4 ευρώ το ακριβότερο πιάτο ...!!!

6 άνεργοι άνοιξαν ένα μαγαζί με «τίμιο φαγητό» στα Κάτω Πετράλωνα και κάνουν θραύση –[εικόνες]

Εδώ και ενάμιση χρόνο στην πλατεία Ηούς, στα Κάτω Πετράλωνα άνοιξε το Περιβολάκι, που πιστεύει στην αρχή της αλληλέγγυας οικονομίας και αποδεικνύει πως στην κρίση το “Μαζί” είναι δύναμη. Έξι δυναμικοί άνθρωποι βρίσκονται πίσω από το εγχείρημα αυτό, η Μαίρη, η Αγγελική, η Πόπη, η Μαρία, η Βούλα και ο Παναγιώτης, άνθρωποι που έχασαν τις δουλειές τους κι ένωσαν τις δυνάμεις τους για να βρούνε λύση στο γρίφο της επιβίωσης. «Πριν από ενάμιση χρόνο εγώ και η Αγγελική εργαζόμασταν στα περιοδικά του Κωστόπουλου και ζήσαμε την κοροϊδία για τα καλά. Στην πρώτη απεργία βλέπαμε συναδέλφους να πηδάνε τα κάγκελα για να δουλέψουν για το καλό μας αφεντικό και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Εκεί νομίζω ήταν και το πρώτο καμπανάκι που μας έκανε να οργανωθούμε σε σωματεία και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, απόφαση που μας δικαίωσε αφού ήμασταν από τις λίγες που αποχώρησαν από την εταιρία με νόμιμη απόλυση και αποζημίωση και νιώθουμε νικήτριες για αυτό. Ύστερα από την απόλυση, με μότο “κανένας μόνος του στην κρίση” αποφασίσαμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας κι έτσι γεννήθηκε το Περιβολάκι» αναφέρει η Μαίρη. Την ιδέα του συνεταιρικού καφενείου στη συνέχεια ασπάστηκαν η Πόπη, η Βούλα και η Μαρία ενώ τελευταίος μπήκε στην παρέα ο Παναγιώτης, ο μοναδικός άντρας, η ήρεμη δύναμη και μάγειρας του μαγαζιού. Ο ίδιος οραματίζεται ένα σύστημα κατά το οποίο οι εργαζόμενοι θα έχουν μία εβδομάδα το μήνα ρεπό και όπως λέει, είναι πολύ κοντά στο να βρει τη λύση για να το καταφέρει.

Οι συνεργάτες τους -από τον δικηγόρο που βοήθησε στο καταστατικό έως τους παραγωγούς- είναι άνθρωποι που ασπάζονται τη λογική της κολεκτίβας ενώ όλα τα προϊόντα του μαγαζιού τα προμηθεύονται χωρίς μεσάζοντες, στη δικαιότερη τιμή για τον παραγωγό και προσφέρονται στην πιο συμφέρουσα τιμή για τον πελάτη. Χωρίς λοιπόν την εμπλοκή πολυεθνικών, εδώ θα απολαύσει κάποιος τον ζαπατίστικο, βιολογικό καφέ ποικιλίας Arabica από τις αυτόνομες κοινότητες των βουνών του Νότιου Μεξικού, λαχταριστά ροφήματα από τον μη-κερδοσκοπικό Συνεταιρισμό “Συν-Άλλοις” -από 1,5 ευρώ έως 3 ευρώ-, δροσερές μπύρες “Argos Star” (που φέρνει η Βούλα αποκλειστικά στο μαγαζί από την τοπική κάβα «Αμπελοφιλοσοφίες»), απαστερίωτες μπύρες Ζέος από τον Ίναχο Αργολίδας, τσιπουράκι από τον συνεταιρισμό Τυρνάβου, βιολογικό κρασί από τη Νεμέα και φυσικά την καταπληκτική τους ρακή από ένα οικογενειακό καζάνι που κοχλάζει στις Αρχάνες Ηρακλείου Κρήτης. Όλα αυτά συνδυάζονται με μεζέδες –το ακριβότερο πιάτο κοστίζει 4 ευρώ- τυρόπιτα κανταΐφι, κρητικό ντάκο, λουκάνικο πηλιορείτικο, καταπληκτικό χοιρινό (συνταγή του Παναγιώτη) με θυμάρι, μπούκοβο και πορτοκάλι ενώ εδώ όπως μας είπαν σερβίρεται και η καλύτερη φάβα που κυκλοφορεί αυτή την περίοδο στην Αθήνα.

Εκτός από τους καφέδες και το τίμιο φαγητό, το “Περιβολάκι” συμμετέχει και στα πολιτιστικά, οργανώνοντας συχνά βραδιές λογοτεχνίας, γευσιγνωσίας και ζωντανής μουσικής, με παλιά λαϊκά και ρεμπέτικα.

Τέλος, στα συν του μαγαζιού, δεν γίνεται να μην αναφερθεί η στενή συνεργασία του με το περιοδικό “Σχεδία”, το οποίο προσλαμβάνει ως πωλητές μόνο άνεργους και άστεγους, βοηθώντας τους έτσι να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Μέσα στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας, το “Περιβολάκι” συμμετέχει στο πρόγραμμα “Ένας καφές σε περιμένει”, σύμφωνα με το οποίο μαζί με τον καφέ που παραγγέλνει κάποιος, μπορεί να πληρώσει ακόμη έναν για να προσφερθεί σε έναν συνάνθρωπό του που δεν έχει τη δυνατότητα ούτε γι’ αυτή την απλή απόλαυση. Λειτουργεί καθημερινά από τις 10:00 το πρωί μέχρι τις 02:00 το βράδυ.

“Περιβολάκι”: Αθηναίου 7 και Πλατεία Ηούς, Κάτω Πετράλωνα, Τηλέφωνο: 213 0237 687.

 popaganda.gr

http://gr.celebrity.yahoo.com

http://filotimoi.blogspot.gr/2014/03/4.html

Αντ΄ ευχών , μοίρασε την εικόνα !!!!!!!!!!

Αντ΄ ευχών , μοίρασε την εικόνα !!!!!!!!!! Είναι η μάνα σου , η αδερφή σου , η φίλη σου ... Βγάλε φωνή , ούρλιαξεεεεεεεεε !!! ορματεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε πάνω στους Αλήτες που έφεραν την Ελλάδα και τους Έλληνες σε αυτό το χάλι!!!!! — 

Tasos Milonas

 ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΜΠΙΡΔΟΣ κοινοποίησε φωτογραφία απόEΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΡΑΧΜΕΣ.

Ο 73χρονος Ελληνας που ζει με € 70,00 το μήνα αφήνει άφωνο το πάνελ

και τον Ντινόπουλο ευθυτενή

στις Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013 - 11:18 μ.μ.

Άφωνο άφησε το πάνελ του Αποκαλυπτικού Δελτίου τη Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου με τα όσα συγκλονιστικά είπε σχετικά με τον τρόπο που επιβιώνει ο 73χρονος Νίκος Παναγιωτάκης.


Εκεί κατάντησαν την Ελλάδα. Κι ο Ντινόπουλος κοιτάει ευθυτενής αντί να σκύψει το κεφάλι.

http://www.freepen.gr/2013/12/73-7000.html

Σπαρακτική επιστολή, μιας από τις σημαντικότερες Ακαδημαϊκούς της Ελλάδας!

Μία από τις σημαντικότερες ακαδημαϊκούς και ίσως από τις ωραιότερες γυναίκες της πλατείας Κολωνακίου. Την είχα συναντήσει πριν από πολλά χρόνια κατά τη διάρκεια ενός ρεπορτάζ και είχα μείνει έκπληκτος από τη γνώση, τη μαχητικότητα και την ανιδιοτέλειά της, το κάλλος το φυσικό και το πνευματικό.

Χθες με ανακάλυψε εκείνη μέσω e-mail, το οποίο θεωρώ πως τούτη την ώρα, που οι φωνές των ποιητών και των μπροστάρηδων έχουν σιωπήσει, πρέπει να γίνει κτήμα του χειμαζόμενου ελληνικού λαού και του πρωθυπουργού της χώρας μας.

Γράφει ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος

Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή:

«Εγώ, η Ελένη (της Αλάσκας, της Sierra Madre, η επιζήσασα πτώσεως φλεγομένου αεροπλάνου εις ξέφωτον της Καμπάλα, η βιώσασα τον πόλεμον των Πέντε Ημερών εν Ιερουσαλήμ τον Ιούνιον του 1967, η των ορέων Κιλιμαντζάρο, Φίτζι, Ιμαλαΐων, Χορτιάτη, η της “Έcole du Louvre et Université de Paris”, η του Πανεπιστημίου “Columbia in the City of New York”, Διδάκτωρ και κάτοχος των M.A, M.Phil. and PhDegrees, η επί 25 έτη διδάξασα τον Όμηρον, Πλάτωνά τε και Αισχύλον εις τους φοιτητάς του Α.Π.Θ., ως μόνιμη Επίκουρος Καθηγήτρια, η επί 10 έτη επιβιώσασα εις την Πλατείαν Κολωνακίου ως “ιερόν τέρας” κατά τη δεκαετία του ’60, η πολλάκις αγαπήσασα και αγαπηθείσα, χορέψασα, γλεντήσασα, τραγουδήσασα, ακούσασα με πάθος μουσικήν (κλασικήν τε και λαϊκήν), η δις υπανδρευθείσα, έναν νωχελή διανοούμενον, πλην εραστήν της γνωστής Πλατείας, η οποία ως γνωστώς ελέχθη ότι “delenda est” και έναν ζάμπλουτον, πλήν αλκοολικόν, “Indiana Jones” της τε Αφρικής και των U.S.A., η ευλογηθείσα με δύο τέκνα (μίαν βρετανοποιηθείσα καριερίστα της Αθήνας και έναν υιόν, τον Οδυσσέα, με το όνομά του καθρεφτήσαντα την ζωή μας, για την απεξάρτησιν του οποίου από την ηρωίνη παλαίψαμε, αναπνοή με αναπνοή, από το Ashram του Sai Baba των Ινδιών ως τον ΟΚΑΝΑ του Άμστερνταμ,όπου βρήκε αρκετά τον εαυτόν του).

Η εν λόγω Ελένη ηγαπήθη και εδιδάχθη από περισσότερους από 20.000 φοιτητάς, οι οποίοι, σκορπισμένοι από την Κρήτη ως τον Έβρο, της γράφουν ή της τηλεφωνούν, αποκαλώντας την πειρακτικά “εξηγημένη που πάντα στάθηκε δίπλα τους”.

Η παραπάνω σατυροποιημένη αναδρομή, σε λίγους μόνο από τους κύκλους της ζωής μου, έγινε γιατί “τι θάμασταν”.

Μάκη μου, αν την ώρα που είμαστε έτοιμοι να σπάσουμε δεν είχαμε τη δύναμη να αυτοσαρκαστούμε;

Αλλά, ας έρθουμε στον σημερινό κύκλο ζωής μου.

ΕΛΕΝΗ ΠΑΣΑΛΟΓΛΟΥ, ΕΤΩΝ 74, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΠΑΝ/ΚΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ( με χρόνο σε Σπουδές και Εργασία 52 έτη), ΣΥΝΤΑΞΗ 950,00 (+επικουρική 350,00 που στέλνεται. κατ’ ευθείαν στον Οδυσσέα). Διεύθ. Κατ. Αλεξάνδρου Σβώλου 54, 54621 Τ.Κ Θεσσαλονίκη. Τηλ. 2310 280 685, Κιν. 6942 918851. Email-epasaloglou@gmail.com

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΓΕΙΑΣ=ΑΘΛΙΑ (εκφυλιστική σπονδυλοαρθροπάθεια όλης της σπονδυλικής στήλης, με στένωση του νωτιαίου σωλήνα, οισοφαγίτιδα συνεχής με ένωση στομάχου – οισοφάγου, ύστερα από αφαίρεση όγκου στομάχου, παλινδρομήσεις τροφής, υποθυρεοειδισμός, υπέρταση κ.λπ.). Αυτά δεν με πτοούν.

Διαβάζω, ακούω τις αγαπημένες μου μουσικές, ένα πρωτότυπο! βιβλίο μου για τη Δομή και Θεματολογία της Οδύσσειας είναι υπό εκτύπωση από τις εκδόσεις της Δωδώνης, ένα μυθιστόρημα νεοελληνικό (ΟΝΕΙΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ) μού κρατά παρέα τα βράδια.

Ως εδώ, όλα είναι υποφερτά.

Με έχουν φέρει σε ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ η συσσώρευση των Διακανονισμών (ΣΕ ΕΝΟΙΚΙΑ, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΑΕΡΙΟ, ΕΦΟΡΙΑ=Ένας σωρός απλήρωτης ΑΓΩΝΙΑΣ).

Η χαριστική βολή, όμως, ήρθε με Εξώδικο Έξωσης. Πρέπει να αφήσω αυτό το διαμέρισμα ως τις 30/6/13.

Πότε ακινητοποιημένη στο κρεβάτι, πότε ουρλιάζοντας από πόνο, προσπαθώ να αμπαλάρω εκατοντάδες βιβλία, γυαλικά, ρούχα κ.λπ. Πολλές φορές, σέρνομαι να φτάσω στο κρεβάτι μου, καθώς με σκοτώνει μια γαστρεντερίτιδα μαζί με ψύξη. Σαν φοβισμένο ζώο, μένω στα σκοτεινά και με τρομάζει το κουδούνι της πόρτας ή του τηλεφώνου. Τα νεύρα μου κρατούν ακόμη, ωστόσο το όριο ελαστικότητας είναι το σημείο Θραύσης και ο γιατρός μου λέει ότι εκεί βρίσκομαι, χωρίς λίγα ευρώ για μια ένεση παυσίπονη.

Βρήκα ένα φθηνότερο διαμέρισμα, ένα φθηνό φορτηγό, ίσως τα καταφέρω και κάνω συμβόλαιο ως τις 28/6 (Σβώλου 54, ίσως ξαναρχίσω από εκεί), είναι η 40η μετακόμισή μου στις γειτονιές του κόσμου. Η οικονομία και το σώμα μου λύγισαν, ΟΧΙ, όμως, το πνεύμα και η ψυχή μου. Όχι, δεν θα με συνθλίψουν οι συνθήκες, έστω και αν εξαφανίστηκαν οι “φίλοι”, οι εκατοντάδες αυτών που μάλωναν να ‘ναι κοντά μου όταν ήμουν ψηλά. Όχι, η ζωή της Ελένης δεν είναι “επικηρυγμένη”.

Έγραψα στον δήμαρχο, ζητώντας δάνειο 500,00 ευρώ.

Δεν μου απάντησε. Δέκα μέρες, που τρέφομαι με ψωμί, λάδι και μπανάνες αναζητώ τον Μητροπολίτη, μήπως μπορέσω και έχω τροφή. Χρήματα για σίτιση θα έχω μόνο στα τέλη του Ιουλίου. Παίρνω δεδομένο τον όρκο σου ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ η κα ΝΤΑΙΦΑ.

Δεν το πιστεύω ότι είμαι εγώ που γράφω ένα γράμμα τέτοιου περιεχομένου σε σένα. Έχω να επικοινωνήσω μαζί σου από τον καιρό της NATURA(!), μολονότι παρακολουθώ τις δραστηριότητές σου και, βέβαια, την εκπομπή σου της Δευτέρας από το κανάλι ΔΙΟΝ. Δεν θέλω να ανησυχείς για μένα. Μόλις περάσει κι αυτή η μπόρα “ετοιμάζω ταξίδι”! “Κάποτε στην Αμερική”, η γνωστή οικογένεια Reynolds ήθελε να με υιοθετήσει, να αναλάβει όλα τα έξοδα των σπουδών μου, ακόμα και να… με παντρέψει μ’ έναν από τους γιους τους ή με τον γιο του Paul Getty. (Στο φως μου σου ορκίζομαι ότι δεν είναι παραμύθια). Κι εγώ απάντησα πως μόνο Έλληνα μπορώ να ερωτευτώ και πως θα τα καταφέρω στη Νέα Υόρκη “my way”.

Αυτοί έμειναν άναυδοι από την ανιδιοτέλειά μου ή την “idiot-eleia”. Τώρα είμαι σε επαφή να πάω του χρόνου να διδάξω ως ” Visiting Professor” (σ’ ένα από τα Πανεπιστήμιά τους, στο “Wake Forest University of Winston Salem”, NC για 2-4 εξάμηνα). Φτάνει να επιβιώσω αυτήν τη χρονιά. Αυτά για την Ελένη του σήμερα. Ευχαριστώ για αυτήν την εξομολόγηση, νιώθω ήδη καλύτερα, καθώς για μένα κέρδισες τον θαυμασμό και μια ψυχική συγγένεια από την πρώτη στιγμή που είδα εκπομπή σου. Να είστε γεροί και ευτυχισμένοι, εσύ και η οικογένειά σου.

Ελένη τω αυτής φιλτάτω Ευθυμίω ΧΑΙΡΕΙΝ (το ΕΥΔΑΙΜΩΝΕΙΝ το φύλαγε ο Πλάτωνας μόνο για τους Θεούς!)».

http://www.madatoforos.com

Ρόδος: Πατέρας συγκλόνισε υπαλλήλους τράπεζας με την ανάληψη που έκανε

στις Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013 - 3:21 μ.μ.

Ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης περίμενε μέχρι να αδειάσει η τράπεζα από κόσμο και τότε πλησίασε τον ταμία με τρία βιβλιάρια καταθέσεων…Στα όρια της απόγνωσης και της απελπισίας βρίσκονται πλέον καθημερινά, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι. Οι περιπτώσεις που καταγράφονται εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας και στο νησί της Ρόδου είναι αναρίθμητες. Η τοπική εφημερίδα ”Ροδιακή”, αποκαλύπτει νέα περίπτωση νεαρού πατέρα που ευρισκόμενος σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο, πήγε σε υποκατάστημα τράπεζας της Ρόδου κρατώντας τρία βιβλιάρια καταθέσεων.

Αφού περίμενε επί δύο τουλάχιστον ώρες για να φύγει όλος ο κόσμος, πήγε στον ταμία της τράπεζας και του ζήτησε να κάνει αρχικά ενημέρωση και στην συνέχεια ανάληψη όλων των ποσών που υπήρχαν μέσα στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Ο ταμίας, πράγματι προχώρησε στην διαδικασία ενημέρωσης και με έκπληξη διαπίστωσε ότι συνολικά τα βιβλιάρια είχαν μέσα το ποσό των 2 ευρώ και 80 λεπτών! «Τα βιβλιάριά σας είναι άδεια» είπε ο ταμίας της τράπεζας θεωρώντας προφανώς ότι το ποσό αυτό ήταν μη «αναλήψιμο».

Ο νεαρός πατέρας, πλησίασε στο γκισέ και χαμηλόφωνα του είπε: «Γι αυτό το ποσό έχω έρθει και περιμένω εδώ σήμερα. Με αυτό το ποσό, με 2,80 ευρώ, θα αγοράσω το γάλα για το παιδί μου» προχωρώντας έτσι στην ανάληψη του ποσού που είχε μέσα στο βιβλιάριό του!

Η περίπτωση αυτή, «πάγωσε» το προσωπικό της Τράπεζας αλλά και όλους όσους το πληροφορήθηκαν, καθώς ο νεαρός πατέρας, ήταν σε κατάσταση απόγνωσης και απελπισίας. Η περίπτωση αυτή πάντως, σύμφωνα με όσα δήλωσαν οι εργαζόμενοι της συγκεκριμένης τράπεζας μιλώντας στη «Ροδιακή» δεν είναι η μοναδική, καθώς η οικονομική ανέχεια, έχει οδηγήσει χιλιάδες συμπολίτες μας σε παρόμοιες καταστάσεις απόγνωσης:

 newsit.gr

http://www.freepen.gr

«Δε θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Συγγνώμη»

στις Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013 - 2:59 μ.μ.

Γονείς σε απόλυτη φτώχεια ζητούν να αφήσουν το παιδί τους στα χωριά SOS

Της Μαριλης Μαργωμενου


Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ωσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ' την τσέπη του. Ηταν ένα σημείωμα: «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».

Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ' εμάς».

Ολα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.

«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».
Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS. Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά. «Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει. «Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ' αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα». Το ακούω στη φωνή της.

Στέκονται και κοιτάζουνΗ κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».

Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι' αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της. «Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Οταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Οσο ακραία κι αν φαίνεται σ' εμάς.

«Εβγαινα απ' το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. «Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ' ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ...». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει». Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Οσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ. «Το κρατούσε απ' το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά».

kathimerini.gr

http://www.freepen.gr

Σοκαριστική μαρτυρία πατέρα «Το παιδί μου ζηλεύει όταν βλέπει τους συμμαθητές του να τρώνε…»

στις Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013 - 11:42 π.μ.

Γράφει το ΞΩΤΙΚΟ

«Ντρέπομαι που το παιδί μου κάποιες μέρες πάει στο σχολείο νηστικό...  Νιώθει άβολα, κρύβεται και ζηλεύει τους συμμαθητές του που έχουν κολατσιό... 
«Αντιμετωπίζουμε προβλήματα και η ψυχική υγεία του μικρού είναι κλονισμένη... Το ίδιο και η δική μας. Ντρέπομαι που φέτος δεν ήμουν ικανός να του προσφέρω ούτε ένα σχολικό τετράδιο… Χρησιμοποιεί τα παλιά από τις περσινές χρονιές… Μπορεί και στο παρελθόν να είχαμε τις δυσκολίες μας όμως τα φέρναμε βόλτα, ζούσαμε πιο ανθρώπινα. Τώρα με τη γυναίκα μου (άνεργοι και οι δύο) έχουμε στριμωχτεί πολύ. Στερούμαστε ακόμη και το φαγητό. Τρώμε με το "ΔΕΛΤΙΟ"»

ksipnistere

http://www.freepen.gr