Ψάχνουν τους κλέφτες, αθωώνουν τους πλούσιους της Βουλής

29/04/2011

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Η απογοητευτική κατάσταση που παρουσίασε χθες η Βουλή, κατά την συζήτηση για την σύσταση (άλλης μιας) Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που θα διενεργήσει (άλλη μια) προκαταρκτική εξέταση για την υπόθεση των υποβρυχίων (που έγερναν και τώρα δεν γέρνουν πια) έχει και μια επιπλέον θλιβερή πτυχή.

Σχεδόν όλοι όσοι μίλησαν, έκαναν και έναν πρόλογο σχετικά με το πώς πρέπει να ελέγχονται τα «πόθεν έσχες», ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτικών δεν προέρχονται από άνομες δραστηριότητες – δηλαδή από μίζες.

Επί του προκειμένου έχουν ακουστεί κατά καιρούς (και χθες) τα πάντα: Να δημοσιοποιούνται τα «πόθεν έσχες» στο διαδίκτυο. Να γίνει έλεγχος της περιουσιακής και οικονομικής κατάστασης όλων και οι μεταβολές αυτών στα τελευταία σαράντα σχεδόν χρόνια. Να ανοίγουν λογαριασμοί. Να χτυπήσουμε κάτω σαν χταπόδια τις off-shore. Να δημεύονται περιουσίες με συνοπτικές διαδικασίες. Να γίνεται πραγματικός έλεγχος του «πόθεν» και όχι απλώς να καταγράφεται το «έσχες». Να γίνεται έλεγχος από ανεξάρτητη επιτροπή με την συμμετοχή δικαστών. Και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

Προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα έχει αποδεχθεί πως υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν στο μέλλον πολιτικοί προδότες, πολιτικοί που παίρνουν μίζες σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, αλλά ακόμη δεν έχει βρει τον τρόπο να εντοπίσει και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους κλέφτες.

Προκαλεί επίσης αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι σε μια δημόσια συζήτηση μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής, υπήρξαν μέλη της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας που συνέδεσαν τις μίζες με το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεών μας, εμφανίζοντας (για λόγους δικής τους αυτοπροβολής; ανοησίας; άγνοιας κινδύνου;) έναν στρατό που θα μπορούσε να ηττηθεί αύριο το πρωί!

Προκαλεί τέλος αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι άλλοι τους σιγοντάρισαν, περίπου λέγοντας από το βήμα της Βουλής πως «έτσι είναι, αλλά μην τα λέτε, διότι μας ακούνε οι Τούρκοι»!

Λόγια, λόγια, λόγια. Εκθέσεις ιδεών και εξυπνακισμοί. Αυτοπροβολή σε βάρος της χώρας που μαστίζεται από την οικονομική κρίση και υποχρεώνεται να περιορίσει τις αμυντικές της δαπάνες χωρίς να πληγεί το αξιόμαχο των δυνάμεών της.

Ένα πράγμα δεν μας είπαν χθες: Γιατί χρειάζεται να κατατίθενται κάθε χρόνο στη Βουλή σελίδες ολόκληρες με περιουσιακά στοιχεία; Για ποιο λόγο έχουμε την πιο πλούσια Βουλή του κόσμου (για να μνημονεύσω και το ερώτημα που δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει ο Χρήστος Πασαλάρης); Τι τα χρειάζονται όλα αυτά; Πώς γίνεται ο λαός να πένεται και οι εκπρόσωποί του να είναι πάμπλουτοι; Υπάρχει σήμερα πολιτικός που θα «πεθάνει στην ψάθα»;

Με λίγα λόγια, έχουν μπει πάλι αντίθετα οι πόλοι: Αντί να αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο οι πολιτικοί μας έχουν τόσο μεγάλη εξάρτηση από τα υλικά αγαθά – και να τους κρίνουμε με βάση αυτήν την βουλιμία τους – ψάχνουμε να βρούμε αν νομίμως απέκτησαν αυτά τα αγαθά.

Άντε και τα απέκτησαν νομίμως – με κληρονομιές, με δάνεια, με επιτυχείς επαγγελματικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Εκεί είναι το θέμα;

Έχουν οδηγήσει την χώρα στην εξαθλίωση και στον εξανδραποδισμό και πρέπει να αποδεχθούμε πως ήσαν ικανοί να αυξήσουν τις προσωπικές τους περιουσίες, αλλά ανίκανοι να διαχειριστούν το κράτος, το οποίο έριξαν στα βράχια;

Δεν είναι ύποπτο αυτό; Διχασμένες προσωπικότητες μας κυβερνούν; Δεν προλαβαίνουν να σώσουν το κράτος επειδή ασχολούνται με την διόγκωση της δικής τους προσωπικής περιουσίας; Περνούν τον καιρό τους παίρνοντας δάνεια (αλήθεια γιατί τους τα δίνουν με τόση ευκολία;) και κάνοντας αγορές; Βρίσκουν χρόνο γι’ αυτό, αλλά όχι για να ασχοληθούν με τις υποθέσεις του κράτους; Κτηματομεσίτες είναι; Θέλουν να αποδείξουν πως είναι αρκετά πλούσιοι από μόνοι τους, οπότε δεν θα χρειασθεί να κλέψουν; Έχουν περισσότερες ανάγκες από τους «κοινούς θνητούς»;

Μήπως θέλουν να μας αποδείξουν ότι επαξίως καταλαμβάνουν τα δημόσια αξιώματα, αφού είναι τόσο ικανοί στην διαχείριση των οικονομικών τους υποθέσεων;

Μα αν οι Έλληνες πολιτικοί διαχειρίζονταν τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας με την ίδια δεξιοτεχνία που διαχειρίστηκαν τα προσωπικά τους οικονομικά και περιουσιακά στοιχεία, τότε δεν θα είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα.

Έχουμε, όμως, πρόβλημα. Επομένως, κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Οπότε, ακόμη και ο έλεγχος του «πόθεν» χάνει την αξία του. Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία του «έσχες». Και το ερώτημα που πρέπει να κυριαρχήσει είναι «γιατί έσχες;». Τι τα χρειάζεσαι όλα αυτά; Είσαι διαφορετικός από τον μέσο Έλληνα που αρκείται να αποκτήσει – με μεγάλο αγώνα – ένα σπίτι και ένα εξοχικό και ένα αυτοκίνητο; Είσαι καλύτερος;

Αλλά στην Ελλάδα δεν ψήφισε ποτέ κανείς με βάση το «έσχες». Λες και θεωρούν όλοι αυτονόητο ότι πρέπει οι πλούσιοι να κάθονται στα έδρανα της Βουλής, ως τρόπαιο της κοινωνικής επιτυχίας τους. Τρέχουν οι φτωχοί, οι μεσαίοι, αυτοί που ιδρώνουν για να εξυπηρετήσουν το δάνειο της πρώτης κατοικίας για να τους επιβραβεύσουν με την ψήφο τους. Δουλικότητα; Σύνδρομο; Κόμπλεξ κατωτερότητας; Άγνωσται οι βουλαί του λαού.

Το «έσχες», λοιπόν. Αυτό είναι το θέμα. Το «πόθεν» δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ. Δεν υπάρχει τόσο ηλίθιος κλέφτης που θα εντάξει σε δήλωση του «πόθεν έσχες» το προϊόν της διαφθοράς του.

Θέλουμε εδώ και τώρα να μάθουμε για ποιο λόγο επιδίδονται σε κούρσα απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Γιατί πουλάνε και αγοράζουν, φουσκώνοντας τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Τελικό ερώτημα: Δέχονται να απαλλαγούν από τις περιουσίες τους, να αποποιηθούν τον πλούτο τους, να εκποιήσουν τα περιττά υπέρ ενός σκοπού – αν έμπαινε αυτός ο όρος προκειμένου να συνεχίσουν να εκπροσωπούν τους φτωχούς και τους μικρομεσαίους;

Τρελό; Ουτοπικό; Εκτός τόπου; Δονκιχωτικό; Σουρεαλιστικό; Πρόταση αιθεροβάμονος;

Συμφωνώ. Και επιστρέφω αμέσως στην πραγματικότητα: Δεν πρόκειται να γίνει τίποτε.

Αλλά και πάλι, γιατί σπεύσατε να με αποπάρετε; Ήδη απαγορεύεται η συμμετοχή πολιτικών και άλλων αξιωματούχων στις off-shore. Θα μου πεις, άντε πιάστους. Αλλά άλλο πράγμα είναι να επιτρέπεται να παίζεις στο Χρηματιστήριο (θυμάστε; Έτσι, με την εσωτερική πληροφόρηση που εξασφάλιζαν λόγω θέσης, χτίστηκαν περιουσίες) και άλλο να απαγορεύεται.

Φυσικά, αυτά έπρεπε να είναι αυτονόητα, να μην χρειάζονται νόμοι. Πολιτική είναι να ασχολείσαι με τη ζωή των άλλων, όχι με την δική σου.

Αλλά αφού πρέπει να είμαστε προσγειωμένοι, ποιον θα έβλαπτε μια διάταξη στο Σύνταγμα που θα απαγορεύει σε όσους μετέχουν του δημόσιου βίου να διατηρούν περιουσίες και τραπεζικούς λογαριασμούς πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο που θα οριστεί αυστηρά; (Συμπεριλαμβανομένων και συζύγων και τέκνων, φυσικά).

Άλλη λύση εκτός από την απαξίωση και την περιφρόνηση του πλούτου δεν υπάρχει.

Πηγή : http://www.elzoni.gr

Ανοιχτή Επιστολή: Και τώρα, τι έχετε να πείτε;

Γράφει ο
Κώστας Λουράντος

Είναι γνωστή η λαϊκή παροιμία που λέει ότι  «ο ψεύτης ο και κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται». Εμείς θα προσθέταμε μαζί με τον ψεύτη και τον κλέφτη, τον συκοφάντη.

Πέρασε ένας μήνας από τις γνωστές πλέον διαβεβαιώσεις του Υπουργού Υγείας ότι ο ΟΠΑΔ θα υλοποιούσε τις υποσχέσεις του περί εξόφλησης των φαρμακοποιών εντός του Απριλίου 2011. Μάλιστα, προσπαθώντας να πείσει και εμάς τους… άπιστους, έθετε θέμα παραίτησης του σε περίπτωση που δεν θα υλοποιούταν οι υποσχέσεις του.

Επιπλέον, ορισμένα ΜΜΕ τοποθετούμενα κι αυτά στην ίδια γραμμή πλεύσης με τον Υπουργό Υγείας, κατηγορούσαν τους φαρμακοποιούς ότι «είναι ανάλγητοι, δεν έχουν τσίπα» και μάλιστα ορισμένοι πρότειναν ως λύση… να πουλήσει ο Φ.Σ.Α. το αυτοκίνητο του κ. Λοβέρδου και να μην ενοχλούν οι φαρμακοποιοί τους ασφαλισμένους, λες και αυτά που χρωστούσε ο ΟΠΑΔ στους φαρμακοποιούς ήταν ακριβώς όσο η αξία του αυτοκινήτου του κ. Λοβέρδου! Αν ίσχυε βέβαια αυτό, θα εγείρονταν άλλα σοβαρότερα θέματα.

Είναι αλήθεια και πέραν πάσης αμφισβήτησης, ότι η Ελλάδα όχι μόνο βρίσκεται σε μια δύσκολη στιγμή της ιστορίας της, αλλά και ότι αυτοί που τη διοικούν εξαρτώνται πλήρως από εξωγενείς παράγοντες, που υπαγορεύουν την πολιτική της οποιαδήποτε κυβέρνησης.

Άλλα έλεγαν όταν ζητούσαν από τον Ελληνικό λαό την ψήφο του και άλλα κάνουν.

Έλεγαν ότι «χρήματα υπάρχουν», αλλά όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, εννοούσαν ότι υπάρχουν χρήματα για να μας πάρουν και όχι για να μας δώσουν.

Έλεγαν ότι δεν πρόκειται να μειωθούν οι συντάξεις ή να πληγούν τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά έκαναν το αντίθετο. Τα ασφαλιστικά ταμεία είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, αφού έχουν απορροφήσει ένα μεγάλο μέρος ομολόγων και αδυνατούν, μην έχοντας ρευστό, να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους (γιατρούς, φαρμακοποιούς, νοσήλια κ.λπ.).

Έλεγαν ότι «μαζί τα φάγαμε» ενοχοποιώντας όλους τους Έλληνες, δίνοντας το δικαίωμα σε εμάς να αναρωτιόμαστε: αφού υπάρχει ένας που ομολογεί ότι «έφαγε» έστω και μαζί με άλλους, γιατί εξακολουθεί να διοικεί στο απυρόβλητο;

Μιλούσαν για ανάπτυξη, ενώ την ίδια στιγμή σχεδίαζαν το πάγωμα της αγοράς, τη διάλυση του εμπορίου, την αύξηση της φορολογίας, τη μείωση των μισθών και των συντάξεων. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος διάνοια για να καταλάβει ότι η ανάπτυξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευημερία ενός λαού και ότι διαλύοντας ένα από τα δύο καταρρέει και το άλλο.

Δεν έλεγαν την αλήθεια, είτε γιατί δεν ήθελαν, είτε γιατί δεν ήξεραν.  Το να μη θέλεις είναι κατανοητό και στο κάτω – κάτω πιο τίμιο από το να μην γνωρίζεις και να διεκδικείς τη διοίκηση μιας χώρας. Το δεύτερο είναι εγκληματικό.

Αυτό το σύστημα επεκτάθηκε δυστυχώς σε όλους τους τομείς και όλους κλάδους, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας, και έχει ως συνέπεια τη μη αναστρέψιμη καθοδική πορεία που όλοι πλέον αντιλαμβάνονται, εκτός από τους διοικούντες.

Στρέφουν λοιπόν τον έναν κλάδο εναντίον του άλλου, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι το μαύρο είναι άσπρο, συκοφαντώντας του πάντες, εμφανίζοντας τους εαυτούς τους ως μαχητές, που προσπαθούν να βγάλουν την Ελλάδα από το τέλμα (που οι ίδιοι την οδήγησαν) και να τη σώσουν…….. από όλους εμάς!

Οποία υποκρισία!

Τα ασφαλιστικά ταμεία δε βούλιαξαν από μόνα τους, οι Έλληνες δεν έχασαν ξαφνικά το χαμόγελο, την αισιοδοξία και την ελπίδα τους. Τα νοσοκομεία δεν διαλύθηκαν εν μία νυκτί. Οι Έλληνες δεν είναι κλεφτές, ούτε τους αρμόζει μια τέτοια αντιμετώπιση.

Δεν υπάρχει ούτε ένας να αναλάβει τις ευθύνες του, υπάρχουν όμως πολλοί (αν όχι όλοι) που θέλουν να διατηρήσουν τις καρέκλες τους.

Και τώρα κύριοι τι έχετε να πείτε;

• Η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, ο ΟΠΑΔ και άλλα ασφαλιστικά ταμεία δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Θα παραιτηθείτε; Δεν σας το ζητάμε διότι αυτό δεν πρόκειται να προσθέσει τίποτα στις άδειες τσέπες μας. Είστε όμως σε θέση να συναισθανθείτε το μέγεθος της υποκρισίας;

• Μας αποστέλλεται από την Εφορία  ο φόρος εισοδήματος, ο οποίος είναι υπερδιπλάσιος από τον περσινό, στη λογική της εισπρακτικής πολιτικής που προαναφέραμε. Ταυτόχρονα πρέπει να πληρώσουμε ΦΠΑ, περαιώσεις, έκτακτες εισφορές κ.λπ. Πως θα γίνει αυτό κύριοι, όταν το ίδιο το Δημόσιο μας οφείλει πολλά περισσότερα; Συμψηφισμό δεν θέλετε, γιατί θέλετε αποκλειστικά και μόνο να εισπράξετε.


• Θα αφουγκραστείτε κάποια στιγμή τις ανάγκες των πολιτών ή θα συνεχίσετε την κατασυκοφάντηση του υγειονομικού κόσμου, προσπαθώντας να καλύψετε τις δικές σας αδυναμίες; Ενδιαφερθήκατε ποτέ για αυτούς, των οποίων παίρνετε τις εισφορές ή απλώς βολευτήκατε αφού βρήκατε τα κορόιδα που πιστώνουν  επ’ αόριστο τους ασφαλισμένους (γιατρούς, φαρμακοποιούς κ.λπ.);

• Θα πάψετε να συκοφαντείτε έναν κλάδο, που όχι μόνο έχει στηρίξει το ασφαλιστικό σύστημα, αλλά έχει βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις το κράτος ολόκληρο πρωτοστατώντας, όχι μόνο στη διαφάνεια με την πλήρη αποδοχή και στήριξη της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, αλλά πιστώνοντας τα περισσότερα ταμεία για σειρά μηνών;

• Θα πάψετε να προσπαθείτε να πλήξετε τον φαρμακευτικό κλάδο, προσπαθώντας να αλλάξετε, εις το όνομα ενός ξένου μνημονίου, έναν ήδη καλά δομημένο ιστό φαρμακείων σε όλη την Ελλάδα, που παρέχουν υπηρεσίας υγείας και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, όπου δεν υπάρχει η στοιχειώδης πρωτοβάθμια περίθαλψη;

Τι έχετε λοιπόν να πείτε;

Πιστεύετε ότι με το να φωνάζετε πιο δυνατά από όλους, θα καταφέρετε να σιωπήσετε τις υπόλοιπες φωνές;

Προφανώς, βλέπετε για πρώτη φορά ότι η λαϊκή εξέγερση είναι ένα πολύ ισχυρό ενδεχόμενο αφού, τα γιουχαΐσματα και τα γιαουρτώματα κατά των πολιτικών, καθώς και τα κρούσματα «ανυπακοής» αυξάνονται και γενικεύονται.

Αυτό που έχετε επιτύχει μέχρι στιγμής είναι να έχετε διχάσει τον κόσμο, να έχετε χάσει την εμπιστοσύνη του, να προσπαθείτε να είστε αρεστοί στους ξένους παράγοντες, έχοντας ξεχάσει ότι το πολίτευμα χάρις στο οποίο διοικείτε, σας «υποχρεώνει» να βρίσκεστε στην υπηρεσία  του λαού και όχι ο λαός στη δική σας.

Θα έπρεπε ήδη να ξέρετε ότι όσες φορές η Ελλάδα βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού, υψώσαμε το ανάστημα μας ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, αντιμετωπίζοντας την κατάσταση με θάρρος και λεβεντιά. Θα έπρεπε να έχετε διδαχθεί από την ιστορία και να έχετε ήδη δηλώσει στους ξένους δανειστές ότι τα μνημόνια θα τα συντάσσουμε εμείς οι Έλληνες και όχι οι κερδοσκόποι των ξένων αγορών. Ότι δεν θα ξεπουληθούμε για τα ληστρικά δάνεια τους.

Ότι αν χρειαστεί μπορούμε να ζήσουμε και με «ψωμί και ελιά». Αρκεί να ξέρουμε ότι η κυβερνήσεις τάσσονται ειλικρινά και τίμια στο πλευρό μας. Πως γίνεται να το έχετε ξεχάσει αυτό;

Ο ψεύτης και ο κλέφτης – μαζί και ο συκοφάντης -  τον πρώτο χρόνο χαίρονται και ευχόμαστε η σοφή αυτή παροιμία να είναι η προειδοποίηση που θα σας κάνει να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων, έστω και την τελευταία στιγμή.


(Η ανοιχτή επιστολή υπογράφεται και από τον γραμματέα του Φ.Σ.Α.  Ηλία Γιαννόγλου)
 Πηγή : http://www.elzoni.gr

Στο 160% του ΑΕΠ το 2012Σταμάτησαν τον χρόνο (στο… 2000), αλλά όχι και το χρέος

Σοφία Βούλτεψη
29/04/2011

Το χθες και το σήμερα συγκρούσθηκαν για άλλη μια φορά  – σε βάρος του αύριο. Η Βουλή πέρασε την ημέρα της ασχολούμενη με μια υπόθεση που ξεπερνά την δεκαετία – αυτή του Σκαραμαγκά και των υποβρυχίων – με τους αντιπροσώπους του Έθνους να αποφασίζουν τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής και χωρίς να παραδειγματίζονται από την τύχη όλων των άλλων εξεταστικών.

Με ψήφους 226 υπέρ, εννέα κατά, εννέα «παρών», ένα λευκό και πέντε άκυρα αποφασίστηκε η επιτροπή να εξετάσει μια απολύτως βεβαιωμένα παραγεγραμμένη υπόθεση, ερευνώντας τυχόν ποινικές ευθύνες του πρώην υπουργού Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλου.

Το καινούργιο θέατρο περιλάμβανε διαξιφισμούς, αποκαλύψεις, προσωπικές επιθέσεις, με αποκορύφωμα την πολυαναμενόμενη (υποτονική είναι η αλήθεια) αγόρευση του πρώην υπουργού, που, όπως είπε, δίνει «μάχη για την αλήθεια», καθώς «αλήθεια με άτοκες δόσεις δεν υπάρχει».

Όπως ήταν αναμενόμενο, υπενθύμισε ότι οι αποφάσεις για τα εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων αποφασίζονται από πολυμελή θεσμικά όργανα όπως το Συμβούλιο Άμυνας, το Συμβούλιο των Αρχηγών Γενικών Επιτελείων και το ΚΥΣΕΑ, του οποίου προεδρεύει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Πρόσθεσε δε ότι η σύμβαση που υπεγράφη τον Φεβρουάριο του 2000 «δεν είναι απλά ισχυρή, αλλά ισχυρότατη».

Πάντως, ο κ. Τσοχατζόπουλος παραδέχθηκε ότι «δεν έγιναν όλα ωραία και καλά», ως εκ τούτου θεωρεί πως δεν υπάρχει άλλος που «μπορεί να βγάλει αποτέλεσμα πέραν της Δικαιοσύνης».

Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης ανακοίνωσε μετά την ομιλία του ότι το κόμμα του αποχωρεί από την συνεδρίαση, όπως έπραξε και η κ. Μπακογιάννη μετά την δική της ομιλία. Ο πρώτος υποστηρίζοντας ότι πρέπει να γίνει έρευνα για όλους και για όλα και η δεύτερη επειδή, όπως είπε, δεν θέλει να λάβει μέρος σε άλλη μια επιχείρηση συγκάλυψης.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η καταγγελία του πρώην υπουργού Άμυνας Βαγγέλη Βενιζέλου ότι επί υπουργίας του, τόσο ο ίδιος ο κ. Καρατζαφέρης όσο και βουλευτές του κόμματός του με ερωτήσεις του στη Βουλή πίεζαν για να παραλάβει τα υποβρύχια.

Από την πλευρά τους, τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησαν ότι το εύρος της υπόθεσης είναι πολύ μεγαλύτερο από τις διαστάσεις που δίνονται με την έρευνα μόνο όσον αφορά στο πρόσωπο του κ. Τσοχατζόπουλου, αλλά ψήφισαν την «ανεπαρκή» πρόταση για να δοθεί η ευκαιρία να ερευνηθεί η υπόθεση.

Όλα αυτά, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να παλεύει με τα κύματα της αναδιάρθρωσης, καθώς εικονικό ήταν το χθεσινό «σταμάτημα του χρόνου».

Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στην τρόικα Σερβάζ Ντερούζ δήλωσε χθες στη βελγική ολλανδόφωνη εφημερίδα «Ντε Τάιντ» πως μια αναδιάρθρωση θα είχε καταστροφικές συνέπειες χωρίς να ελαφρύνει το βάρος της Ελλάδας, καθώς, όπως είπε,  «το ελληνικό δημόσιο χρέος βρίσκεται σε μεγάλο ποσοστό στα χέρια των Ελλήνων πολιτών, των ελληνικών τραπεζών και των συνταξιοδοτικών ταμείων».

Και το πιο συγκλονιστικό: Ο κ. Ντερούζ είπε χθες πως, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ανάλυση της τρόικας, το χρέος της Ελλάδας θα αυξηθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2012 «και μετά θα αρχίσει σταδιακά να υποχωρεί»!

Το κακό είναι ότι η τρόικα διαψεύδεται συστηματικά στις αισιόδοξες προβλέψεις της και επιβεβαιώνεται μόνο στις δυσμενείς…
 Πηγή : http://www.elzoni.gr

Γιατί η κατάσταση στη Συρία είναι «μη αναστρέψιμη»

28/04/2011

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος
Το ντόμινο των εξεγέρσεων του αραβικού κόσμου διέρχεται από τη Συρία, όπου ο πρόεδρος Bashar al-Assad δεν φαίνεται να διαθέτει τις απαραίτητες επιλογές για να αντιμετωπίσει την πρόκληση που αντιμετωπίζει η χώρα του. Ουσιαστικά, οι ευκαιρίες χάθηκαν το 2000, όταν ανέλαβε την εξουσία. Αρχικά, ο Bashar υποσχέθηκε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, όμως, το «πακέτο των μεταρρυθμίσεων», γνωστό και ως “Damascus Spring” (Άνοιξη της Δαμασκού), δεν εφαρμόσθηκε ποτέ, καθώς τα μέλη της παλιάς φρουράς τον πίεσαν και τον οδήγησαν προς περισσότερο αυταρχικές πολιτικές διακυβέρνησης της χώρας. 

Το σοσιαλιστικό παναραβικό κόμμα Baath, που ιδρύθηκε το 1947 στη Δαμασκό για να αντιπαρατεθεί στο δυτικό ιμπεριαλισμό, κυβερνά τη χώρα από το 1963. Κοινό σύνθημα των οπαδών του ήταν το «ενότητα, ελευθερία, σοσιαλισμός». Το συριακό Σύνταγμα καθορίζει ότι το Baath αφενός ηγείται και αφετέρου παρέχει στο καθεστώς την απαιτούμενη πολιτική νομιμότητα. Έτσι, στο συριακό Κοινοβούλιο, οι 134 από τις 250 έδρες ανήκουν στο κυβερνόν κόμμα Baath,  ενώ, κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν κατέχει περισσότερες από 8 έδρες. 

Από την ημέρα που ανέλαβε πρόεδρος της Συρίας, ο Bashar απελευθέρωσε περίπου 700 πολιτικούς κρατούμενους, δίνοντας έτσι ελπίδες για βελτίωση του τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όμως, στις συριακές φυλακές, υπάρχουν ακόμη περίπου 4.000 ή και περισσότεροι πολιτικοί κρατούμενοι. Το 2009, σύμφωνα με το «Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», η κατάσταση στη χώρα άρχισε να επιδεινώνεται. Ειδικά μετά τις πρόσφατες διαδηλώσεις των αντικαθεστωτικών, ο αριθμός των πολιτικών κρατούμενων αυξήθηκε σημαντικά, αφού οι αρχές συλλαμβάνουν ακόμη και όσους διατηρούν ιστοσελίδες ή blogs με αντικαθεστωτικό περιεχόμενο. 

Η εθνοτική σύσταση του συριακού πληθυσμού περιλαμβάνει Άραβες (συντριπτική πλειοψηφία) και Κούρδους (7-8% του συνολικού πληθυσμού). Στο θρησκευτικό επίπεδο, οι Άραβες και Κούρδοι Σουνίτες αποτελούν την πλειοψηφία (περίπου 80%), ενώ, υπάρχουν τρεις σιιτικές σέκτες (Αλαουίτες, Δρούζοι και Ισμαηλίτες) αλλά και αρκετές μικρές χριστιανικές αιρέσεις. Η σιιτική σέκτα των Αλαουιτών συνιστά θρησκευτική μειονότητα (περίπου 12% του συνολικού πληθυσμού). Μετά το 1970, ο πατέρας του Bashar, Hafez al-Assad, απέκτησε τον πλήρη έλεγχο του στρατού και των δυνάμεων ασφάλειας, αφού τοποθέτησε σε θέσεις κλειδιά άτομα από την κοινότητα των Αλαουιτών. Αυτοί με τη σειρά τους, μέχρι σήμερα, υποστηρίζουν το καθεστώς, αλλά ταυτόχρονα, ανησυχούν ότι αν το καθεστώς αρχίσει να χάνει την εξουσία, τότε, είναι πολύ πιθανόν να ξεσπάσει μια θρησκευτική σύγκρουση μεταξύ Αλαουιτών και Σουνιτών. 

Στη Συρία, εδώ και 48 χρόνια, ισχύει η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», που έχει ως αποτέλεσμα το δημοκρατικό έλλειμμα και τον υψηλό αριθμό πολιτικών κρατούμενων. Επικρατεί κοινωνική ανισότητα, καθώς η χώρα ελέγχεται από το κόμμα Baath, την προνομιούχα τάξη της σιιτικής σέκτας των Αλαουιτών, τους αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων και τα στελέχη των δυνάμεων ασφάλειας. Επιπρόσθετα, ο υψηλός δείκτης διαφθοράς (Corruption Perceptions Index 2010 = 2,5), σύμφωνα με την “Transparency International”, κατατάσσει τη χώρα στην 127η θέση μεταξύ 178 χωρών. 

  

Οργή, διαδηλώσεις, συλλήψεις και ανθρώπινες απώλειες 


Πριν τις πρόσφατες διαδηλώσεις, η αντιπολίτευση στη χώρα ήταν αδύναμη και ανοργάνωτη. Το 2005, μια ομάδα 274 ακτιβιστών, οπαδών της μεταρρύθμισης, κουμουνιστών, Κούρδων, φανατικών Ισλαμιστών και διανοούμενων υπέγραψαν τη «Διακήρυξη της Δαμασκού» (Damascus Declaration), με την οποία ζητούσαν από το καθεστώς «να άρει την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» και «να επιτραπεί η ελευθερία του λόγου». Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συλληφθούν αρκετά από τα άτομα που συνυπέγραψαν τη διακήρυξη. 

Στις αρχές του 2011, ο Bashar δήλωνε ότι η Συρία είναι απρόσβλητη από το ντόμινο των εξεγέρσεων που επεκτεινόταν στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή και ανέτρεπαν τα αραβικά καθεστώτα. Από τις 26 Ιανουαρίου, όταν ο Hasan Ali Akleh από την πόλη Al-Hasakah της ανατολικής Συρίας αυτοπυρπολήθηκε ακολουθώντας το παράδειγμα του νεαρού Τυνήσιου Mohamed Bouazizi, η κατάσταση στη χώρα επιδεινώνεται περαιτέρω. 

Στις 4 Φεβρουαρίου, προγραμματίσθηκε η πρώτη «ημέρα οργής». Όμως, άνδρες των δυνάμεων ασφάλειας με πολιτικά αναπτύχθηκαν έξω από το Κοινοβούλιο και η συγκέντρωση δεν πραγματοποιήθηκε. Στις 9 Φεβρουαρίου, το καθεστώς επέτρεψε την ελεύθερη πρόσβαση σε λογοκριμένες ιστοσελίδες, στο facebook και στο youtube. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εντοπισθούν αρκετοί διαφωνούντες bloggers και να συλληφθούν. Μετά από μερικές εβδομάδες (16 Μαρτίου), πραγματοποιείται η πρώτη δυναμική διαμαρτυρία στη Δαμασκό, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί ένας διαδηλωτής και να συλληφθούν άλλοι πέντε. 

Στις 18 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκαν δυναμικές διαδηλώσεις αντικαθεστωτικών στην πόλη Daraa (νοτιο-δυτική Συρία), στην πρωτεύουσα, στην πόλη Banias (δυτική Συρία) και στην πόλη Homs (κεντρο-δυτική Συρία). Στη Daraa, οι δυνάμεις ασφάλειας επενέβησαν και κατέστειλαν βίαια τη διαδήλωση. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, σκοτώθηκαν οι πρώτοι πέντε Σύριοι διαδηλωτές. Από την επόμενη ημέρα, ξεκίνησαν μαζικές διαδηλώσεις σε πολλές συριακές πόλεις και χωριά, με αποτέλεσμα την αύξηση των ανθρώπινων απωλειών. 

Στις 29 Μαρτίου, ο Σύριος ηγέτης έκανε δεκτή την παραίτηση της κυβέρνησης. Δύο εβδομάδες αργότερα, σχηματίσθηκε η νέα κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον πρώην υπουργό Γεωργίας, Adel Safar. Στις 21 Απριλίου, εκδόθηκε διάταγμα που «άρει την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης», «εγγυάται το δικαίωμα ειρηνικών διαδηλώσεων» και «καταργεί τα δικαστήρια εθνικής ασφάλειας». Όμως, οι αντικαθεστωτικοί παρέμειναν δύσπιστοι για τις πραγματικές προθέσεις του Assad, καθότι τις τελευταίες πέντε εβδομάδες οι ανθρώπινες απώλειες ξεπέρασαν κατά πολύ τους 350 νεκρούς και συνεχώς αυξάνονται. Έτσι, στις 24 Απριλίου, το «Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» ζήτησε από τη διεθνή κοινότητα την άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και την επιβολή κυρώσεων κατά του συριακού καθεστώτος. [1] 


Διεθνής αντίδραση και συρο-αμερικανικές σχέσεις 


Σε όλη τη διάρκεια των αιματηρών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας ήταν συνεχής. Σχεδόν σε καθημερινή βάση, ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ, πολλές χώρες της Ευρώπης και διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις καταδίκαζαν τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων και συνιστούσαν αυτοσυγκράτηση. 


Στις 27 Μαρτίου, η επικεφαλής του State Department, Hillary Clinton, «απέρριψε το ενδεχόμενο ανάμειξης των ΗΠΑ στη Συρία». Η δήλωση αυτή ήταν αποτέλεσμα των ανησυχιών για περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Αν οι ΗΠΑ άφηναν ανοικτό το ενδεχόμενο επέμβασης στη Συρία (όπως έγινε στην περίπτωση της Λιβύης), τότε, η κλιμάκωση της έντασης θα επεκτεινόταν στις γειτονικές χώρες. 

Η Ουάσιγκτον και το Ισραήλ υποστηρίζουν ότι «η Συρία παίζει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής», παρότι δεν θεωρείται σημαντική στρατιωτική ή οικονομική δύναμη. Συγκεκριμένα, υποστηρίζουν ότι το συριακό καθεστώς:

•  Επηρεάζει ως ένα βαθμό τις εξελίξεις στα παλαιστινιακά εδάφη (κυρίως στη Λωρίδα της Γάζας) και την ειρηνευτική διαδικασία για την επίλυση του «παλαιστινιακού προβλήματος».
• Επηρεάζει την πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό του Λιβάνου, με την υποστήριξη των φιλοσιιτικών πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα με την υποστήριξη της Hezbollah.
• Εξοπλίζει τη στρατιωτική πτέρυγα της Hezbollah, και
• Έχει συνάψει στρατηγική σχέση με το Ιράν.

Το ενδιαφέρον των Αμερικανών για τη Συρία εστιάζεται κυρίως στις σχέσεις Δαμασκού-Τεχεράνης και στην επιρροή του καθεστώτος Assad στα εσωτερικά του Λιβάνου. Επί προεδρίας του Barack Obama, δεν άλλαξαν και πολλά στις σχέσεις των δύο χωρών, αφού δεν καταβλήθηκαν και ιδιαίτερες προσπάθειες από το State Department. Ίσως, διότι και η ειρηνευτική διαδικασία για το «παλαιστινιακό» έχει σχεδόν παγώσει. Οι μόνες πρωτοβουλίες από αμερικανικής πλευράς είναι οι κατά καιρούς αποστολές Αμερικανών αξιωματούχων στη Συρία, για συνομιλίες σε διάφορα διμερή θέματα, όπως οι επιβληθείσες αμερικανικές κυρώσεις κατά του συριακού καθεστώτος. Οι ΗΠΑ έχουν συμπεριλάβει τη Συρία στον κατάλογο των χωρών που υποστηρίζουν τη διεθνή τρομοκρατία. Για το λόγο αυτό, της επέβαλαν μια σειρά γενικών και ειδικών κυρώσεων, οι οποίες στρέφονται κυρίως κατά του τραπεζικού συστήματος, του τεχνολογικού τομέα, του εμπορικού τομέα και των συριακών αερομεταφορών. Παρόλα αυτά, η στάση του καθεστώτος Assad απέναντι στο Ισραήλ, στο Λίβανο και στις ΗΠΑ δεν έχει αλλάξει. [2] 

Το Φεβρουάριο του 2005, οι ΗΠΑ ανακάλεσαν τον πρεσβευτή τους από τη Δαμασκό, λόγω της δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Rafic al-Hariri. [3] Η αμερικανική πρεσβεία στη Δαμασκό επαναλειτούργησε τον Ιανουάριο του 2011, με την τοποθέτηση του διπλωμάτη Robert Stephen Ford.  

Το 2009, αρκετοί Αμερικανοί αναλυτές πρότειναν στον Αμερικανό πρόεδρο Obama και στην αμερικανική Γερουσία να υποστηριχθούν επίσημα οι συρο-ισραηλινές συνομιλίες, που ενδεχομένως δεν θα οδηγούσαν μόνο στη βελτίωση των συρο-ισραηλινών σχέσεων, αλλά θα είχαν ως αποτέλεσμα και τη γενικότερη αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της Δαμασκού. Όμως, τόσο οι εξελίξεις στα παλαιστινιακά εδάφη (διεξαγωγή της εκκαθαριστικής επιχείρησης “Cast Lead” των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων κατά της Hamas, στη Λωρίδα της Γάζας), όσο και η διαφαινόμενη απροθυμία του ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu να παραχωρήσει τα Υψώματα του Γκολάν, που κατέλαβε το Ισραήλ το 1967, δεν έφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Παρόλα αυτά, οι συνομιλίες Δαμασκού-Τελ Αβίβ για την επίτευξη μιας διμερούς συμφωνίας ειρήνης παραμένουν στη διπλωματική ατζέντα των δύο πλευρών. 


Μελλοντικές εξελίξεις και πιθανές επιπτώσεις 

Η κατάσταση στη Συρία θεωρείται ως «μη αναστρέψιμη». Ενώ οι εξελίξεις στο εσωτερικό  τρέχουν με γρήγορους ρυθμούς, είναι αρκετά πρόωρο να εκτιμηθεί η επόμενη ημέρα. Αν παραμείνει η κατάσταση ως έχει, τότε, οι ανθρώπινες απώλειες θα πολλαπλασιασθούν. 

Μία παράμετρος που πιθανόν θα καθορίσει τις μελλοντικές εξελίξεις είναι η ενότητα του καθεστώτος. Ιδιαίτερα στις τάξεις των υψηλόβαθμων στελεχών του στρατού και των δυνάμεων ασφάλειας, η συνοχή και η σχέση με το καθεστώς δεν θεωρείται διαχρονικά δεδομένη. Μία άλλη παράμετρος είναι η πιθανή αντίδραση της πλειοψηφίας των Σουνιτών Αράβων κατά της προνομιούχας σέκτας των Αλαουιτών. Στην περίπτωση αυτή, η εξέγερση στη Συρία θα λάβει θρησκευτικό χαρακτήρα και υπάρχει κίνδυνος αφενός να σημειωθούν βιαιότερα επεισόδια και αφετέρου να επεκταθούν και σε άλλες αραβικές χώρες, όπου συμβιώνουν Σιίτες και Σουνίτες Μουσουλμάνοι. 

Η Άγκυρα ανησυχεί ιδιαίτερα για την κατάσταση στη γειτονική Συρία. Η κουρδική κοινότητα της Συρίας επεκτείνεται στο εσωτερικό της νότιας Τουρκίας και του βορειο-δυτικού Ιράκ. Αν το καθεστώς του Bashar καταρρεύσει, τότε, είναι πιθανόν η συριακή κουρδική κοινότητα να αποκτήσει κάποιου είδους αυτονομία, η οποία θα ενισχύσει σημαντικά τις πανκουρδικές φιλοδοξίες για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Στα τέλη Μαρτίου, ο Τούρκος πρωθυπουργός Recep Tayyip Erdogan συμβούλεψε το Σύριο ηγέτη «να ανταποκριθεί θετικά στα λαϊκά αιτήματα και να προχωρήσει σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις», ενώ, λίγες ημέρες νωρίτερα, έστειλε το διοικητή της ΜΙΤ, Hakan Fidan, στη Δαμασκό. [4] 

Πάντως, αν η κατάσταση ξεφύγει από τα όρια της Συρίας, τότε η ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου θα απειληθεί από μια γενικευμένη σύρραξη, στην οποία θα εμπλακούν χώρες όπως το Ισραήλ, ο Λίβανος, το Ιράν, οι ΗΠΑ και η Τουρκία. 

  

[1] Human Rights Watch, “Syria: World Should Impose Sanctions on Leadership”, 24 April 2011
[2]  BBC, “Are US sanctions against Syria working?”, 17 February 2010
[3] Στις 14 Φεβρουαρίου του 2005, ο πρώην πρωθυπουργός του Λιβάνου Rafic al-Hariri δολοφονήθηκε μαζί με άλλα 22 άτομα στη Βηρυτό. Έκτοτε, διεξάγονται έρευνες για τη δολοφονία από το «Ειδικό Δικαστήριο του Λιβάνου» , το οποίο στις δύο πρώτες εκθέσεις ανέφερε ότι «η κυβέρνηση και οι μυστικές υπηρεσίες της Συρίας ενδέχεται να συνδέονται με τη δολοφονία του Hariri». Η Δαμασκός αντικρούει τις κατηγορίες και τις χαρακτηρίζει ως «αβάσιμες». Λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του Hariri (30 Απριλίου 2005), η Δαμασκός αναγκάσθηκε να αποσύρει τα στρατεύματά της από το Λίβανο , ενώ, ένα χρόνο αργότερα, διεξήχθη ο Δεύτερος Ισραηλινο-Λιβανικός Πόλεμος.
 [4] Hürriyet, “Turkey's Erdoğan urges Syria to go ahead with reforms”, 28 March 2011 

--Ο κ. Βασίλης Γιαννακόπουλος είναι Γεωστρατηγικός Αναλυτής 

www.geostrategy.gr 

geostrategical@yahoo.gr
Πηγή : http://www.elzoni.gr

Η δοκιμή της μπανιέρας

Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης σε ψυχιατρική κλινική, ρώτησα το διευθυντή πώς καθορίζετε εάν ένας ασθενής πρέπει ή όχι να εισαχθεί στην κλινική για θεραπεία;

"Λοιπόν," είπε ο διευθυντής, « γεμίζουμε ως επάνω μια μπανιέρα, κι έπειτα δίνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού, ένα φλιτζάνι τσαγιού και έναν κουβά στον ασθενή και ζητάμε από αυτόν να αδειάσει τη μπανιέρα. »

« Ω, καταλαβαίνω», είπα. «Ένα φυσιολογικό άτομο θα χρησιμοποιούσε τον κουβά επειδή είναι μεγαλύτερος από το κουτάλι ή το φλιτζάνι τσαγιού. »

« Όχι» είπε ο διευθυντής, «Ένα φυσιολογικό άτομο θα τραβούσε το βούλωμα. Θέλετε ένα κρεβάτι κοντά στο παράθυρο; »

Επιλογή : ΑΠ

Στήνουν νέα παράσταση, αλλά το αδίκημα ήταν… στιγμιαίο!

28/04/2011

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Ένα παραζαλισμένο πολιτικό σύστημα, ανίκανο πλέον να ξεχωρίσει το σωστό από το λάθος, έχοντας χάσει ακόμη και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης (που υπήρξε πάντοτε το βασικό χαρακτηριστικό του), περνά από αυτογκόλ σε αυτογκόλ και πέφτει στην μια παγίδα μετά την άλλη, συχνά αυτοπαγιδευόμενο. 

Δεν είναι μόνο ότι συζητούμε για περσινά ξινά σταφύλια (την απογραφή του 2004) την ημέρα που στο επίκεντρο έπρεπε να βρίσκεται η αποτυχία (με γερή δόση σκοπιμότητας) της κυβέρνησης να συγκρατήσει τα ελλείμματα και να μειώσει το δυσβάσταχτο χρέος, το οποίο με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγεί στην αναδιάρθρωση και εκτός αγορών για πολλά χρόνια. 

Δεν είναι μόνο ότι ο καθένας λέει ό, τι τον συμφέρει – άλλος ότι ψήφισε το μνημόνιο, αλλά μόνο το… πρώτο άρθρο, άλλος ότι χειροκρότησε τον πρωθυπουργό μετά τις αποφάσεις της 11ης Μαρτίου (περί αποκρατικοποιήσεων της τάξης των 50 δις), αλλά όχι και την περαιτέρω μετοχοποίηση της ΔΕΗ, άλλος ότι πρέπει να γίνει το χατίρι της Γερμανίας και άλλος ότι όλα αυτά τα παθαίνουμε επειδή δεν ακολουθούμε πιστά τις εντολές της τρόικας και του Στρος-Καν. 

Είναι ότι σήμερα δίνεται άλλη μια παραπλανητική παράσταση – επί κοινοβουλευτικής σκηνής μάλιστα – με τον πρώην υπουργό Άμυνας Α. Τσοχατζόπουλο να απευθύνεται στην Ολομέλεια της Βουλής. 

Όσο τα θεάματα συνοδεύονταν από άρτο, τέτοια κόλπα δήθεν διαφάνειας, δήθεν κάθαρσης, δήθεν αυτοκριτικής, ήταν δυνατόν να αποπροσανατολίσουν το φιλοθεάμον κοινό. 

Σήμερα, όμως, στην αρένα υπάρχουν μόνο οι μελλοθάνατοι Χριστιανοί και τα πεινασμένα λιοντάρια. Δεν υπάρχει κοινό για να επευφημήσει. Ούτε για να αποφανθεί, με την γνωστή ρωμαϊκή κίνηση, περί της μοίρας του μελλοθανάτου. Διότι αυτή είναι προδιαγεγραμμένη. 

Η κακοστημένη παράσταση ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΟΙΝΟ. Ακόμη κι’ αυτοί που θα οδηγηθούν με το ζόρι (άτιμη περιέργεια) στις κερκίδες, το μόνο που θέλουν είναι να αποδοκιμάσουν σφυρίζοντας. 

Για άλλη μια φορά στο κοινοβούλιο συζητείται μια παραγεγραμμένη υπόθεση. Το ξέρουν όλοι – και πάνω απ’ όλα οι σκηνοθέτες. ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΣΕΑ, το 1996 και το 1997, το 1999 και πάει λέγοντας. Και τα υποβρύχια που γέρνουν και τα τρένα που δεν χωρούν στις ράγες! Το ξέρουν και κριτές – λέμε τώρα – και κρινόμενοι – ξαναλέμε τώρα. 

Το παραμύθι που διακινείται τελευταία σχετικά με την μη παραγραφή του αδικήματος για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος, είναι καλό αλλά δεν έχει δράκο. 

Διότι ο νόμος που καθιστά το συγκεκριμένο αδίκημα διαρκές, ψηφίστηκε το 2001. Και επομένως δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε προ του 2001 περιπτώσεις. Δεν υπάρχει δικαστήριο που θα κάνει αναδρομική χρήση νόμου. 

Επομένως, το αδίκημα είναι στιγμιαίο. Και η σημερινή συζήτηση στη Βουλή – και μάλιστα σε απευθείας μετάδοση καθώς πρόκειται για την Ολομέλεια – αποτελεί άλλο ένα μέσο αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. 

Εκ του ασφαλούς, λοιπόν, θα παιχτεί και η νέα θεατρική παράσταση. Και όσο περισσότερα θα είναι τα κενά καθίσματα στην πλατεία, όσο περισσότερα τα σφυρίγματα από τους εξώστες, τόσο γρηγορότερα θα κατέβει. 

Δεν υπάρχει άλλη λύση: Του λοιπού, οι παραστάσεις των ατάλαντων πρέπει να δίνονται ενώπιον κενών καθισμάτων.
Πηγή : http://www.elzoni.gr

Η ατυχία να είσαι ΈλληναςΤσακώνονται με τον εαυτό τους με τα spread να σπάνε όλα τα ρεκόρ

Σοφία Βούλτεψη
28/04/2011

Η χώρα βρίσκεται επί ξυρού ακμής, αλλά το πολιτικό σκηνικό εξελίσσεται με σουρεαλιστικά επικίνδυνο τρόπο. 

Την ώρα που τα spread έφθαναν χθες στις 1.324,7 μονάδες βάσης. 

Την ώρα που ο διευθύνων σύμβουλος της PIMCO της μεγαλύτερης εταιρίας διαχείρισης ομολόγων στον κόσμο, Μοχάμεντ Ελ Έριαν, καλούσε χθες την Ελλάδα (με άρθρο του στην γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt») να αναδιαρθρώσει αμέσως το χρέος της. 

Την ώρα που ο ίδιος έγραψε πως μέχρι σήμερα «δεν έχει αποδώσει κανένα από τα σχέδια αντιμετώπισης της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης», κάνοντας λόγο για «κίνδυνο χαμένης δεκαετίας για την Ελλάδα» και επιμένοντας ότι οι προσπάθειες διάσωσης δεν θα αποδώσουν.

Την ώρα που η ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Ντερ Σπήγκελ υπογράμμιζε χθες ότι «το πιο προβληματικό παιδί της Ευρώπης δεν μπορεί να τηρήσει τις υποσχέσεις του», μιλώντας για «βουνό χρέους». 

Την ώρα που οι (προχθεσινές) νέες δηλώσεις του οικονομικού συμβούλου της γερμανικής κυβέρνησης Λαρς Φελντ, σε συνδυασμό με τις ανακοινώσεις της Eurostat για αναθεώρηση προς τα πάνω του ελληνικού ελλείμματος και χρέους, οδηγούσαν ξανά την χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Ε, την ώρα που συνέβαιναν όλα αυτά και άλλα πολλά, τα δύο μεγάλα κόμματα τσακώνονταν με τον εαυτό τους και τα μικρότερα έμπαιναν με διαφόρους τρόπους στον καυγά, με σκοπό να αρπάξουν ένα κομμάτι από τις σάρκες των «μεγάλων».

Στο ΠΑΣΟΚ βρήκαν την ώρα να διαφωνήσουν για τα… αυθαίρετα – το πιο χρονίζον ίσως θέμα του ελληνικού κράτους. 

Ο υπουργός των Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου μάλιστα, μέσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό, βρήκε χθες τον χρόνο να συναντηθεί με την υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη. Δήθεν για να μιλήσουν για ενεργειακά θέματα (διαφωνούν και στο θέμα της περαιτέρω μετοχοποίησης της ΔΕΗ), αλλά με βασικό σκοπό να… καπνίσουν την πίπα της ειρήνης. Όπως τα ζευγάρια που αφού σπάσουν όλα τα πιάτα στην κουζίνα, βγαίνουν χεράκι-χεράκι να υποδεχθούν τους καλεσμένους.

Στη δε Νέα Δημοκρατία έκριναν πως ήταν κατάλληλη επικοινωνιακά η ώρα να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους (και πάνω σε ένα θέμα επταετίας, όπως η απογραφή), την ώρα που αναμένονταν οι ανακοινώσεις της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας περί αποτυχίας του αντιπάλου!

Οπότε, τσακώθηκαν και αυτοί με τον εαυτό τους. Και στην προσπάθειά τους να το «μαζέψουν», το… χειροτέρεψαν. Υποστηρίζοντας ότι η απογραφή ήταν θέμα Αλογοσκούφη – και επομένως, σύμφωνα με αυτήν την άποψη, ο Καραμανλής ήταν θεατής των έργων των υπουργών του! 

Μέσα στη σύγχυση, όρμησαν και οι υπόλοιποι (της λεγόμενης πολυκατοικίας): ΛΑΟΣ και Δημοκρατική Συμμαχία έσπευσαν να υπερασπιστούν τον πρώην πρωθυπουργό.

Μύλος. Και μέσα σ’ αυτήν την απερίγραπτη κατάσταση εξακολουθεί να περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι έλλειμμα και χρέος αυξήθηκαν επειδή η ΕΛΣΤΑΤ ενέταξε τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ στο χρέος της γενικής κυβέρνησης – κάτι που δεν συμβαίνει με τις άλλες χώρες.

Ο απόλυτος παραλογισμός: Ασχολούνται όλοι με την απογραφή του 2004 - κατηγορώντας την τότε κυβέρνηση επειδή δεν είπε ψέματα - την ώρα που το 2011 επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο και κάνουν επίδειξη υπέρμετρης ειλικρίνειας, ενώ μπορούσαν τουλάχιστον να απαιτήσουν για την Ελλάδα ό,τι ισχύει για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. 

Διότι αυτές ακριβώς οι προχθεσινές ανακοινώσεις της Eurostat προκάλεσαν τον νέο γύρο δημοσιευμάτων και τις νέες φωνές περί αναδιάρθρωσης.

«Μεγαλύτερη από ό,τι αναμενόταν η ελληνική δημοσιονομική τρύπα», έγραψε η γερμανική έκδοση των Financial Times. Και προσθέτει: «Οι αγορές ομολόγων αντιδρούν με φρίκη». 

«Η Ελλάδα δεν τρέχει σε Μαραθώνιο, αλλά βρίσκεται σε μια Οδύσσεια και κανείς δεν γνωρίζει αν θα φτάσει στον προορισμό της», επέμεινε χθες η Frankfurter Neue Presse, αναφερόμενη και στο γεγονός ότι «η δημοσίευση των νέων δημοσιονομικών στοιχείων από την Eurostat, αυξάνει τις αμφιβολίες».

Υπέρ της αναδιάρθρωσης τάχθηκε και η Frankfurter Allgemeine Zeitung, επιτιθέμενη μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όπως έγραψε ο αρθρογράφος της Γκέραλντ Μπραουνμπέργκερ, «η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα ρευστότητας, όπως υποστηρίζουν οι εκπρόσωποι της ΕΚΤ, αλλά πρόβλημα φερεγγυότητας και σε μια τέτοια περίπτωση τίθεται ασφαλώς το ερώτημα της αναδιάρθρωσης». 

Αλλά και η Die Welt κατηγόρησε την ΕΕ για «έλλειψη ειλικρίνειας» έναντι των Ευρωπαίων πολιτών, καθώς «οι κορυφαίοι Ευρωπαίοι πολιτικοί ξέρουν πολύ καλά πόσο λίγες εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν αυτή τη στιγμή για την Ελλάδα και την ΕΕ». 

Αλλά δυστυχώς, το ελληνικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να διασωθεί. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιεί διάφορα μέσα. Όπως οι εσωτερικοί καυγάδες, η ενοχοποίηση των άλλων και, βέβαια, η σημερινή αποπροσανατολιστική παράσταση στη Βουλή με πρωταγωνιστή τον Άκη Τσοχατζόπουλο και κομπάρσο την κοινή λογική (βλέπε εδώ).

Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός, όπως διαβάσαμε στο Fimotro, έπαιζε χθες σκουός με τον αδελφό του, αποτελεί την σταγόνα που κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει.

Και όλα μαζί συνθέτουν το σκηνικό που καταδεικνύει πόσο μεγάλη ατυχία είναι να είσαι Έλληνας… 

Πηγή : http://www.elzoni.gr

Δημοψήφισμα για την Κύπρο

Αγαπητοί φίλοι, Το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια ξεκίνησε εκστρατεία καταγγελίας της Τουρκίας στα Κοινοβούλια των χωρών μελων του ΟΗΕ για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στην Κύπρο και για τα οποία είναι υπόλογη, έχει κριθεί από τα Ευρωπαίκά δικαστήρια και έχει βρεθεί ένοχη. Για να επιτύχουμε το στόχο μας αυτό χρειαζόμαστε και τη δική σας συμπαράσταση ψηφίζοντας θετικά το επισυναπτόμενο ψήφισμα. Το δικό μας πρόβλημα σήμερα μπορεί αύριο να είναι πρόβλημα οποιουδήποτε άλλου.Βασιζόμαστε στη ψήφο σας. Ψηφίστε και προωθείστε το σε γνωστούς φίλους και συνεργάτες ανα τον κόσμοΗ διεύθυνση του ψηφίσματος είναι η πιο κάτω: Πατήστε εδώ για να ανοίξει το ψήφισμα για να ψηφίσετε: http://www.petitiononline.com/wcrime74/

Επιλογή : ΜΒ

Ας ξεκινήσουμε από αυτούς που δημιούργησαν το πρόβλημα.

Προτάσεις για νοικοκύρεμα

1. Κατάργηση της χρηματοδότησης των κομμάτων.
2. Μείωση του αριθμού των βουλευτών σε λιγότερους από 200.
3. Οι βουλευτές να κατοχυρώνουν συντάξιμα δικαιώματα μετά από 16 χρόνια και όχι 8.
4. Να έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι...μόνο αν έχει ένσημα τουλάχιστον 10ετίας.
5. Η συμμετοχή τους στις επιτροπές να μην πληρώνεται έξτρα.
6. Κατάργηση των πολυτελών αυτοκινήτων, της χρηματοδότησης των ιδιωτικών τους γραφείων και άλλων προνομίων.
7. Άμεση εφαρμογή του πόθεν έσχες όσων έχουν υπηρετήσει τη βουλή και δημόσιες θέσεις τα τελευταία 30 χρόνια. Δήμευση της περιουσίας των παρανομούντων, η οποία θα αξιοποιηθεί και τα κέρδη να δοθούν στα ταμεία.
8. Να καταργηθεί αμέσως ο νόμος της παραγραφής των αδικημάτων, να μην υπάρχουν όρια, ο κλέφτης να μην έχει ασυλία.
9. Άμεσος έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων, (όχι από ορκωτούς λογιστές της βουλής αλλά από αδιάφθορο κομμάτι της δικαιοσύνης), Θα εκπλαγούμε όλοι.
10. Μείωση των δαπανών της βουλής.

ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ

Προσεχώς κι άλλες προτάσεις, γιατί στην Ελλάδα υπάρχουν δύο κόμματα,

ΑΥΤΟΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ

Πηγή : http://attikanea.blogspot.com/

Επιλογή : ΜΒ

Τι μας ανήκει σήμερα...αύριο;

Πηγή : http://esxatianasxesi.blogspot.com

ΓΙΑΤΙ ΜΥΡΙΖΕΙ TOΣO ENTONA ........ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ;;;;;;;;

ΓΙΑΤΙ ΜΥΡΙΖΕΙ TOΣO ENTONA ........ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ;;;;;;;;

ΟΜΙΛΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΤΟΥ

Η θα γίνει στην Ελλάδα μια οργανωμένη και συγκροτημένη αλλαγή ή την αλλαγή θα φέρει το πεζοδρόμιο, υπογράμμισε ο καθηγητής και συγγραφέας Βασίλης Μαρκεζίνης μιλώντας σήμερα στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία με αφορμή το βιβλίο του "Μια νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα".

Ο κ. Μαρκεζίνης δεν αναφέρθηκε μόνο στην εξωτερική πολιτική αλλά έθιξε και τα φλέγοντα ζητήματα της εσωτερικής ελληνικής κατάστασης της οικονομίας. Ετάχθη εναντίον βιαστικών λύσεων στο Αιγαίο ενώ επέκρινε τον παραπλανητικό ρόλο που παίζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Επίσης άσκησε κριτική στον τρόπο που χρηματοδοτούνται από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών οι μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και στον τρόπο που χρησιμοποιούνται από τις κυβερνήσεις τα λεγόμενα μυστικά κονδύλια. Πρόσθεσε ότι η πολιτική απέναντι στην Τουρκία που εγκαινιάστηκε το 1999 δεν μπορεί να συνεχίζεται το 2010, υπογράμμισε τη σημασία της ανακήρυξης ΑΟΖ και των μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή Καστελόριζου, Κύπρου, Κρήτης, Αιγύπτου. Αναφέρθηκε επίσης στις τεράστιες πιέσεις που ασκούνται στον κ. Χριστόφια για να κλείσει το Κυπριακό θέμα ενώ υπογράμμισε ότι σχέδια οικονομικής συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου συνιστούν παραχωρήσεις και άσκησε κριτική στην ελληνική αμυντική διάταξη στον Έβρο.

Ανέφερε πιο συγκεκριμένα ότι η Τουρκία έχει προμηθευτεί 32 από τα 48 γεφυροποιητικά μηχανήματα που υπάρχουν στην Ευρώπη και τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο στον Έβρο.

Ο κ. Μαρκεζίνης υποστήριξε την άσκηση ενεργούς πολιτικής συνεργασίας με τη Ρωσία και του ελληνικού ρόλου στην Ευρωρωσική συνεργασία. Υποστήριξε ότι θέματα όπως η δομή του γραφείου του πρωθυπουργού και του υπουργείου Εξωτερικών πρέπει να αποφασίζονται από Έλληνες και όχι από ξένους.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει πλέον τη νατοϊκή και αμερικανική εξωτερική πολιτική που ασκεί παρά τις παραλλαγές μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο γιατί μια τέτοια πολιτική δεν ανταποκρίνεται στις αλλαγές που συντελέστηκαν στον κόσμο μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου. Ο κ. Μαρκεζίνης αφού ανέφερε τη μεγάλη συμβολή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ υπογράμμισε την ιστορική φράση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, τονίζοντας την ανάγκη μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και επικρίνοντας όσους θεωρούν ότι η Ελλάδα από τη στιγμή που συμμετέχει στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ δεν μπορεί ουσιαστικά να ασκεί εθνική εξωτερική πολιτική.

Αφού είπε ότι ο ίδιος δεν έχει σχέση και δεν θέλει να έχει σχέση με την πολιτική μετέφερε στο ακροατήριό του εκτιμήσεις ξένων κύκλων σύμφωνα με τους οποίους η κατάσταση στην Ελλάδα δεν εξελίσσεται καλά. Οι δύσκολες μέρες είναι μπροστά μας ανέφερε ο συγγραφέας στα αλληλένδετα οικονομικά, εθνικά και ηθικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Πηγή: http://alithies-harley63.blogspot.com/2010/10/b.html

Καταγραφή, αποτύπωση, εσωτερική διαδικασία: Δηλαδή απογραφή

Σοφία Βούλτεψη
27/04/2011

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Σε τι οφείλεται η εκ μέρους της Eurostat επίμονη αναθεώρηση προς τα πάνω του ελληνικού ελλείμματος; Συνέβη τον περασμένο Νοέμβριο (όταν ειδικά για την Ελλάδα οι ανακοινώσεις έγιναν μετά τις περιφερειακές εκλογές, προκειμένου να μην υποστεί πλήγμα το κυβερνών κόμμα), συνέβη και χθες.

Η αυτονόητη απάντηση είναι ότι τρόικα και οικονομικό επιτελείο έπεσαν εντελώς έξω στις προβλέψεις τους και επομένως μιλάμε για αποτυχία του προγράμματος.

Εντάξει, αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε καμιά από εκείνες τις μπαλαμουτιές που τόσο καλά γνωρίζουμε; Να κρύψουμε κάτι, βρε αδελφέ;

Όχι, όχι, λένε οι αρμόδιοι με πρώτα τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου. Βρισκόμαστε σε επιτήρηση. Μας παρακολουθούν. Πρέπει να λέμε την αλήθεια. Διαφορετικά θα μας πετάξουν στα μούτρα τα στοιχεία. Θα μπλέξουμε.

Συγγνώμη, αλλά τότε γιατί το μπαλαμούτι επιτρεπόταν το 2000, το 2003, το 2004; Και τότε μας είχαν υπό επιτήρηση και τότε μας παρακολουθούσαν και τότε μας πετούσαν στα μούτρα τα στοιχεία.

Θέλω να πω, γιατί τα δύο κόμματα εξουσίας έχουν στήσει ανούσιο καυγά για το «μπαλαμούτι», που κάποτε γινόταν και σήμερα δεν γίνεται;

Και το χειρότερο: Γιατί η Νέα Δημοκρατία παρασύρεται σ’ αυτήν την συζήτηση, αποκηρύσσοντας με τόση ευκολία το τόσο πρόσφατο παρελθόν της και ζητώντας ουσιαστικά να… συγχωρεθούν οι αμαρτίες της; (Ως γνωστόν, ο λαός δεν συγχωρεί – απλώς… ξεχνά!)

Να το θέσω αλλιώς: Η Νέα Δημοκρατία κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ ότι (επί της προηγούμενης θητείας του) χειραγωγούσε την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, υποχρεώνοντάς τη να στέλνει «μαγειρεμένα» στοιχεία στην ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία.

Όταν το 2004 βρέθηκε στην εξουσία, μετά την έκτη κατά σειρά παρέμβαση της Eurostat και σειρά δημοσιευμάτων στον ευρωπαϊκό και στον διεθνή Τύπο με τίτλους του τύπου «Η Ελλάδα πάλι χτενίζει τους αριθμούς της», υποχρεώθηκε να ανταποκριθεί στην προεκλογική της δέσμευση και να προχωρήσει σ’ αυτό που ονομάστηκε «απογραφή».

Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία ότι δεν κατάφερε να κρύψει την αλήθεια από τους «κουτόφραγκους». Αλλά όταν και το ίδιο βρέθηκε, το 2009, στην εξουσία, έπραξε ακριβώς το ίδιο.

Βέβαια, η Νέα Δημοκρατία αυτό το επεισόδιο το έχει εντελώς χάσει, καθώς εκείνη την εποχή την απασχολούσαν οι εσωκομματικές της διαδικασίες για την ανάδειξη νέου αρχηγού.

Θαρρείς και ο χρόνος σταμάτησε για τουλάχιστον δύο μήνες με τους πάντες απορροφημένους στην εσωκομματική μάχη.

Οπότε, δεν πήραν προφανώς χαμπάρι (δεν βλέπω άλλη εξήγηση) ότι και το ΠΑΣΟΚ είχε προεκλογικά δηλώσει πως θα προχωρήσει και αυτό σε ανάλογη διαδικασία.

Πήραν, λοιπόν, τη (δαιμονοποιημένη) απογραφή και την… ξαναβάφτισαν. Την ονόμασαν «καταγραφή»! Της έδωσαν και άλλα ονόματα – σε κάτι τέτοια είναι μανούλες: «Εσωτερική απογραφή», «αποτύπωση της δημοσιονομικής κατάστασης» – δηλαδή… απογραφή.

Ως γνωστόν, στην προπαγάνδα οι λέξεις κάνουν τη διαφορά. Τον Οκτώβριο του 2009, ξεκίνησαν αυτήν την «εσωτερική διαδικασία» - ναι, ναι την είπαν και έτσι. Και μας ξεκαθάρισαν πως πρόκειται για διαδικασία που ανέλαβε η Τράπεζα της Ελλάδας. Υποστηρίζοντας ουσιαστικά πως στην εποχή της ελεύθερης διακίνησης των πληροφοριών, είναι δυνατόν να εκδοθεί έκθεση της ΤτΕ και να μην γίνει γνωστή στις Βρυξέλλες!

Προς δόξαν της «καταγραφής», «αποτύπωσης», «εσωτερικής διαδικασίας» και δεν συμμαζεύεται, η κυβέρνηση δημιούργησε μια «ανεξάρτητη» επιτροπή, χωρίς να ζητήσει την γνώμη της αντιπολίτευσης - ούτε καν τη γνώμη της Βουλής, που με νόμο (και σχεδόν με ομοφωνία) διορίζει τα μέλη των Ανεξαρτήτων Αρχών – σχετικά με το ποιοι θεσμοί και ποια πρόσωπα θα μετείχαν.

Μόνη της αποφάσισε η κυβέρνηση και για τα θεσμικά όργανα (Τράπεζα της Ελλάδος, ΙΟΒΕ, ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, ΚΕΠΕ, Ένωση Τραπεζών) και για τα πρόσωπα: Επικεφαλής ο καθηγητής Γ. Ζανιάς, που μόλις είχε οριστεί Πρόεδρος του Σώματος Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων και μέλη οι κ.κ. Β. Μανεσιώτης και Γ. Συμιγιάννης, στελέχη της Τράπεζας της Ελλάδας, ο καθηγητής Γκίκας Χαρδούβελης, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, ο κ. Σ. Ρομπόλης, επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, ο κ. Τ. Πολίτης, γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ και η κ. Στ. Μπαλφούσια από το ΚΕΠΕ.

Κανένα πρόβλημα με τα πρόσωπα, αλλά μήπως είχαν και τα άλλα κόμματα να προτείνουν κάτι ή κάποιον; Όχι, όχι, ο κ. Παπακωνσταντίνου βρέθηκε ξαφνικά στη θέση του απόλυτου άρχοντα της χώρας.

Τα μέλη της επιτροπής έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά και τον Φεβρουάριο του 2010 εξέδωσαν την ετυμηγορία τους: Η προηγούμενη κυβέρνηση (της Ν.Δ.) μαγείρευε τα στατιστικά στοιχεία, επιδιδόταν σε πρακτικές αδιαφάνειας και διάτρητων διαδικασιών, ενώ δεν έλειπαν και οι πολιτικές παρεμβάσεις προκειμένου να μειώνεται τεχνητά το έλλειμμα  και να αποστέλλονται πλαστά στοιχεία στη Eurostat μέσω της ΕΣΥΕ!

Η «επιτροπή καταγραφής» έκανε αναφορά και σε ειδικά θέματα όπως η μη καταγραφή των χρεών των νοσοκομείων, οι άσπρες τρύπες των ασφαλιστικών ταμείων, οι ειδικοί λογαριασμοί, ο υπερδανεισμός των ΔΕΚΟ, η απουσία ελέγχων στους ΟΤΑ και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα). Κανονικό κάρφωμα, δηλαδή.

Στην πράξη, με την «καταγραφή» έγινε ό,τι και με την απογραφή. Επομένως, καλώς ή κακώς – αν και επιμένω ότι η αλήθεια δεν μπορεί να κρύβεται για πάντα – ο καθένας κάνει την απογραφή του με τον τρόπο του.

Αν τώρα υπάρχουν κακές απογραφές και καλές καταγραφές, επ’ αυτού πρέπει να μας απαντήσουν όσοι καυγαδίζουν επί του θέματος.

Πολύ περισσότερο που η τελευταία – χθεσινή – αναθεώρηση του ελλείμματος προς τα πάνω (με όλες τις συνέπειες) οφείλεται στην κυβερνητική επιλογή η καταγραφή των στοιχείων να γίνεται από την ΕΛΣΤΑΤ (σωστά), αλλά χωρίς καν να ελέγχεται αν ορθώς ή όχι περιλαμβάνονται στα στοιχεία που αποστέλλονται στην Eurostat και τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ – κάτι που άλλες χώρες αποφεύγουν.

Έτσι, αντί η κριτική να στρέφεται προς το σήμερα, επιδίδονται όλοι σε αλληλοκατηγορίες για το παρελθόν. Και παγιδεύονται στην αυτοκριτική και στο αυτομαστίγωμα.

Για την Ιστορία: Στην Πορτογαλία ο σοσιαλιστής Γκουτιέρεζ έχασε τις δημοτικές εκλογές όταν αποκαλύφθηκαν δημοσιονομικές αλχημείες της κυβέρνησής του. Παραιτήθηκε, ήλθε ο κεντροδεξιός Μπαρόζο, έκανε απογραφή και βρήκε το έλλειμμα στο 4,2%. Μετά ήλθε ο σοσιαλιστής Σόκρατες, ξανάκανε απογραφή και το βρήκε 7%. Και εκεί την απογραφή την έκανε η Κεντρική Τράπεζα. Ήταν δηλαδή «εσωτερική διαδικασία». Αλλά τίποτε δεν έμεινε κρυφό – οπότε ακολουθήθηκε η γνωστή πορεία προς το ΔΝΤ. 
Πηγή : http://www.elzoni.gr