ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ, 28.9.2011

Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».

Χειρότερο απ' το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ' τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ' το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν' απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ' αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ' αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου- με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ' εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ' όλα είναι το δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ' αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

 Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ' αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ' αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ' ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

 Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ' αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος.Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν' αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ' αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν' αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ' απολυθούν κάποιοι απ' αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ' αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμενο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι' αυτό θέλω να τελειώνουμε.

Επιλογή : Νίκος Ξ.

 

 

 

 

 

 

 

Κρεμμύδι

 Επιστήμονες έκαναν ερευνες και ανακάλυψαν ότι το κρεμμύδι όταν καθαρίσουμε την εξωτερική στοιβάδα από τις φλούδες του, γίνεται πόλος έλξης για κάθε είδους μικρόβιο αλλά και για τον υιό της γρίπης. Σε πειράματα καθάρισαν ένα ή δύο κρεμμύδια τα τοποθέτησαν σε χώρο με ασθενείς του υιού της γρίπης την άλλη ημέρα κάνανε μικροβιολογικές εξετάσεις στο μαυρισμένο κρεμμύδι, & είχε τον υιό της γρίπης !!! και δεν είχε κολλήσει ένας υγιής οργανισμός. Δηλ την ώρα που θέλει να μετοικήσει ο υιός σε άλλο σώμα ξενιστή, (δηλ σε ένα υγιή άτομο) το έλκει και πηγαίνει στο ...κρεμμύδι. 
  
Aν κάποιος από τους ανθρώπους που μένουμε μαζί, ή τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε (στην εργασία μας)  έχει γρίπη, καθαρίζουμε το εξωτερικό μόνο από ένα ή δύο κρεμμύδια και τα τοποθετούμε στον χώρο. την άλλη μέρα το κρεμμύδι έχει απορροφήσει τον υιό της γρίπης ή το μικρόβιο, μαυρίζει, και σώζει εμάς !!! 
  
Μια κυρία, δεν πολυπίστευε σε αυτό, έπαθε πνευμονία , της είπαν και το δοκίμασε: ένα κρεμμύδι καθαρισμένο, έκοψαν τις δύο άκρες , το πηρουνίσανε και το έβαλε στο κομοδίνο δίπλα της όλο το βράδυ,,, την άλλη μέρα αισθανόταν περίφημα. Σε αντίθεση με το κρεμμύδι που είχε τα μαύρα του χάλια !!!

Επιλογή : ΚΒ

Πρθ: Ο.Α.Ε.Δ. ... Δεν είναι πλάκα...

Για όσους θεωρούν πως ακόμη και ''τωρα'', είμαστε όλοι ίσιοι!.

Για όσους νομίζουν, πως έχουν σταματήσει τα ''βολεματα''!.

Για όσους έχουν την εντύπωση πως έχουμε συνειδητοποιήσει ''όλοι'' σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε!.

 

 

Αν μπορεί κάποιος να το στείλει σε αυτές τις υπηρεσίες, ...να ενημερωθούν για την κατάντια αυτή...

 

 

 

 

O κύριος Ηλίας Κικίλιας, είναι Διοικητής του Ο.Α.Ε.Δ.

Του Οργανισμού που συστάθηκε για να βοηθάει τους Έλληνες ανέργους να βρουν απασχόληση.
Σύμφωνα με το βιογραφικό του κατέχει διάφορες διοικητικές θέσεις σε θυγατρικές του Ο.Α.Ε.Δ. από το 1999 καιεντεύθεν.
Είναι προσωπικός φίλος και σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου αποτελώντας μαζί με τον πρόεδρο του ΙΣΤΑΜΕκαι βουλευτή Επικρατείας Η. Μόσιαλο τη νέα φουρνιά «των συνομιλητών του Γιώργου».

Ο κ.Κικίλιας έχει μια σύζυγο: την Αναστασία Χάραρη του Ιωάννη.
Η σύζυγός του έχει μια αδερφή: την Βασιλική Χάραρη του Ιωάννη.
Με το ΦΕΚ Γ' 460/7-6-2010, διορίζεται η κουνιάδα του, ως Γραμματέας του:



Η κουνιάδα λοιπόν τακτοποιήθηκε, ως Γραμματέας του γαμπρού της Διοικητή του ΟΑΕΔ.

Πάμε στη σύζυγο Αναστασία τώρα:

Η κυρία Αναστασία Χάραρη, υπηρετούσε με σύμβαση ιδιωτικού  δικαίου αορίστου χρόνου, στη θυγατρική του ΟΑΕΔ"Παρατηρητήριο Απασχόλησης Ερευνητική Α.Ε. (ΠΑΕΠΑ.Ε.).

Με το ΦΕΚ Γ' 1303/31-12-2010 (την τελευταία ημέρα του χρόνου, ανάμεσα στις γιορτές), η σύζυγος του Διοικητή,μετατάχθηκε στον ΟΑΕΔ, σε θέση "μόνιμου προσωπικού κλάδου ΠΕ Διοικητικού-Οικονομικού"



Γιατί όμως έγινε η μετάταξη στον ΟΑΕΔ, από το "Παρατητηρήριο Α.Ε.";

Μα, γιατί απλούστατα το "παρατηρητήριο" είναι ανάμεσα στους 151 φορείς, οι οποίοι θα βγάλουν το προσωπικότους σε εργασιακή εφεδρεία ! Και προηγούνται οι εργαζόμενοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στηναπόλυση !

Ιδού η εγκύκλιος της εργασιακής εφεδρείας (http://www.tovima.gr/files/1/2011/09/12/efedreia12.pdf):



Η σύζυγος λοιπόν του Διοικητή του ΟΑΕΔ, μετατάχθηκε από τον φορέα που θα θέσει σε εφεδρεία, υπαλλήλους του,ώστε να μην έχει ...το άγχος.

Όμως η υπόθεση δεν σταματάει εκεί !...
Με το ΦΕΚ Γ´297/2-5-2011, η κ.Χάραρη μετατάσσεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο, όπου οι αμοιβές είναι σημαντικάμεγαλύτερες από κάθε άλλη υπηρεσία του δημοσίου.



Νομίζετε ότι οι "αλλαγές σαν τα πουκάμισα", που με χαρακτηριστικά ευκολία πετυχαίνουν φίλοι της οικογένειαςΠαπανδρέου, τελείωσαν, γελιέστε !

Με νεώτερη απόφαση του Γ.Κουτρουμάνη κι αφού οι αλλαγές εκνεύρισαν την Υπουργό Λούκα Κατσέλη, βγαίνει τοΦΕΚ Γ' 571/17-8-2011, που ακυρώνει τη μετάταξη, της μετάταξης, ω μετάταξη...



Όμορφος κόσμος ηθικός, Πασοκικά πλασμένος.

Τσιφλίκι ολίγων το Δημόσιο, οι οποίοι ολίγοι κατηγορούν μέρα-νύχτα τους δημοσίους υπαλλήλους, ως άχρηστους, πλεονάζοντες, αντιπαραγωγικούς, αιτία του υπέρογκου χρέους, αλλά όλοι, τις γυναίκες, κουνιάδες, κουμπάρες καικόρες, στην αγκαλιά του Δημοσίου τις βολεύουν.

Γιατί άραγε οι υπέρμαχοι του "μικρού και όχι σπάταλου κράτους" βολεύουν τους συγγενείς τους στο Δημόσιο;
Γιατί δεν τους αφήνουν να παλέψουν, όπως όλοι μας στον ιδιωτικό τομέα;
Γιατί κάποιοι που υπηρετούν δεκαετίες σε παραμεθόρια ή μακρινά από το σπίτι τους μέρη, δεν καταφέρνουν ναπάρουν μια απόσπαση ή μετάταξη και την ίδια ώρα οι εκλεκτοί της νομενκλατούρας που κατσικώθηκε στο σβέρκοτων Ελλήνων (με ευθύνη τους!), διαλέγουν υπηρεσίες και αλλάζουν όποτε γουστάρουν φορείς και εργασιακή σχέση;

Γιατί; Γιατί; Γιατί; ...

ΕΠΙΛΟΓΉ : ΑΛΕΞ.Π.