι επιχειρηματίες στο χώρο του Θεάματος-Ακροάματος.
Θυμηθείτε για παράδειγμα τι έγινε πριν λίγα χρόνια με την διαβόητη συναυλία που ήθελαν να κάνει ο Σάκης Ρουβάς στην Κύπρο με έναν Τούρκο συνάδελφό του την ημέρα της επετείου της ποντιακής γενοκτονίας (!), την χρησιμοποίηση της δημοφιλούς (και άδολης, ασφαλώς) Ελληνίδας τραγουδίστριας, Άντζελας Δημητρίου, όπου την έβαλαν να φιλάει την ελληνική, αλλά και την τουρκική σημαία και τόσα άλλα.
Αλλά και στην τηλεόραση δεν παίζονται μικρότερα παιχνίδια, μερικές φορές (και πρέπει να το αναγνωρίσουμε) ίσως χωρίς την έγκριση ή γνώση των επιχειρηματιών-καναλαρχών, που βάζουν ανθρώπους άσχετους με το αντικείμενο που διαπραγματεύονται και μάλιστα σε ευαίσθητα θέματα, όπως τα εθνικά
Θυμηθείτε για παράδειγμα πώς η μια δημοφιλής Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, διώχθηκε ποινικά από τον δήμαρχο Φλωρίνης για προσβολή των Ελλήνων της Φλώρινας, που η τηλεπαρουσιάστρια είπε ότι μιλάνε … σλαβική γλώσσα ή την άλλη γραφική τηλεπαρουσιάστρια, η οποία, παρουσιάζοντας τον διαγωνισμό τραγουδιού της «Γιουροβίζιον», ονόμασε το κράτος των Σκοπίων … «Μακεδονία»!
Είναι οι ίδιοι οι επιχειρηματίες (επαναλαμβάνω: όχι όλοι), οι οποίοι φθάνουν στο σημείο να αγοράζουν ολόκληρες ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες, τις βαπτίζουν με ξενικούς τίτλους, αναμιγνύουν Έλληνες με ξένους παίκτες και ιδίως Αφρικανούς, αφού στην συντριπτική τους πλειονότητα είναι μουσουλμάνοι, ή βάζουν διαφημίσεις με ξένες εταιρίες ακόμη και μέσα στα δάπεδα των γηπέδων (όπως του μπάσκετ), ώστε ο εκφυλισμός παντός ελληνιστικού στοιχείου (π.χ. γλώσσα) να είναι γεγονός!
Η επιχείρηση «εξισλαμισμός των Ελλήνων» στο όνομα μιας δήθεν «ελληνοτουρκικής» ή άλλης «φιλίας» είναι ακόμη στην αρχή…
Αλβανός και ο … Κολοκοτρώνης;
Μόνο για αστείο μπορεί να το εκλάβει κανείς, αλλά τα δημοσιεύματα υπάρχουν. Ας διαβάσουμε, όμως ένα κείμενο, που αλιεύσαμε μέσα στο διαδίκτυο και θα επανέλθουμε:
«Ανώνυμος είπε...»
«Ανώνυμε, 12.38... Ωραίος αν και προβλέψιμος ο συγκαταβατικός σου λόγος, αλλά η διαστρέβλωση ιστορικών ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ και όχι απόψεων δεν μεταφράζεται σε ορθολογική αντιμετώπιση της ιστορίας... Εκτός από τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, υπάρχουν σωρό άλλα απομνημονεύματα ηρώων και αγωνιστών της περιόδου για όλους εσάς που αντιμετωπίζετε "ορθολογικά" , και θέλετε να έχετε (καμώνεστε τουλάχιστον ότι έχετε) μία σφαιρική άποψη της ιστορίας.Αλλά κάνουν τζιζ και τα φοβάστε.... Και καλό θα ήταν αυτά που "όλοι λίγο έως πολύ γνώριζαν" να τολμήσετε να τα ισχυριστείτε σε άτομα ακόμη και ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ θέσης, στάσης και άποψης, που, εν τούτοις, ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ τι επιχειρεί η βερεμοτατσοπουλεϊκή και σορική άποψη της ιστορίας και απορούν γιατί δεν δίνετε βήμα ΚΑΙ σ' αυτούς παρά αρέσκεστε στο να ξεδιπλώνετε το παραλογητό σας (δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τον ακριβή όρο όπως αρθρώθηκε) εκμεταλλευόμενοι μερίδα αδαών....
Και το ότι ο Κολοκοτρώνης φορούσε φουστανέλα που ήταν αλβανικό ένδυμα δεν τον κάνει αλβανο... Οι Οθωμανοί είχαν καταπνίξει κάθε ελληνικό στοιχείο και επέβαλαν τον αλβανισμό και τον οθωμανισμό σε κάθε στοιχείο της ελληνικής καθημερινότητας και κουλτούρας... Δεν είναι μόνο η εκκλησία, για την οποία τόσο κόπτεστε...Οι Οθωμανοί ήταν κατακτητές από όποια πλευρά και αν το πιάσεις...Κι ήταν κατακτητές για τους Άραβες, τους Αρμένιους και για τόσους άλλους λαούς που διαρκώς ξεσηκώνονταν ανά τους αιώνες εναντίον τους... Άντε διότι θα απωλέσουμε και τα ελάχιστα μόρια λογικής που μας έχουν απομείνει με αυτά που διαβάζουμε και ακούμε και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια από το γκροτέσκο συμπίλημα αριστεροαμερικανοδεξιών πεποιθήσεων...
Α, αυτά που συστήνετε, καλύτερα πρώτα να τα πράξετε οι ίδιοι....» (1)
Άλλο Αλβανός και άλλο Αρβανίτης
Πρώτα-πρώτα να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: Άλλο Αλβανός και άλλο Αρβανίτης. Εάν ο Αρβανίτης ήταν Αλβανός οι Αλβανοί θα λεγόντουσαν Αρβανίτες! Είναι ό,τι ακριβώς λέμε και για τους Αιγυπτίους σε σχέση με τους Αιγυπτιώτες.
Αιγύπτιος, αν και η λέξη είναι ελληνική, είναι ο κάτοικος τής Αιγύπτου ή αυτός που κατάγεται από αυτήν (2).
Αιγυπτιώτης, επειδή θέσαμε το θέμα, είναι αυτός που κατοικεί μόνιμα στην Αίγυπτο, χωρίς να κατάγεται από αυτήν. Είναι ο ξένος γεννημένος στην Αίγυπτο.
Πόσες φορές δεν αποκαλούμε ομοεθνείς μας στην Αίγυπτο, όπως αυτοί που ζούνε –για παράδειγμα- στην Αλεξάνδρεια: «οι Αιγυπτιώτες Έλληνες»;
Αιγύπτιος, αν και η λέξη είναι ελληνική, είναι ο κάτοικος τής Αιγύπτου ή αυτός που κατάγεται από αυτήν (2).
Αιγυπτιώτης, επειδή θέσαμε το θέμα, είναι αυτός που κατοικεί μόνιμα στην Αίγυπτο, χωρίς να κατάγεται από αυτήν. Είναι ο ξένος γεννημένος στην Αίγυπτο.
Πόσες φορές δεν αποκαλούμε ομοεθνείς μας στην Αίγυπτο, όπως αυτοί που ζούνε –για παράδειγμα- στην Αλεξάνδρεια: «οι Αιγυπτιώτες Έλληνες»;
Ο Αλβανός, λοιπόν, είναι άλλο πράγμα. Όποιο εγκυκλοπαιδικό λεξικό και αν ανοίξεις θα διαβάσεις:
«Αλβανόςο (Μ Aλβαν;oς) (Ν θηλ. -ίδα)· ο κάτοικος τής Αλβανίας ή όποιος κατάγεται από εκεί. [
ΠΑΡ. (νεοελλ.) αλβανίζω, αλβανικός, αλβανόπουλο.
ΣΥΝΘ. (νεοελλ.) αλβανόγλωσσος, αλβανοελληνικός, αλβανομαθής, αλβανόπαις, αλβανόφιλος, αλβανόφωνος].» (3)
ΠΑΡ. (νεοελλ.) αλβανίζω, αλβανικός, αλβανόπουλο.
ΣΥΝΘ. (νεοελλ.) αλβανόγλωσσος, αλβανοελληνικός, αλβανομαθής, αλβανόπαις, αλβανόφιλος, αλβανόφωνος].» (3)
Βλέπετε πουθενά τον όρος Αρβανίτης; Πουθενά! Αφήστε που οι ίδιοι οι Αρβανίτες οι οποίοι ζουν, για παράδειγμα, στο Λιόπεσι, στην Παιανία, στον Ασπρόπυργο, στο Μαρκόπουλο και αλλού, αν πας και τους αποκαλέσεις «Αλβανούς» θα κινδυνεύσει η ζωή σου αφού οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι είναι Έλληνες και μάλιστα «πιο Έλληνες από μας»!
Πέραν αυτών υπάρχει μία πλειάδα αρχαίων ιστορικών, που κάνουν διάκριση από τα χρόνια εκείνα μεταξύ Ιλλυριών (ένα φύλο πολύ συγγενικό με τους Έλληνες), τους Αρβανίτες (που αναφέρει για πρώτη φορά η Άννα η Κομνηνή) και τους Αλβανούς που ήσαν άλλο φύλο το οποίο ζούσε περί την Κασπίαν και τον Καύκασο! Εξυπακούεται ότι στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε εκτενώς και με πολλά ιστορικά ντοκουμέντα λίαν προσεχώς.
Αλβανική ήταν η φουστανέλα που φορούσε ο Κολοκοτρώνης ή μήπως αρχαία ελληνική;
Επειδή, όπως είπαμε στην αρχή, το θέμα με την καταγωγή του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη ότι δήθεν ήταν … Αλβανός λόγω της φουστανέλας που φορούσε, έχουμε να πούμε τούτα τα λόγια:
Ο θρυλικός «Γέρος του Μοριά» δεν φορούσε αλβανική, αλλά αρχαία ελληνική ενδυμασία, αφού η φουστανέλα του ήταν απομίμηση του αρχαίου ελληνικού χιτώνα ή της αρχαίας ελληνικής χλαμύδας.
Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε δύο εικόνες από σύγχρονο οίκο μόδας (4), ο οποίος μας δείχνει πώς ακριβώς ήταν ο χιτώνας και η χλαμύδα, ενώ στη θέση της λεζάντας βάζουμε εκείνα τα οποία λέει το λεξικό του Παπύρου για τον χιτώνα και τη χλαμύδα:
Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε δύο εικόνες από σύγχρονο οίκο μόδας (4), ο οποίος μας δείχνει πώς ακριβώς ήταν ο χιτώνας και η χλαμύδα, ενώ στη θέση της λεζάντας βάζουμε εκείνα τα οποία λέει το λεξικό του Παπύρου για τον χιτώνα και τη χλαμύδα:
χιτώνας
ο / χιτών, -ώνος, ΝΜΑ• 1. (στην αρχαιότητα) στενό και ποδήρες ένδυμα, συνήθως χωρίς μανίκια, αποτελούμενο από ορθογώνιο κομμάτι ύφασμα, το οποίο τυλιγόταν κατάσαρκα με πτυχώσεις και συναπτόταν με πόρπες η με περόνες πάνω από τους ώμους και το οποίο φορούσαν αρχικά μόνον οι άνδρες, αλλά αργότερα και οι γυναίκες (α. «ιωνικός χιτώνας»• ποδήρης και χειριδωτός χιτώνας από λινό ύφασμα• β. «δωρικός χιτώνας»• μάλλινος τετραγωνοειδής χιτώνας, με η χωρίς μανίκια, ο οποίος μόλις κάλυπτε τα γόνατα• γ. «μαλακόν δ' έκδυνε χιτώνα», Ομ.Οδ.)• 2. (γενικά) πουκάμισο• 3. (μτφ.) κάθε είδους κάλυμμα η περίβλημα (α. «οι χιτώνες της Γης»• τα ομόκεντρα στρώματα της Γης• β. «τον έσχατον της φιλοτιμίας χιτώνα αποδύσασθαι», Iουλ.)• 4. (ανατ.) κάθε υμενώδης σχηματισμός που περιβάλλει ένα όργανο, συμμετέχοντας στη συγκρότηση του τοιχώματός του (α. «χοριοειδής χιτώνας»• β. «αμφιβληστροειδής χιτώνας»• γ. «τον έσχατον χιτώνα της καρδίας», Αριστοτ.)• 5. (φρ.) «άγιος χιτώνας» και «άγιος χιτών»• (εκκλ.) ο χιτώνας του Χριστού, τον οποίο, λίγο πριν από τη σταύρωση, αφαίρεσαν οι στρατιώτες του Πιλάτου και έριξαν κλήρο για το ποιος θα τον κερδίσει• || (νεοελλ.) 1. (ζωολ.) αντιπροσωπευτικό γένος και κοινή ονομασία των αμφίνευρων μαλακίων• 2. (βοτ.) α) γένος ποωδών φυτών• β) ονομασία καθενός από τα δύο περιβλήματα του σπερματικού πυρήνα, τα οποία περιβάλλουν και καλύπτουν μερικώς τον σπερματικό πυρήνα στη σπερμοβλάστη• 3. (φρ.) «Χιτών ο χνοώδης»• (βοτ.) λόγια ονομασία είδους φυτών της οικογένειας καρυοφυλλίδες• || (μσν.-αρχ.) (γενικά) ένδυμα, ρούχο• || (αρχ.) 1. θώρακας από δέρμα, καλυμμένος με λεπίδες η μεταλλικούς κρίκους («ρήξεν δε οι αμφί χιτώνα χάλκεον», Ομ. Ιλ.)• 2. το πάνω μέρος του σανδαλιού, που κάλυπτε το πόδι• 3. το δέρμα του φιδιού• 4. το περίβλημα του αβγού («του ωού oι χιτώνες οι περιέχοντες», Αριστοτ.)• 5. αλιευτικό δίχτυ• 6. ο ιστός της αράχνης• 7. (στον πληθ.) oι χιτώνες• οι φλοιοί σπόρων και βολβοειδών ριζών. [ΕΤΥΜΟΛ. Δάνεια λ., σημιτικής προέλευσης, η οποία εισήλθε στην Ελληνική, πιθανότατα μέσω της Φοινικικής (πρβλ. φοινικικό ktn «χιτώνας από λινό ύφασμα»). Η λ. απαντά και στη Μυκηναϊκή σε τ. πτώσεων kito, kitone, kitona, kitopi, καθώς και ως β' συνθετικό στον τ. epi-kitonija. Εκτός από τον τ. χιτών, η λ. εμφανίζει και τις μορφές κιθών (με μετάθεση της δασύτητας) και κιτών, χιθών (από συμφυρμό των τ. χιτών και κιθών). ΠΑΡ. χιτώνιο(ν), χιτωνίσκος• (αρχ.) χιτωνάριον, χιτωνία• (αρχ.-μσν.) χιτωνίζω. ΣΥΝΘ. (Α' συνθετικό) χιτωνοφόρος• (αρχ.-μσν.) χιτωνοπώλης• (νεοελλ.) χιτωνοειδής. (Β' συνθετικό) μελανοχίτων(ας), φαιοχίτων(ας)• (αρχ.) αβροχίτων, αδετοχίτων, αμιτροχίτων, αστροχίτων, αχίτων, δερματοχίτων, διχίτων (διχίτωνος), ελκεχίτων, θηλυχίτων, κηροχίτων, κισσοχίτων, κυανοχίτων, λευκοχίτωνος, λινοχίτων, λυσιχίτων, μιτροχίτων, μονοχίτων, νεβροχίτων, ξανθοχίτων, οινοχίτων, οιοχίτων, πολυχίτων, προβατοχίτων, ρυσοχίτων, σιδηροχίτων, τετραχίτων, τοξοχίτων, υγροχίτων, υποχίτων, χαλκοχίτων, χρυσοχίτων• (νεοελλ.) ερυθροχίτων]. (5)
ο / χιτών, -ώνος, ΝΜΑ• 1. (στην αρχαιότητα) στενό και ποδήρες ένδυμα, συνήθως χωρίς μανίκια, αποτελούμενο από ορθογώνιο κομμάτι ύφασμα, το οποίο τυλιγόταν κατάσαρκα με πτυχώσεις και συναπτόταν με πόρπες η με περόνες πάνω από τους ώμους και το οποίο φορούσαν αρχικά μόνον οι άνδρες, αλλά αργότερα και οι γυναίκες (α. «ιωνικός χιτώνας»• ποδήρης και χειριδωτός χιτώνας από λινό ύφασμα• β. «δωρικός χιτώνας»• μάλλινος τετραγωνοειδής χιτώνας, με η χωρίς μανίκια, ο οποίος μόλις κάλυπτε τα γόνατα• γ. «μαλακόν δ' έκδυνε χιτώνα», Ομ.Οδ.)• 2. (γενικά) πουκάμισο• 3. (μτφ.) κάθε είδους κάλυμμα η περίβλημα (α. «οι χιτώνες της Γης»• τα ομόκεντρα στρώματα της Γης• β. «τον έσχατον της φιλοτιμίας χιτώνα αποδύσασθαι», Iουλ.)• 4. (ανατ.) κάθε υμενώδης σχηματισμός που περιβάλλει ένα όργανο, συμμετέχοντας στη συγκρότηση του τοιχώματός του (α. «χοριοειδής χιτώνας»• β. «αμφιβληστροειδής χιτώνας»• γ. «τον έσχατον χιτώνα της καρδίας», Αριστοτ.)• 5. (φρ.) «άγιος χιτώνας» και «άγιος χιτών»• (εκκλ.) ο χιτώνας του Χριστού, τον οποίο, λίγο πριν από τη σταύρωση, αφαίρεσαν οι στρατιώτες του Πιλάτου και έριξαν κλήρο για το ποιος θα τον κερδίσει• || (νεοελλ.) 1. (ζωολ.) αντιπροσωπευτικό γένος και κοινή ονομασία των αμφίνευρων μαλακίων• 2. (βοτ.) α) γένος ποωδών φυτών• β) ονομασία καθενός από τα δύο περιβλήματα του σπερματικού πυρήνα, τα οποία περιβάλλουν και καλύπτουν μερικώς τον σπερματικό πυρήνα στη σπερμοβλάστη• 3. (φρ.) «Χιτών ο χνοώδης»• (βοτ.) λόγια ονομασία είδους φυτών της οικογένειας καρυοφυλλίδες• || (μσν.-αρχ.) (γενικά) ένδυμα, ρούχο• || (αρχ.) 1. θώρακας από δέρμα, καλυμμένος με λεπίδες η μεταλλικούς κρίκους («ρήξεν δε οι αμφί χιτώνα χάλκεον», Ομ. Ιλ.)• 2. το πάνω μέρος του σανδαλιού, που κάλυπτε το πόδι• 3. το δέρμα του φιδιού• 4. το περίβλημα του αβγού («του ωού oι χιτώνες οι περιέχοντες», Αριστοτ.)• 5. αλιευτικό δίχτυ• 6. ο ιστός της αράχνης• 7. (στον πληθ.) oι χιτώνες• οι φλοιοί σπόρων και βολβοειδών ριζών. [ΕΤΥΜΟΛ. Δάνεια λ., σημιτικής προέλευσης, η οποία εισήλθε στην Ελληνική, πιθανότατα μέσω της Φοινικικής (πρβλ. φοινικικό ktn «χιτώνας από λινό ύφασμα»). Η λ. απαντά και στη Μυκηναϊκή σε τ. πτώσεων kito, kitone, kitona, kitopi, καθώς και ως β' συνθετικό στον τ. epi-kitonija. Εκτός από τον τ. χιτών, η λ. εμφανίζει και τις μορφές κιθών (με μετάθεση της δασύτητας) και κιτών, χιθών (από συμφυρμό των τ. χιτών και κιθών). ΠΑΡ. χιτώνιο(ν), χιτωνίσκος• (αρχ.) χιτωνάριον, χιτωνία• (αρχ.-μσν.) χιτωνίζω. ΣΥΝΘ. (Α' συνθετικό) χιτωνοφόρος• (αρχ.-μσν.) χιτωνοπώλης• (νεοελλ.) χιτωνοειδής. (Β' συνθετικό) μελανοχίτων(ας), φαιοχίτων(ας)• (αρχ.) αβροχίτων, αδετοχίτων, αμιτροχίτων, αστροχίτων, αχίτων, δερματοχίτων, διχίτων (διχίτωνος), ελκεχίτων, θηλυχίτων, κηροχίτων, κισσοχίτων, κυανοχίτων, λευκοχίτωνος, λινοχίτων, λυσιχίτων, μιτροχίτων, μονοχίτων, νεβροχίτων, ξανθοχίτων, οινοχίτων, οιοχίτων, πολυχίτων, προβατοχίτων, ρυσοχίτων, σιδηροχίτων, τετραχίτων, τοξοχίτων, υγροχίτων, υποχίτων, χαλκοχίτων, χρυσοχίτων• (νεοελλ.) ερυθροχίτων]. (5)
χλαμύδα
η / χλαμύς, -ύδος, ΝΜΑ, και λόγιος τ. χλαμύς Ν• (στην αρχαιότητα) βραχύς τριγωνοειδής μανδύας των εφήβων, των στρατιωτών και των ιππέων, του οποίου τα δύο άκρα ενώνονταν μπροστά στον λαιμό με πόρπη («χλαμύδα ενήπται Θετταλικόν τρόπον», Φιλόστρ.)• || (νεοελλ.) (ζωολ.) (στον λόγιο τ.) γένος δίθυρων μαλακίων• || (αρχ.) 1. (ειδικά) α) ο μανδύας του κήρυκα• β) ο μανδύας του στρατηγού («αναλαμβάνων την χλαμύδα, οπότε μέλλοι στρατηγείν», Πλουτ.)• γ) ο βασιλικός μανδύας («και εκδύσαντες αυτόν περιέθηκαν αυτώ χλαμύδα κόκκινην», ΚΔ)• 2. (σπαν.) ένδυμα κατοίκων των πόλεων. [ΕΤΥΜΟΛ. Βλ. λ. χλαίνα]. (6)
η / χλαμύς, -ύδος, ΝΜΑ, και λόγιος τ. χλαμύς Ν• (στην αρχαιότητα) βραχύς τριγωνοειδής μανδύας των εφήβων, των στρατιωτών και των ιππέων, του οποίου τα δύο άκρα ενώνονταν μπροστά στον λαιμό με πόρπη («χλαμύδα ενήπται Θετταλικόν τρόπον», Φιλόστρ.)• || (νεοελλ.) (ζωολ.) (στον λόγιο τ.) γένος δίθυρων μαλακίων• || (αρχ.) 1. (ειδικά) α) ο μανδύας του κήρυκα• β) ο μανδύας του στρατηγού («αναλαμβάνων την χλαμύδα, οπότε μέλλοι στρατηγείν», Πλουτ.)• γ) ο βασιλικός μανδύας («και εκδύσαντες αυτόν περιέθηκαν αυτώ χλαμύδα κόκκινην», ΚΔ)• 2. (σπαν.) ένδυμα κατοίκων των πόλεων. [ΕΤΥΜΟΛ. Βλ. λ. χλαίνα]. (6)
Αυτά προς το παρόν και αύριο θα επανέλθουμε με ένα άλλο θέμα για το «1821».
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1. http://www.romioi.com/2011/01/1821.html
2. Αιγύπτιος-ια και -ία (Α Αιγύπτιος, -ιον)· (ως ουσ.) κάτοικος τής Αιγύπτου ή αυτός που κατάγεται από αυτήν· || (νεοελλ.) προσωνυμία τών Κοπτών*· || (αρχ.) 1. (ως επίθ.) αιγυπτιακός· 2. ως κύριο ανδρικό όνομα, η λ. Αιγύπτιος απαντά ήδη στη Μυκηναϊκή με τύπο ai-ku-pi-ti-jo. [ΕΤΥΜΟΛ. < Αίγυπτος. ΠΑΡ. (αρχ.) αιγυπτιάζω, αιγυπτιστί, αιγυπτιώ, αιγυπτιώδης. ΣΥΝΘ. (νεοελλ.) αιγυπτιοδίφης, αιγυπτιολόγος].
3. Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
4. http://www.kontouzoglou.com/photos/costumes/342065.
5. Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
6. Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
2. Αιγύπτιος-ια και -ία (Α Αιγύπτιος, -ιον)· (ως ουσ.) κάτοικος τής Αιγύπτου ή αυτός που κατάγεται από αυτήν· || (νεοελλ.) προσωνυμία τών Κοπτών*· || (αρχ.) 1. (ως επίθ.) αιγυπτιακός· 2. ως κύριο ανδρικό όνομα, η λ. Αιγύπτιος απαντά ήδη στη Μυκηναϊκή με τύπο ai-ku-pi-ti-jo. [ΕΤΥΜΟΛ. < Αίγυπτος. ΠΑΡ. (αρχ.) αιγυπτιάζω, αιγυπτιστί, αιγυπτιώ, αιγυπτιώδης. ΣΥΝΘ. (νεοελλ.) αιγυπτιοδίφης, αιγυπτιολόγος].
3. Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
4. http://www.kontouzoglou.com/photos/costumes/342065.
5. Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
6. Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.
Πηγή : Άγγελος Σακκέτος













